Αναρτήθηκε στις:13-10-17 12:33

Συνέντευξη της Ελένης Λουκά στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη


Η ποίηση είναι ένα καράβι που στην περιπλάνηση του ανακαλύπτεις τους πιο βαθύτερους και άγνωστους ωκεανούς της ψυχής

H Ελένη Θ. Π. Λουκά γεννήθηκε στη Στρογγυλή Κερκύρας, όπου τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο και στην πόλη το Λύκειο Θηλέων το έτος 1978. σε Εν συνεχεία μετέβη στη Γερμανία όπου σπούδασε Βιολογία και εργάστηκε συγχρόνως επί τρία χρόνια στο Πανεπιστήμιο του Saarland ως βοηθός καθηγητή στο τμήμα της Μυκητολογίας και Μικροβιολογίας δίπλα στον καθηγητή Wartenberg όπου επιμελήθηκε τους τομείς έρευνας και διδασκαλίας του κλάδου. Μετά το τέλος των σπουδών εργάστηκε στον Δήμο Saarbrucken στο τμήμα Βοτανολογίας, όπου ασχολήθηκε με τη στατιστική καταγραφή όλων των ειδών φυτών άγριας βλάστησης της πόλης και επιπλέον με τη συγγραφή βιβλίου Kompendium διαφόρων ειδών θάμνων και δένδρων για τη μετεκπαίδευση κηπουρών.
Το 1990 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου έκανε πρακτική επί έναν χρόνο στο βιοχημικό εργαστήριο του Aγίου Σάββα. Εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα από το 1991 σε φροντιστήριο ξένων γλωσσών διδάσκοντας Γερμανικά με μεγάλη επιτυχία μέχρι σήμερα.

ΕΡ. Ποια ήταν τα πρώτα σας διαβάσματα;
ΑΠ. Τα πρώτα διαβάσματα μου στην λογοτεχνία ήταν στο γυμνάσιο θηλέων Κερκύρας αλλά σε περιορισμένο βαθμό διότι ήμουν σε τάξη πρακτικής κατεύθυνσης. Αλήθεια είναι ότι η ποίηση μού άρεσε περισσότερο ήδη από το δημοτικό όταν έπρεπε να μαθαίνουμε απ έξω τα όμορφα κλασσικά ποιήματα γνωστών ποιητών, Καρκαβίτσα, Βιζυηνού, Παλαμά, Μαβίλη Μαρκορά, Πολέμη κλπ.
Κάποια απ αυτά τα θυμάμαι απ έξω μέχρι τώρα όπως τα δύο ποίηματα του Πολέμη αποχαιρετισμός της μάνας> και <ζώα> που μου είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση και το δεύτερο ειδικά ενίσχυσε τότε ακόμη περισσότερο την αγάπη μου για τα ζώα. Το «μάνα» του Μαρκορά και άλλα πολλά.
Τὰ ζῶα/ ποτὲ δὲ θὰ πειράξω/ τὰ ζῶα τὰ καημένα,/ μὴν τάχα σὰν ἐμένα/ κι ἐκεῖνα δὲν πονοῦν;

Ὁ ἀποχαιρετισμὸς τῆς Μάννας
Μισεύεις γιὰ τὴν ξενητιὰ καὶ μένω μοναχή μου/ σύρε παιδί μου στὸ καλὸ καὶ σύρε στὴν εὐχή μου./ Τριανταφυλλένια ἡ στράτα σου, κρινοσπαρμένοι οἱ δρόμοι,/ γιὰ χάρη σου ν᾿ ἀνθοβολοῦν καὶ τὰ λιθάρια ἀκόμη.
Στο πανεπιστήμιο μετέπειτα δεν είχα χρόνο να διαβάζω ποίηση.

ΕΡ. Ποιοι ποιητές σάς επηρέασαν;
ΑΠ. Στην ουσία δεν επηρεάστηκα από κάποιον συγκεκριμένο ποιητή, απλά η ποίηση ήταν για μένα ένα τρόπος έκφρασης των εσώψυχων μου, συναισθημάτων και σκέψεων που με χαλαρώνει, λυτρώνει, συγκινεί και γεμίζει πολυποίκιλα συναισθήματα. Βοηθάει στο να αποφορτίζομαι από το στρες της καθημερινότητας, ταξιδεύοντας με τα φτερά της φαντασίας και της ψυχής.

ΕΡ. Πότε ξεκίνησε το ταξίδι σας στην ποίηση;
ΑΠ. Το ταξίδι μου στην ποίηση ξεκίνησε την δεκαετία του 90 μετά τις σπουδές μου στην Βιολογία στην Γερμανία, όπου έγραψα τα πρώτα ανέκδοτα ποιήματα κυρίως ερωτικά λόγω της ηλικίας αλλά και κάποιες σκέψεις κοινωνικού και ψυχολογικού περιεχομένου. Η ψυχολογία σαν επιστήμη πάντα με ενδιέφερε.

ΕΡ. Ποια ήταν η αφορμή για να εκδοθούν οι δυο ποιητικές σας συλλογές «Ιχνηλάτες στα μονοπάτια μια αυγής» και «»Η μικρή ζωή μας είναι μια στου απείρου την ευθεία η τελεία» από τις εκδόσεις Οσελότος;
ΑΠ. Τα τελευταία 7 χρόνια είχα περισσότερο ελεύθερο χρόνο και μετά από κάποια ερεθίσματα, βιώματα κλπ. θέλησα να αποτυπώσω όλα αυτά στο χαρτί για να παραμένουν ανεξίτηλα στην μνήμη και στην ψυχή. Ήταν όμως και ένα είδος λύτρωσης και αποφόρτισης από την γκρίζα και στρεσογόνα καθημερινότητα. Φυσικά ήταν και μια ευκαιρία να ασχοληθώ με την ποίηση η και την λογοτεχνία εν μέρει που τόσο με μαγεύει. Η ποίηση είναι μέσο έκφρασης και κατάθεσης ψυχής, ένα καράβι που στην περιπλάνηση του ανακαλύπτεις τους πιο βαθύτερους και άγνωστους ωκεανούς της ψυχής. Δίνει την δυνατότητα διαιώνισης σκέψεων και συναισθημάτων. Ένα ταξίδι που σε εκπλήσσει, δίνει έμπνευση και σε οδηγεί σε συναρπαστικά μονοπάτια και πτυχές του βαθύτερου εσωτερικού κόσμου.

ΕΡ. Γράφετε «Κάποιες πηγές δεν σβήνουν / βαθιά σημάδια αφήνουν». Πώς αντιμετωπίζει ο άνθρωπος τα υπαρξιακά του προβλήματα μέσα από την ποίηση;
ΑΠ. Η μεγαλοφυής ελληνική γλώσσα με τον πλούτο των λέξεων της στηρίζει την λυρική ποίηση και όχι μόνο. Κάθε καταγεγραμμένο ποίημα μοιάζει με καράβι αραγμένο σε λιμάνι. Κάθε ανάγνωση του στο χρόνο σηματοδοτεί ένα αλλιώτικο ταξίδι στο μαγικό αρχιπέλαγος της ποίησης. Ένα ποίημα είναι μια γλυκιά ποιητική συγγραφική αιχμαλωσία που σε ανταμείβει με την αθανασία σκέψεων και συναισθημάτων. Στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε η καλλιέργεια της τέχνης γενικότερα και του πολιτισμού γίνεται η όαση και ο πνεύμονας της ψυχής και του πνεύματος, κάτι που μπορεί να μας κρατά ζωντανούς και αφυπνισμένους αλλά και εφευρετικούς στα σημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Ο λαός μας έχει πιστεύω την δυνατότητα να μετατρέψει όλη την έρημο σε θαλερό δάσος της Αταλάντης.

ΕΡ. Μιλάτε για την αγάπη, για τον απροσδόκητο έρωτα αλλά και την απώλεια. Γιατί η αγάπη έχει πάντα διαχρονική αξία;
ΑΠ. Ό Έρωτας βασανιστικός, ανικανοποίητος, αγωνιστικός αλλά γίνεται και σωτήριος, δημιουργικός, επαναστατικός και συχνά κινητήριος δύναμη της ζωής του καθενός μας. Η αγάπη η συνέχεια του έρωτα, αλλά και με την ευρεία έννοια της αποτελεί επίσης κινητήριο μοχλό των πάντων σε οποιοδήποτε μορφή της για έμψυχα ή άψυχα. Τα είδη της αγάπης απεριόριστα όπως και η δύναμη της. Χωρίς αγάπη χάνει την ουσία της η ζωή. Ο άνθρωπος χάνει την συναισθηματική επαφή και την θετική αλληλεπίδραση με τα δημιουργήματα της φύσης, παύει να είναι δημιουργικός και αγαπητός.

ΕΡ. Διέκρινα στην ποίησή σας μια ομορφιά αλλά και μια μουσικότητα σε έναν ρυθμό που σε ταξιδεύει. Δεν είναι παλιά η σχέση μουσικής και ποίησης;
ΑΠ. Η ποίηση αλλά και ό πεζός λόγος αντικατοπτρίζει επίσης τον εσωτερικό κόσμο των συναισθημάτων, σκέψεων και αντιλήψεων για το πώς αντιλαμβανόμαστε τα εξωτερικά συμβάντα και καταστάσεις. Προτιμώ κυρίως την ομοιοκαταληξία και την ροή του λόγου, πράγμα που προσδίδει όπως λέτε την μουσικότητα.
Φυσικά και η επιλογή των κατάλληλων λέξεων συμβάλει στην μουσικότητα. Αυτό ίσως να ευνοεί και την μελοποίηση τους. Συμφωνώ ότι η ποίηση συνδέεται άμεσα με την μουσική από παλαιοτέρων χρόνων ιδιαίτερα μέσω της δημοτικής μουσικής.
Οι λέξεις είναι δονήσεις θετικές η αρνητικές και έχουν ανάλογη επίδραση στον εγκέφαλο ενός ανθρώπου. Ανάλογα τι συναίσθημα θέλουμε να προκαλέσουμε χρησιμοποιούμε και τον κατάλληλο συνδυασμό λέξεων. Αυτό όμως που κινεί το χέρι στην καταγραφή ενός ποιήματος είναι η ψυχή. Πρώτα νιώθεις και μετά γράφεις, αν θέλεις το ποίημα να εκπέμψει και συναίσθημα. Ό λυρισμός χαρακτηρίζει το τρόπο που γράφω. Με τον τρόπο αυτό επιθυμώ να αγγίξω, να ευαισθητοποιήσω και να συγκινήσω τον αναγνώστη. Τα τεχνάσματα λεκτικού εντυπωσιασμού χρησιμοποιώντας λέξεις και εκφράσεις που γράφονται διαδικαστικά χωρίς ουσιαστική έμπνευση και ψυχή ίσως και χωρίς ουσιαστικό νόημα δεν με αγγίζουν. Ένα ποίημα για μένα πρέπει να βγάζει και συναίσθημα εκτός του να στέλνει μηνύματα, να περιγράφει, να εκφράζει σκέψεις και αντιλήψεις.

ΕΡ. Πώς εξηγείτε την εις βάθος εσωτερική κινητοποίηση που προκαλούν στον αναγνώστη τα ποιήματά σας;
ΑΠ. Γράφω με τη ευχή και την ελπίδα να αγγίξω, να ευαισθητοποιήσω, ίσως και να κινητοποιήσω τον αναγνώστη. Αν και η ανάγνωση ενός βιβλίου ποίησης δεν είναι και πολύ συνηθισμένη στην Ελλάδα, ελπίζω στο μέλλον να αλλάξει. Ειδικά στις δύσκολες μέρες που διανύουμε
Τα κοινωνικά ποιήματα και των δύο ποιητικών συλλογών περιγράφουν προβλήματα, γεγονότα, καταστάσεις, ανθρωποκεντρικά θέματα και ανησυχίες με την ευχή και την ελπίδα να αποτελέσουν εφαλτήριο γενικότερου προβληματισμού, αφύπνισης και έμπνευσης.

ΕΡ. Στην εποχή μας με τα τόσα προβλήματα μπορεί ακόμη η ποίηση να μας βοηθήσει να ανεβούμε λίγο ψηλότερα;
ΑΠ. Και βέβαια βοηθάει στην πνευματική και ψυχική μας ανέλιξη οπότε συντελεί στο να βρίσκουμε γρηγορότερα λύσεις σε διάφορα προβλήματα μας.
Θα το εκφράσω με τον τίτλο της δεύτερης ποιητικής μου συλλογής ότι δηλαδή όλοι μας πρέπει να είμαστε «Ιχνηλάτες στα μονοπάτια μιας αυγής». Αυτό σηματοδοτεί την ανάγκη όλων μας να προσπαθούμε να προχωράμε μπροστά, αναζητώντας την ανατροπή, την αναγέννηση, την αναθεώρηση, την αλλαγή και την ανανέωση από κάθε τι οπισθοδρομικό, βλαβερό, άδικο και επικίνδυνο. Μια αναζήτηση που θα μας φέρει πιο κοντά σε ένα καλύτερο, φυσικότερο, δικαιότερο και ανθρωπινότερο κόσμο. Σε μια κοινωνία που μαστίζεται από την οικονομική κρίση, κοινωνική εξαθλίωση και σήψη αλλά και γενικότερη κατάρρευση ιδεών, αξιών, αρχών και ιδανικών καθένας προσπαθεί να ανακαλύψει καινούργια μονοπάτια πχ και μέσω της ποίησης και λογοτεχνίας που θα τον οδηγήσουν όχι μόνο στην δική του προσωπική αυγή αλλά και σε μία γενικότερη για όλους.
Αν και τις τύχες μας ως επί το πλείστον τις καθορίζουν άλλοι, τουλάχιστον στο ποσοστό που μας αναλογεί να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, επιλεκτικότεροι και αποδοτικότεροι σε πνευματικό αλλά και ψυχοκοινωνικό επίπεδο.

ΕΡ. Πριν λίγα χρόνια η ποίηση ή τα βιβλία εκδίδονταν μόνο σε έντυπη μορφή. Σήμερα που υπάρχουν οικονομικά προβλήματα, δεν θα μπορούσε το ίντερνετ να αποτελέσει μια διέξοδο ή μια κατάθεση ψυχής για τους στίχους των νέων που γράφουν ποίηση;
ΑΠ. Συμφωνώ, το ίντερνετ είναι ένας τρόπος οικονομικός και άμεσος να δημοσιεύσει κανείς τα ποιήματα του και να εκτεθεί στην αξιολόγηση των αναγνωστών. Φυσικά επειδή ο όγκος των δημοσιευθέντων ποιημάτων είναι τεράστιος και τα κακά έως μέτρια κατά την γνώμη μου είναι πολύ περισσότερα από τα καλά κάπου είναι δύσκολο να ανακαλύψεις εύκολα αυτά που αξίζουν. Έτσι υποβαθμίζεται η ποίηση όταν παρουσιάζεται μ αυτό το τρόπο και πολλοί χάνουν το ενδιαφέρον τους για τα αξιόλογα όταν βομβαρδίζονται με σκουπίδια. Όταν δηλαδή κάποιος πρέπει να κουραστεί για βρει κάτι αξιόλογο χάνει το ενδιαφέρον του για να ψάχνει. Αυτή η υπερπροσφορά ίσως να βλάπτει την προβολή αξιόλογου ποιητικού έργου όταν χάνεσαι σε ένα τεράστιο ωκεανό αμφιβόλου αξίας ποιητικών δημιουργημάτων.

ΕΡ. Ποιους ποιητές θα μας προτείνατε να διαβάσουμε σήμερα;
ΑΠ. Επειδή η πιο ουσιαστική ενασχόληση με την ποίηση άρχισε τα τελευταία 7 χρόνια δεν μπορώ ακόμη να έχω μια ολοκληρωμένη εικόνα από τους παλιούς και πιο σύγχρονους ποιητές. Σίγουρα σύμφωνα με αυτά που έχω διαβάσει στους αγαπημένους συγκαταλέγονται ο Ρίτσος, ο Καβάφης, ο Ελύτης, Σικελιανός, Βάρναλης, ο Χριστιανόπουλος, ο Καββαδίας, ο Λειβαδίτης, η Κατερίνα Ρούκ και η Κική Δημουλά.

ΕΡ. Ποια ποιητική συλλογή έχετε δίπλα στο μαξιλάρι σας;
ΑΠ. Τούς προσανατολισμούς του Ελύτη

ΕΡ. Ένα αγαπημένο ποίημα;
ΑΠ. Εδώ έχω το βάσανο της επιλογής. Δεν θα ονομάσω ένα συγκεκριμένο γιατί θα αδικήσω πολλά άλλα που είναι εξ ίσου καλά.

img

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ