Αναρτήθηκε στις:07-11-17 09:55

ΣΤΗΣ ΚΑΡΥΔΙΑΣ ΤΟΝ ΙΣΚΙΟ


Γιώτα Φώτου
Εκδόσεις Ψυχογιός 2017 - σελ. 377

Οι ήρωες αυτού του βιβλίου είναι: η Θάλεια, ο Βαγγέλης, η Βαγγελιώ, η Ταρούσαινα, η Άννα, ο Θύμιος, η Φανούλα, η Αφροδίτη, ο Μαυραντώνης, ο Λευτέρης, ο Φούσκας-o Περικλής.

Η Θάλεια Λυμπέρη και ο Δημοσθένης Ταρούσης, παιδιά ακόμα, συναντιούνται κάτω από μια καρυδιά, σε ένα ορεινό χωριό της Ευρυτανίας. Η ιστορία τους διαδραματίζεται, τα δύσκολα χρόνια 1908-1958. Τα μάτια της Θάλειας Λυμπέρη είχαν το χρώμα από τα φύλλα της καρυδιάς. Πράσινα ήταν τα φύλλα της καρυδιάς, πολλές φορές δείχνουν σκοτεινά και πάντα στάζουν πίκρα. Τα πικρά φύλλα της καρυδιάς συμβόλιζαν την πίκρα που νιώθουν τόσο οι ψυχές που φεύγουν όσο και αυτοί που μένουν πίσω. Πικρό κλαδί η καρυδιά, πικρά φύλλα. Τότε δεν ήξερε η Θάλεια ότι αυτή η πίκρα της καρυδιάς σηματοδοτούσε την πίκρα που θα ερχόταν αργότερα, πίκρα αβάσταχτη, που κράτησε αρκετά χρόνια. Δέντρο είναι η ζωή! Καρυδιά! Δέντρο με ίσκιο βαρύ είναι η ζωή. Αν κάποιος χαλαρώσει κάτω από αυτόν τον ίσκιο κινδυνεύει να χαθεί. Δέντρο είναι η ζωή που μέσα στα φυλλώματά του φωλιάζουν οι σκιές του θανάτου, του φόβου, της αδικίας, ακόμη και του έρωτα και της αγάπης. Το κακό έχει βαθιές ρίζες. Η καρυδιά τους τυλίγει απλώνοντας κλαδιά και ρίζες και δεν μπορούν αποφύγουν τον ίσκιο, την πίκρα της, να ανοίξουν δρόμο για τον ουρανό, να βάλουνε το φως μέσα τους. Τους τύλιξε και τους δυο και δεν ήταν εύκολο να απαλλαγούνε από αυτή. Δεν είχαν διέξοδο. Θα τους έτρωγε η καρυδιά…

Η Θάλεια είχε μεγάλη αδυναμία στον Δημοσθένη. Όμως αυτός της έδωσε μεγάλο πόνο. Η Θάλεια για πολλά χρόνια έκανε μεγάλες θυσίες. Απελπισμένοι και βλέποντας τα όνειρά τους να πνίγονται, κάνουν λανθασμένες επιλογές, φτάνοντας στην άκρη του γκρεμού. Μεγαλώνοντας ο Δημοσθένης αρραβωνιάζεται την αδελφή της Θάλειας και φεύγει για το Τορόντο του Καναδά. Προδόθηκε από τον Δημοσθένη η Θάλεια. Μαζί με το Δημοσθένη η Θάλεια έχασε και την αδελφή της. Ίσως να μην την ξανάβλεπε ποτέ πια. Έφυγε για την άλλη άκρη του κόσμου. Διπλή η απώλεια. Χάθηκαν ένας - ένας οι αγαπημένοι από δίπλα της. Όπως τρέφει ο έρωτας τη ζωή με την ελπίδα και την παρουσία του, έτσι μπορεί να σκοτώσει τον άνθρωπο, να τον καταστρέψει, να τον στείλει στα τάρταρα με την απόρριψη. Έχει μεγαλύτερη εξουσία ο έρωτας από τον θάνατο. Μεγάλος ο πόνος, θέριεψαν η οργή με το μίσος μέσα της. Το μίσος μαύρισε την καρδιά της Θάλειας και την έκανε να επιθυμεί σφοδρά την εκδίκηση. Η αγάπη για τον Δημοσθένη μετατράπηκε αυτόματα σε μίσος. Ήθελε να βρει τρόπο να τον καταστρέψει. Σκεφτόταν ακόμη να ταξιδέψει στον Καναδά κι έπλαθε σενάρια για τις ενέργειές καθώς θα τον συναντούσε.

Ίσως ήταν καταραμένη. Έσβησε κάθε όνειρο, κάθε ελπίδα. Η Θάλεια πήρε το μονοπάτι που οδηγούσε στα κτήματα με τις καρυδιές. Έμεινε κάτω από το δέντρο όπου μικρή είχε για πρώτη φορά συναντήσει τον Δημοσθένη κι έκλαψε πικρά. Κράτησε τη γλύκα του μοναδικού φιλιού του και με αυτό συνέχισε να παλεύει ολομόναχη τα επόμενα χρόνια. Ολομόναχη, ξεχασμένη από ζωντανούς και πεθαμένους…

Στη ζωή της Θάλειας παρουσιάζονται κάποιες σκιές. Κάποια αποκρουστικά πλάσματα. Σκοτεινές σκιές στην αρχή, με ακαθόριστο σχήμα, αργότερα πήραν μορφή κι άπλωσαν τα μαύρα τους φτερά σχηματίζοντας ένα κύκλο ομόκεντρο, σαν να ήθελαν να δηλώσουν την κυριαρχία τους πάνω στη Θάλεια. Όλες αυτές οι σκιές την τρόμαζαν και την απειλούσαν. Την επισκέπτονται οι πεθαμένοι της οικογένειάς της. Δεν ήξερε αν ήταν όλα δημιουργήματα του μυαλού και της φαντασίας της ή αν ήταν της μοίρας της ή αν αυτές οι σκοτεινές σκιές, με την επίκληση της Βαγγελιώς, κατάφερναν να την εξουσιάζουν και να την πνίγουν. Οι σκιές κυκλοφορούσαν ανενόχλητες ανάμεσα στην οικογένεια, αλλά μόνο η Θάλεια τις έβλεπε. Το κακό τους απειλούσε… Δεν έλεγε σε κανένα τι της συνέβαινε, για να μην την περάσουν για τρελή.

Ο Δημοσθένης Ταρτούσης έκανε λανθασμένες επιλογές κι ήταν εξαναγκασμένος να ξεκινήσει πάλι από την αρχή. Είχε παίξει μέχρι και στα χαρτιά την αρραβωνιαστικιά του…

Η Θάλεια έπρεπε να συνεχίσει αφήνοντας το παρελθόν πίσω και μόνο μια συνάντηση μαζί του θα την βοηθούσε να το κάνει. Τότε θα ξεκαθάριζαν τα αισθήματά της, θα λυτρωνόταν από την αγωνία. Την επιθυμούσε αυτή τη λύτρωση, τη θεωρούσε αναγκαία. Τα σχέδιά της για εκδίκηση είχαν κάνει πλέον φτερά…

Λαβύρινθος είναι η ζωή κάθε ανθρώπου. Εμπόδια, κλειστές πόρτες, πισωγυρίσματα, κύκλοι ώσπου να βρεθεί ανοιχτή δίοδος. Πρέπει να περάσεις από πολλές δυσκολίες για να συνειδητοποιήσεις τελικά ότι δεν επιλέγει ο ίδιος ο άνθρωπος όσα θα του φέρει η μοίρα, είναι όμως υπεύθυνος για την διαχείριση αυτών κι έχει καθήκον να αγωνίζεται ακόμα κι όταν όλα δείχνουν δυσπρόσιτα.

Θα έφευγαν κάποτε οι σκοτεινές σκιές που βασάνιζαν την Θάλεια;

Θα την έτρωγε ο ίσκιος της καρυδιάς την Θάλεια;

Θα μπορέσει η Θάλεια να συγχωρέσει;

Έχει λογική ο έρωτας; Υπακούει σε κανόνες;

Υπάρχει κάτι που μαγεύει και γοητεύει στο βιβλίο αυτό.

Η γραφή της Γιώτα Φώτου είναι ένα ρευστό υλικό που καίει, που εισχωρεί βαθιά.

Ένα πολύ ωραίο, λαϊκό, ερωτικό μυθιστόρημα.

Διαβάστε το.

Η Γιώτα Φώτου γεννήθηκε στο Δροσάτο Καρδίτσας και μεγάλωσε στη Λάρισα, όπου σπούδασε αρχικά στην Παιδαγωγική Ακαδημία. Στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές της στο ΑΠΘ και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Εργάστηκε ως Σχολική Σύμβουλος στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Είναι παντρεμένη και μητέρα τριών παιδιών. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν έξι μυθιστορήματά της για ενηλίκους, καθώς και δεκατρία βιβλία της για παιδιά. Συνολικά κυκλοφορούν περισσότερα από 60.000 αντίτυπα των βιβλίων της.

Κώστας Τραχανάς

img

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ