Της Ειρήνης Κατσούλα

Η Παρασκευούλα. Η γνωστή στην κοινωνία της Άρτας κοπέλα που αγαπήσαμε και προσπαθήσαμε να βοηθήσουμε ως τοπική κοινωνία, που όμως τα ψυχιατρικά της προβλήματα υπερνίκησαν τις προσπάθειες όλων μας. Εικόνες της Παρασκευούλας με μπουκάλια αλκοόλ στο χέρι καθισμένη στην άκρη του δρόμου σε ψυχική υπερένταση, εικόνες της να κοιμάται σε κουβέρτες και κουρέλια στρωμένα έξω από το Δημαρχείο της Άρτας παρόλο που της είχε παραχωρηθεί σπίτι, εικόνες της να φωνάζει υβριστικά προς αστυνομικούς και σε όσους προσπαθούσαν να την βοηθήσουν… ήταν μερικές από τις εικόνες που είδαν το φως της δημοσιότητας. Στην αντίπερα όχθη, αρκετοί πολίτες γνώρισαν κι ένα διαφορετικό πρόσωπο της Παρασκευούλας, αυτό που ήταν γεμάτο αγάπη και σεβασμό, καθώς αρκετοί ήταν αυτοί που δέχτηκαν μόνο τρυφερές, ζεστές κουβέντες από την ίδια, ανάμεσά τους κι εγώ. Πολλοί ήμασταν αυτοί που αγαπήσαμε την Παρασκευούλα, γιατί στο πρόσωπό της δεν βλέπαμε μια νεαρή προβληματική κοπέλα, αλλά ένα παιδί, ένα παιδίπου χρειαζόταν φροντίδα από το σύστημα υγείας της χώρας μας και κυρίως προσοχή, ενδιαφέρον, αγάπη από τους γύρω της! Δυστυχώς όμως, το σύστημα υγείας στη χώρα μας δεν είναι τόσο αναπτυγμένο και εξελιγμένο, ώστε να μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά τα παιδιά που ταλανίζονται από σοβαρά ψυχιατρικά προβλήματα, όπως η Παρασκευούλα. Το σύστημα υγείας στην Ελλάδα αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις στη διαχείριση των ψυχιατρικών προβλημάτων, με κύριο χαρακτηριστικό την έλλειψη συστηματικής φροντίδας, ενώ παράλληλα το σύστημα νοσηλείας κρίνεται «ευάλωτο» και σε οριακή κατάσταση λόγω έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού και ειδικών μονάδων, ειδικά για σοβαρές περιπτώσεις, όπως της Παρασκευούλας.

Κάποιοι είπαν ότι η ίδια είχε βάλει τέλος στη ζωή της μέσα στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής στο Δαφνί, όμως κανένα από τα «σενάρια» δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Μάλιστα, από την πρώτη στιγμή που κυκλοφόρησε αυτή η φήμη, είχα επικοινωνήσει με την αστυνομία της Άρτας, που με ανθρώπινο ενδιαφέρον μετά από παράκλησή μου, επικοινώνησε με το Δαφνί και διαπίστωσε ότι επρόκειτο για φήμες κι ότι η Παρασκευούλα ζει. Πριν λίγες ημέρες, επικοινώνησα με τον αδερφό της Παρασκευούλας, Θωμά, για να μάθω πώς είναι η ίδια, ο οποίος με ενημέρωσε για όλες τις εξελίξεις γύρω από την πορεία της υγείας της, εξελίξεις που ο ίδιος επιθυμεί να μοιραστώ μαζί σας, ενώ στο τέλος του άρθρου μπορείτε να ακούσετε και το μήνυμα που στέλνει ο ίδιος στους φορείς, αρμόδιους για τα θέματα ψυχικής υγείας, αλλά και το μήνυμα που στέλνει στην τοπική κοινωνία της Άρτας. Να σημειώσω ότι παρόλο που ο ίδιος μου έκανε επίσημες δηλώσεις, επισημαίνοντάς μου ότι μπορώ να χρησιμοποιήσω το ονοματεπώνυμό του δημόσια, δεν επιθυμώ να αναρτήσω το επίθετο του Θωμά, δεδομένου ότι το ίδιο επίθετο έχει και η αδερφή του, για να μην στιγματίσουμε την Παρασκευούλα σε όσους δεν την γνωρίζουν πέρα από την τοπική μας κοινωνία. Όλοι σε τοπικό επίπεδο γνωρίζουμε ποια είναι η Παρασκευούλα. Και δεδομένης της ευκαιρίας να τονίσω ότι ο αδερφός της επιθυμεί να μοιραστεί μαζί σας όλες τις εξελίξεις γύρω από την υγεία της αδερφής του, με μοναδικό στόχο να σταματήσουν οι φήμες ότι η αδερφή του αυτοκτόνησε και να περάσει βαθύτερα μηνύματα γύρω από την αντιμετώπιση των θεμάτων ψυχικής υγείας στη χώρα μας!

«Μία κοινωνία που πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Η κοινωνία και το κράτος δεν έχουν κάνει τη σωστή δουλειά που απαιτείται για να βοηθήσουν περισσότερο τα παιδιά αυτά», μου δήλωσε ο Θωμάς. «Δεν είναι μόνο τα κακώς κείμενα της οικογένειας, αλλά είναι και τα κακώς κείμενα του συστήματος υγείας, είναι πολλά… Παλιότερα για παράδειγμα εγώ μάθαινα ότι «πειραματίζονταν» πάνω στην Παρασκευή». Στην ερώτησή μου τι ακριβώς εννοεί, ο κ. Θωμάς απάντησε «Πειραματίζονταν» δηλαδή άλλαζαν τη φαρμακευτική αγωγή κατά το δοκούν, όπως επέλεγε η εκεί ιατρική ομάδα.» Όταν τον ρώτησα «Μήπως δεν έβλεπαν τα επιθυμητά αποτελέσματα;» η απάντησή του ήταν «Για έναν άνθρωπο που θέλεις να του δημιουργήσεις μια σταθερότητα, δε του αλλάζεις διαρκώς μέσα σε πέντε χρόνια τα φάρμακα που λαμβάνει».

Αυτή τη στιγμή η Παρασκευούλα βρίσκεται στην Ψυχιατρική στην Τρίπολη, όπου εισήχθη πριν από δύο εβδομάδες. «Πριν ήταν σε Ξενώνα στα Φιλιατρά, όμως δεν τα κατάφερε ικανοποιητικά εκεί. Όσο ήταν στο Δαφνί παρακαλούσε να πάει σε δομή, να ζήσει πιο ανεξάρτητη, αλλά δυστυχώς όταν επιτέλους πήγε στον Ξενώνα στα Φιλιατρά δεν κατάφερε να μείνει κι αυτό γιατί κι εκεί προκαλούσε προβλήματα… Δεν ακολουθούσε την αγωγή της, έβαζε τα χάπια κάτω από τη γλώσσα και δεν τα έπαιρνε, είχε τάσεις φυγής, ώσπου τελικά ζητήθηκε η μεταφορά της στην Ψυχιατρική στην Τρίπολη, όπου βρίσκεται τώρα. Το τρέχον διάστημα δεν είναι εφικτή η επικοινωνία μαζί της, γιατί την έχουν σε καταστολή. Η καταστολή μέσω ψυχοφαρμάκων αποτελεί μια θεραπευτική προσέγγιση που χρησιμοποιείται για τη διαχείριση έντονων ψυχιατρικών συμπτωμάτων, όπως η υπερδιέγερση, η επιθετικότητα κ.α.», μου δήλωσε ο Θωμάς.

Οφείλω να επισημάνω ότι έχω μιλήσει πολλάκις με τον Θωμά και στο παρελθόν και, τόσα χρόνια, βλέπω έναν αδερφό που έχει κάνει άπειρες προσπάθειες να βοηθήσει την αδερφή του στα πλαίσια του εφικτού. Ο ίδιος ωστόσο νιώθει το βάρος της ευθύνης πάνω του, παρά τις μεγάλες προσπάθειές του «Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα! Κι εμένα μου έχουν επιρρίψει πολλές φορές την ευθύνη ότι ως αδερφός της θα έπρεπε να την βοηθήσω περισσότερο, όμως ειλικρινά δεν μπορούσα ούτε μπορώ να κάνω κάτι περισσότερο… Έχω μια οικογένεια με τέσσερα παιδιά, το ένα από αυτά έχει αυτισμό και δυστυχώς η κατάσταση με την Παρασκευή είναι ανεξέλεγκτη. Τα χάνει τα όρια η Παρασκευή… Η Παρασκευή μπορεί να με καλεί και τριάντα φορές, όμως εγώ δεν μπορώ να το σηκώνω και τις τριάντα».

Κλείνοντας, να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου τον Θωμά για την εμπιστοσύνη του στο πρόσωπό μου και που μου παραχώρησε αυτή την αποκλειστική συνέντευξη. Να επισημάνω ότι ο ίδιος, μέσα από δράσεις, προσπαθεί να κινητοποιήσει τους αρμόδιους φορείς γύρω από τα θέματα ψυχικής υγείας, ελπίζοντας ότι… άλλα παιδιά που νοσούν από προβλήματα ψυχικής υγείας θα έχουν καλύτερη τύχη, καλύτερη πορεία στην αποκατάστασή τους απ’ ό,τι είχε η αδερφή του!


Παρακάτω, μπορείτε να ακούσετε τμήματα της συνέντευξης που μου παραχώρησε ο Θωμάς, καθώς και το μήνυμα που στέλνει ο ίδιος στους φορείς, αρμόδιους για τα θέματα ψυχικής υγείας, αλλά και το μήνυμα που στέλνει στην τοπική κοινωνία της Άρτας για τον τρόπο που έδρασε γύρω από την υπόθεση της αδερφής του.