Ο Μητσοτάκης επικράτησε το 2015 ενός φθαρμένου και γερασμένου κομματικού συστήματος (ΝΔ) που, προηγουμένως, συνεργάστηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ (Μνημόνια, Παυλόπουλος).

Στη συνέχεια (2019) αποτέλεσε την μοναδική εναλλακτική στον Τσίπρα και πρόσφατα (εκλογές Μαΐου-Ιουνίου 2023), προέβαλλε σαν αποτρεπτική δύναμη απέναντι σε έναν, ξεπερασμένα απειλητικό, ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτά αποτελούν παρελθόν.

Απέναντί του πλέον δεν υφίσταται αξιωματική αντιπολίτευση. Άρα οι πολίτες βλέπουν συμπαθητικά ανακατατάξεις και τυχόν νέες-αναδυόμενες πολιτικές δυνάμεις. Μέχρι να επανατοποθετηθούν...

Ταυτόχρονα, η ΝΔ είχε επεκταθεί προς το κέντρο. Το πολιτικό τόξο αναφοράς της έχει απλωθεί. Στη δεξιά πολυκατοικία όμως στήνονται ανωδομές… Και τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα στην Ευρώπη με την ενίσχυση της άκρας δεξιάς (Ιταλία, Ολλανδία, οι δημοσκοπήσεις σε Γερμανία, Πορτογαλία κ.α.) είναι πηγή ανησυχίας…

Σε κάθε περίπτωση η συζήτηση θα μεταφερθεί γρήγορα και εδώ.

Αυτός είναι λόγος συναγερμού στο Δημοκρατικό πολιτικό τόξο. Ειδικά σε μια χώρα με τεράστια δημογραφικά, οικονομικά, κοινωνικά, εθνικά ζητήματα.

Ο Μητσοτάκης έχει δύο επιλογές: Είτε να κινηθεί δεξιά-αποτρεπτικά στην ακροδεξιά, αφήνοντας χώρο στο πολιτικό κέντρο, είτε θα περιοριστεί σε ένα μικρότερο κεντροδεξιό κόμμα. Δηλαδή μη επιδεχόμενο συνεργασιών με τους… ακραίους (ούλτρα).
Τα πράγματα γίνονται επείγοντα ενόσω η οικονομία και τα εθνικά θέματα θέτουν ήδη την ατζέντα. Ειδικά το καυτό πρόβλημα της ακρίβειας.

Αστάθμητος παράγοντας αποτελεί η προσέγγιση με την Τουρκία. Όχι για ανατροπές, αλλά για αλλαγή του πολιτικού σκηνικού…

Ειδικά η διαφαινόμενη εμμονή Ερντογάν για αποκλειστικά διμερή διάλογο εκτός πλαισίου Διεθνούς Δικαίου. Διαφορετικά, την παραπομπή όλων (sic!) των θεμάτων (δηλαδή της αναθεωρητικής ατζέντας της Τουρκίας!) στο Διεθνές Δικαστήριο. (Για εμάς υπάρχει μόνο ένα θέμα: αυτό της Υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης).

Το θέμα δεν έκλεισε με την «επιτυχημένη» επίσκεψη Ερντογάν. Αντιθέτως, τώρα μόλις άνοιξε και προβλέπεται ένα εθνικά ανήσυχο 2024…

Ωστόσο, η αλλαγή του πολιτικού σκηνικού θα προέλθει από την οικονομία. Δηλαδή την ακρίβεια, τα ενοίκια και την ιδεοληπτική εμμονή της δεξιάς για τη δημιουργία δημοσιονομικών πλεονασμάτων από τους έμμεσους φόρους (ΦΠΑ). Δηλαδή να «σταθεροποιηθεί» η οικονομία από την διάλυση του διαθέσιμου εισοδήματος και την αποσταθεροποίηση της κοινωνίας.

Και επειδή η φύση και η πολιτική μισούν το κενό, ελλείψει αξιωματικής αντιπολίτευσης, άρα εναλλακτικής στη συντηρητική και αδιέξοδη πολιτική της ΝΔ, στις κάλπες των Ευρωεκλογών οι πολίτες θα επιλέξουν τον υποψήφιο (επόμενο) πρωθυπουργό!

Αυτόν που θεωρούν ότι έχει Πρόγραμμα και είναι ικανός, συνεπής και αξιόπιστος να αντιμετωπίσει τον Μητσοτάκη.

Απέναντι στο κυβερνητικό αλαλούμ, εμείς στο ΠΑΣΟΚ καταθέτουμε Σχέδιο προκειμένου να αποτελέσουμε χρήσιμη και αποδοτική λύση. Με τον Νίκο Ανδρουλάκη και ένα εναλλακτικό-στιβαρό-μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα. Συμπυκνωμένο σε ένα σύνθημα: τι θέλουμε να φτιάξουμε στην Ελλάδα επ ωφελεία της κοινωνίας και της οικονομίας. Με αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου και με ευκαιρίες για τους νέους, με περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας. Και μια φωτογραφία: με ποιους θα το κάνουμε. Με αξιόπιστα και καταρτισμένα στελέχη με κοινωνικές αξίες και διάθεση προσφοράς.