Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ προσπαθεί να αξιοποιήσει την αλληλεγγύη του λαού που έχει αναπτυχθεί για τους πρόσφυγες-μετανάστες για να βγάλει από πάνω της τις σοβαρές ευθύνες που έχει αφού πατάει ακριβώς στις ίδιες ράγες που πάτησαν και οι προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις όλων των παραλλαγών. Το να παρουσιάζεται ως «αθώα του αίματος» που δεν έχει καμία ευθύνη για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που ξεσπιτώνουν εκατομμύρια ανθρώπους αποτελεί τεράστια υποκρισία. Γιατί την ίδια ώρα που διακηρύσσει όπου σταθεί και όπου βρεθεί την πίστη της στις ευρωατλαντικές ενώσεις, στις λυκοσυμμαχίες του κεφαλαίου, ΕΕ και ΝΑΤΟ, την ώρα που συνεχίζει και διευρύνει τη συμμετοχή σε όλους τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς δεν μπορεί να εμφανίζεται ως φιλειρηνική δύναμη που δεν ξέρει τίποτε για τις συνέπειες που έχει η καταστροφή άλλων χωρών. Οι συμφωνίες και οι αξίες της ΕΕ για τις οποίες υπερθεματίζει η κυβέρνηση είναι οι αρχές της εκμετάλλευσης, των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων για το μοίρασμα αγορών, πηγών Ενέργειας, δρόμων μεταφοράς τους, γεωστρατηγικών σφαιρών επιρροής. Γι' αυτό ματώνουν οι λαοί και ξεσπιτώνονται.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συνεχίζει την πολιτική των άλλων αστικών κυβερνήσεων στην παραχώρηση εδαφών, λιμανιών, αεροδρομίων και άλλων υποδομών σε ΝΑΤΟ και ΕΕ για τη συνέχιση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων. Ταυτόχρονα πρωτοστατεί και πλειοδοτεί στην ενίσχυση της συνεργασίας και στρατιωτικής με το Ισραήλ, δηλαδή με το κράτος - θύτη κατά των λαών όλης της περιοχής.

Τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και του λαού που υποτίθεται παλεύει να διασφαλίσει, υπονομεύονται ολόπλευρα από τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Όσο για τη λεγόμενη πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική (δηλαδή και σχέσεις με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα όπως Ρωσία ή Κίνα, χωρίς να αναιρείται ο κύριος ευρωαντλαντικός προσανατολισμός) που άλλωστε εφάρμοζαν και οι προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις όλων των παραλλαγών, αυτή δεν έχει καμιά σχέση με τα λαϊκά συμφέροντα. Στόχος της κυβέρνησης είναι η γεωστρατηγική αναβάθμιση της αστικής τάξης, του ελληνικού κεφαλαίου, τα συμφέροντα των ελληνικών μονοπωλιακών ομίλων.

Στο πλαίσιο των αποφάσεων, των συνθηκών της ΕΕ, της δράσης των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών του ΝΑΤΟ και των κατασταλτικών μηχανισμών της Frontex, της Ευρωαστυνομίας δεν μπορεί να βρεθεί πραγματική λύση στο Προσφυγικό. Κανένας «καλός Σαμαρείτης» απ' όσους εμφανίζονται τελευταία και θα μαζευτούν κι άλλοι, κανένα ΝΑΤΟ, καμιά ΕΕ, κανένα ιμπεριαλιστικό κέντρο δεν είναι παράγοντας ειρήνης και ασφάλειας για τη χώρα μας. Όλα αυτά είναι παράγοντες του προβλήματος και όχι μέρος της λύσης του. Αποτελούν παράγοντες εμπλοκής της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, που απειλούν συνολικά τα συμφέροντα των λαών της περιοχής, παράγοντες αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας. Στο πλαίσιο των ανταγωνισμών τους με τη ΡΩΣΙΑ, οι ΗΠΑ το ΝΑΤΟ και ΕΕ προκάλεσαν τον πόλεμο στη Συρία, εξόπλισαν και ουσιαστικά στήριξαν τους δολοφόνους του «Ισλαμικού Κράτους» και ευθύνονται για το πρωτοφανές προσφυγικό κύμα,. Τώρα μεθοδεύουν πλέον να συνεχίσουν το έγκλημά τους, συγκεντρώνοντας κι απλώνοντας τις δυνάμεις τους και παραπέρα, με όποιο πρόσχημα βρίσκουν κάθε φορά πρόσφορο. Σήμερα το Προσφυγικό και οι δολοφονικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες, αύριο κάτι άλλο.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν διαφοροποιείται ούτε στο ελάχιστο, δεν αμφισβητεί τίποτε είναι η μεγαλύτερη απόδειξη για τις τεράστιες ευθύνες της στον εγκλωβισμό χιλιάδων ανθρώπων στη χώρα, που, παρά τις περί του αντιθέτου διακηρύξεις του πρωθυπουργού, μετατρέπεται πρακτικά και αποδεδειγμένα σε μια τεράστια αποθήκη ψυχών.

Αυτή η κατάσταση κάνει ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη, από τη μια, να δυναμώσει η αλληλεγγύη των εργαζομένων και του λαϊκού κινήματος στους ξεριζωμένους που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στη χώρα μας, και, από την άλλη, να αποκαλύπτεται η υποκρισία της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων που υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου μέσα και από τη συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις. Οι ίδιες οι εξελίξεις επιβάλλουν επιφυλακή, ενίσχυση της λαϊκής πάλης ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τη συμμετοχή της χώρας σε αυτούς, αγώνα του λαού ώστε να αποτραπεί κάθε είδους εμπλοκή στα τέτοια βρωμερά και επικίνδυνα σχέδια. Χρειάζεται συνολικότερη πάλη ενάντια στον καπιταλισμό και τα μονοπώλια, που πρέπει να γίνει σημαία του κάθε λαού στη χώρα του και να δοθεί οριστική λύση στις αιτίες που ξεριζώνουν τους ανθρώπους από τον τόπο τους.