Όλοι είδαμε και χαιρετίσαμε την εξάρθρωση της εγκληματικής οργάνωσης που πωλούσε ναρκωτικά στην Άρτα, οδηγώντας σε εξάρτηση τα παιδιά μας. Ας το δούμε όμως από την πλευρά του εξαρτημένου. Ο κάθε χρήστης προσπαθεί και κάνει τα πάντα για να εξασφαλίσει χρήματα για να πάρει τη δόση του και να περάσει καλά. Μια κανονική ημέρα γι' αυτόν είναι μια διαρκής προσπάθεια εξασφάλισης της δόσης του για να αισθάνεται καλά και να ζει. Και ρωτώ, είναι μια κατάσταση την οποία δέχεστε σαν κανονικότητα; Θεωρείτε αυτό το σύστημα άρρωστο ή όχι;

Και τώρα ας πάμε να αναλύσουμε πρόχειρα την κατάσταση της χώρας και την αναμονή της δόσης από τους Ευρωπαίους δανειστές (εκβιαστές) μας. Από την εποχή του Σαμαρά ακόμα τα νεύρα μας γινότανε παιχνίδι στα χείλη του κάθε ευρωπαίου αξιωματούχου για το αν θα πάρουμε τη δόση μας. Μόλις παίρναμε τη δόση μας, μια περίεργη ευφορία μας καταλάμβανε λες και λύθηκαν όλα τα προβλήματά μας. Αυτός ο κύκλος συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Ακριβώς όπως είναι η ζωή ενός εξαρτημένου από ναρκωτικά.

Και λίγα λόγια για το κλείσιμο της αξιολόγησης. Θα πάρουμε 10.3 δις από τα οποία τα 7.2 θα τα δώσουμε πίσω για το χρέος και τους τόκους. Αυτό μας κάνει 3.1 δις υπόλοιπο για την πραγματική οικονομία. Το κράτος έχει πάνω από 5 δις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς ιδιώτες, οι οποίοι με το θα πάρουν το υπόλοιπο της δόσης, θα το δώσουν σε χρέη και πληρωμές. Αυτό σημαίνει πως πάντα θα μένουμε στον άσσο.

Λοιπόν για να μην μακρηγορώ, αυτά είναι τα μαθηματικά του χρήστη ναρκωτικών και όχι οικονομικό μοντέλο που θα μας βοηθήσει να σταθούμε στα πόδια μας. Η μέγγενη σε κάθε νοικοκυριό έχει σφίξει επικίνδυνα. Και σε όποιον πανηγυρίσει για τη δόση του, λύπηση και μόνο.