«Τα περιφερικά νεύρα είναι ζωντανοί σωλήνες με «καλώδια» (νευράξονες ή νευρικές ίνες) που εκτελούν δυο ειδών λειτουργίες: Πρώτον μεταδίδουν εντολές του εγκεφάλου στους μυς προκειμένου να εκτελέσουν κίνηση και δεύτερον φέρνουν πληροφορία από το δέρμα αίσθησης πχ πόνου, πίεσης, ψύχους ή θερμότητας (αισθητικά νεύρα) προς τον εγκέφαλο » εξηγεί ο κ. Ιγνατιάδης και προσθέτει.

«Ο βασικός κανόνας για καλή προοπτική αποκατάσταση ενός επανορθωμένου νεύρου είναι ο εξής: Όσο πιο κοντά αποκοπούν τα νεύρα στο περιφερειακό όργανο (π.χ. ράγες ή μύες δακτύλων χεριών ) τόσο καλύτερη πρόγνωση έχει για γρήγορη αποκατάσταση, ενώ όσο πιο μακριά κοπεί ένα νεύρο από το τελικό όργανο που νευρώνει (δηλαδή όσο πιο ψηλά κοπεί - πιο κοντά στον εγκέφαλο ή το νωτιαίο μυελό), τόσο πιο αργά και πιο δύσκολα θα επανέλθει».

Σύμφωνα με τους μικροχειρουργούς η ταχύτητα αυτόματης αναγέννησης ενός νεύρου από το σημείο που θα κοπεί μέχρι το τελικό όργανο που πρέπει να ξαναφτάσει είναι 1mm/ την ημέρα. Όταν ράψουμε ένα νεύρο σ’ ένα σημείο, είναι σαν να ράβουμε ένα σωλήνα με καλώδια (νευράξονες), τα καλώδια στο ακέραιο κεντρικό τμήμα (προς το κεφάλι ή τη σπονδυλική στήλη) διατηρούνται ζωντανά, ενώ το περιφερικό τμήμα του σωλήνα συρράφτηκε για να χρησιμεύσει ως αγωγός και μόνο γιατί τα καλώδια που εμπεριέχονταν εντός του θεωρούνται νεκρά.

Έτσι το νεύρο αρχίζει να ξαναμεγαλώνει σε μήκος (όπως η ουρά της σαύρας) απ’το ακέραιο κεντρικό τμήμα (προς το κεφάλι) βγάζοντας νεαρές νευρικές ίνες (νευράξονες) κατευθυνόμενες προς το περιφερειακό όργανο στόχο. Όμως τα όργανα στόχος κυρίως για τα κινητικά νεύρα για μύες (τελικές κινητικές πλάκες) εάν οι νέοι νευράξονες που αναγεννούνται δε φθάσουν εγκαίρως (εντός 6 μηνών) οι εντολοδόχοι πλάκες αυτές νεκρώνονται και οι μύες ατροφούν και αχρηστεύονται οριστικά.