Όταν θα δεις τη θάλασσα

Στέφανος Δάνδολος
Εκδόσεις Ψυχογιός 2016 - σελ. 610

1919. Ένας τραυματισμένος γέρος, ένας άνθρωπος χωρίς όνομα, στην πλαγιά ενός βουνού του χωριού της Λυκοποριάς, δίπλα στη σιδηροδρομική γραμμή Πελοποννήσου. Ένα μέρος ονειρικό. Ένας Παράδεισος.

Η Δωροθέα, μια αδελφή νοσοκόμα του Ερυθρού Σταυρού, περιποιείται τις πληγές του τραυματία. Η Δωροθέα που κοιτάζει τις γύρω πλαγιές και ρουφά κάθε σταγόνα ζωής, που αποζητά σαν οξυγόνο τις γραμμές του τρένου, που γυρεύει τα ίχνη των λύκων και τη θάλασσα…

Η μοίρα που είχε υφάνει το σχέδιό της.

Το θηριώδες ατσάλινο φίδι, το τρένο, που κατέστρεψε ανθρώπους.

Ένας μεγάλος έρωτας.

Μια γυναίκα. Μια Μαντάμ Μποβαρύ. Μια γυναίκα εγκλωβισμένη σε γάμο που τη σκότωνε.

Ένας άγγελος με κομμένα φτερά.

Ο μειλίχιος και ρομαντικός τοπογράφος.

Οκτώ ζωγραφιές. Παντού η πλάτη μιας γυναίκας στην κουπαστή ενός πλοίου. Να αγναντεύει τη θάλασσα.

Φεγγαρόλουστες θάλασσες.

Ένας Οδυσσέας χωρίς Ιθάκη.

Απέραντη ερημιά και μοναξιά στις κοιλάδες της αιγυπτιακής άμμου.

Συντρίμμια ανθρώπων. Κόσμοι που γκρεμίζονται.

Εκείνος έχασε τον έρωτα της ζωής του. Εκείνη δεν έζησε ποτέ τον μεγάλο έρωτα.

Ο έρωτας που τον έκαιγε σαν λαμπάδα.

Οι άντρες που αγαπούν δεν παύουν να ελπίζουν ποτέ!

Πώς γίνεται να υπάρχουν στιγμές που ο παράδεισος μοιάζει με κόλαση ;

Δυο άντρες που αγάπησαν την ίδια γυναίκα.

Ένας άντρας που συναντά μια γυναίκα εκεί που ονειρεύεται. Πλάι στη θάλασσα.

Μια υπόσχεση: Όταν μια μέρα θα δει τη θάλασσα, θα πρέπει να τρέξει γρήγορα για να συναντήσει τη γυναίκα που αγαπά.

Το βαλς των ελαφιών.

La Dolorosa. Η γυναίκα του θρήνου.

Μια τιμωρία που έφτασε στο τέλος της.

Δυο ερωτευμένοι που χάνονται στους ανέμους της μοίρας.

Ο αποχαιρετισμός.

Ένας χωρισμός τριάντα δύο χρόνια, τρεις μήνες και τρεις μέρες.

Ο Τρικούπης, ο Δηλιγιάννης, ο Σόλσμπερι, ο Άγγλος Πρέσβης, η Καλλιρρόη Παρρέν, ο Τόμας, ο Τσαρλς, η Μαργαρίτα, η Δωροθέα, ο Άλκης, η κυρά-Λένα …

Οι μεγάλες αγάπες είναι σαν τα κύματα του ωκεανού. Μπορούν να μας οδηγήσουν στους ωραιότερους προορισμούς του κόσμου. Αλλά μπορούν και να μας πνίξουν…

Είναι ένα συγκλονιστικό βιβλίο γεμάτο σκιές, φαντάσματα, ερωτικά πάθη, εγκλωβισμένες ψυχές και μοναξιές. Είναι μια πορεία έρωτα, ελπίδας, κατάθεσης, και αυτογνωσίας.

Ρέουσα αφήγηση, άρτια τεχνική, γλαφυρότητα και, ίσως πάνω από όλα, υφέρπον συναισθηματικό βάρος που χρωματίζει, χωρίς να πνίγει, την γραφή του συγγραφέα.

Ο Στέφανος Δάνδολος ιστορεί με λογοτεχνική δεινότητα ιστορικά συμβάντα, ερευνώντας τα προηγουμένως εξονυχιστικά επί χρόνια. Το πόνημά του διαβάζεται απνευστί. Ο Δάνδολος ξεδιπλώνει έξοχα τα συμβάντα με ανυπόκριτο έρωτα για τον τόπο του δράματος, την Λυκοποριά. Μπαίνει στην Ιστορία της Ελλάδας σαν να’ ναι σε ναρκοπέδιο. Δεν διδάσκει Ελληνική Ιστορία πριν τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, σε απορροφά το μυθιστορηματικό υλικό. Και αυτή η περιήγηση, μας βγάζει στο ξέφωτο της καλής λογοτεχνίας αξιώσεων. Μια λογοτεχνία που λάμπει και που έχει το χάρισμα να σε γοητεύει, να σε ανακουφίζει και να σε απελευθερώνει, να σε προβληματίζει και να σε κάνει να νιώθεις πλήρης, να σου ανακαλύπτει την αληθινή πλευρά των πραγμάτων στην ιστορική τους διάσταση και να σου δίνει την εντύπωση ότι το’ πιασες το όνειρο, αφομοιώνοντας τα νοήματα της ζωής.

Μια συγκλονιστική ερωτική ιστορία. Διαβάστε το.

Ο Στέφανος Δάνδολος γεννήθηκε το 1970 και εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1996 με το μυθιστόρημα Υπνοβάτες του Σεπτέμβρη. Για το σύνολο του πεζογραφικού του έργου τιμήθηκε το 2009 με το Βραβείο Μπότση, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας. Το 2004 χαρακτηρίστηκε από τον Παύλο Μάτεσι ο σημαντικότερος Έλληνας συγγραφέας της γενιάς του. Έχει γράψει δέκα βιβλία, μεταξύ των οποίων τα μυθιστορήματα Ο Τελευταίος Κύκνος και Νέρων – Εγώ, ένας θεός, που κυκλοφόρησε με επιτυχία και στην Ιταλία. Το προηγούμενο μυθιστόρημά του στις Εκδόσεις «Ψυχογιός», «Η χορεύτρια του διαβόλου», μεταφράστηκε στα τουρκικά. Το 2008 συμπεριλήφθηκε, ως εκπρόσωπος της χώρας μας, στην Παγκόσμια Ανθολογία Νέων Συγγραφέων με αφορμή το Young Writers World Festival, που πραγματοποιήθηκε στη Νότια Κορέα. Το «Όταν θα δεις τη θάλασσα» είναι το ένατο μυθιστόρημά του.

Κώστας Τραχανάς