…Και η καμπάνα συνέχισε πένθιμα

Γιάννης Τσώλης
Εκδόσεις Αγγελάκη 2016 - σελ.160

Ο Γιάννης είναι ένα όμορφος δεκαοχτάχρονος από τα καμποχώρια της Ηπείρου, που έζησε εκείνα τα χρόνια τα σκληρά κι απάνθρωπα, των πολέμων, της αρρώστιας, και της φτώχιας. Είχε ένα μικρό χωράφι δυο στρέμματα, πέντε πρόβατα και ένα μικρό κήπο. Δύσκολα έβγαζε τα έξοδα της ημέρας, για να μην πεινάσει αυτός και η μάνα του. Ένας συνεχής αγώνας επιβίωσης. Μια ζωή αχρωμάτιστη κι ακύμαντη. Ο Γιάννης δούλευε παράλληλα και σε μεγαλοκτηματίες κι έκανε όλες τις δουλειές.

Η Μαρία η κόρη του αφεντικού του μερικές φορές τους έφερνε φαγητό. Ήταν μια πανέμορφη κοπέλα, με πρόσωπο φεγγαρωτό, ουρανόχρωμα μάτια, πυκνόμαυρα μαλλιά με δυο μακριές κοτσίδες. Ο Γιάννης γρήγορα την ερωτεύτηκε, αλλά δυστυχώς όταν τη ζήτησε από τον πατέρα της, αυτός δεν του την έδωσε και αυτή αρραβωνιάστηκε τον Χρήστο.

Τότε ο Γιάννης έφυγε από το χωριό και πήγε να δουλέψει στην κυρά-Βάσω μια πλούσια χήρα. Ο Γιάννης έμεινε μακριά από το χωριό του, από τη Μαρία και τον αρραβωνιαστικό της, για να μπορέσει να ξεχαστεί και να μην τον μαραίνει ο μεγάλος καημός της αγάπης.

Όμως ο Χρήστος πέθανε άδικα, το γλωσσίδι της καμπάνας που χτυπούσε την Ανάσταση, έπεσε και του έσπασε το κεφάλι. Όταν το έμαθε ο Γιάννης λυπήθηκε για αυτό που συνέβη στον Χρήστο αλλά παράλληλα θέριεψε ο καημός της αγάπης του για την Μαρία. Αποφασίζει να την ζητήσει πάλι σε γάμο από το πατέρα της τον κυρ-Σταύρο. Τώρα δέχτηκαν και οι δύο την πρόταση του Γιάννη.

Παντρεύτηκαν και ο Γιάννης και η Μαρία ζούσαν, σε κόσμους μαγικούς παραδείσιας ευτυχίας, στιγμές ονειρεμένης αγάπης και κορυφωμένης χαράς. Φριχτή λαχτάρα, ύπουλη, περίμενε στην πρώτη γωνία του ξεκινήματος της ζωής τους, τους δυο αγαπημένους. Δεν είχαν περάσει σαράντα μέρες από την τέλεση των γάμων τους και η Μαρία αρρώστησε βαριά από τύφο και πέθανε στα είκοσι δυό της χρόνια.

Η Βαγγελιώ, η γυναίκα του Τόλια, που είχε επιστρατευτεί για το μέτωπο της Μ. Ασίας, ζούσε με το τρίχρονο αγόρι της τον Τάκη και με την ελπίδα, πως κάποια μέρα θα επέστρεφε από τον πόλεμο ο άντρας της.

Ο Γιάννης χήρος πια, μετά από ένα χρόνο από το θάνατο της Μαρίας, σκέφτηκε να ξαναφτιάξει τη ζωή του με τη Βαγγελιώ, που περίμενε χρόνια τον άντρα της. Και έτσι ενώσανε τη ζωή τους ο Γιάννης και η Βαγγελιώ. Μετά από ένα χρόνο γάμου έφεραν στον κόσμο μια χαριτωμένη κόρη και της δώσανε το όνομα Μαρία, της αείμνηστης αγαπημένης του Γιάννη. Γεννήθηκε και ένα τρίτο παιδί.

Αλλά αυτή την ευτυχία του ζευγαριού, ο θάνατος τη ζήλεψε, οπότε άρχισε να θερίζει. Η μοίρα τους, άρχισε να τους παίζει άσχημα παιχνίδια. Περάσανε τα μαρτύρια του Ιώβ…

Γεννούσε η Βαγγελιώ και ο θάνατος τα παιδιά τα έπαιρνε μαζί του …

Ο χάρος δεν ξέκοψε από το σπίτι τους και η καμπάνα συνέχισε να χτυπά πένθιμα…

Ένα συναρπαστικό κοινωνικό οδοιπορικό.

Μια ζωή σε ένα βιβλίο.

Μία ανασκαφή της μνήμης, σε μέρη όπου το παρελθόν βαραίνει ασφυκτικά.

Μια συναρπαστική αφήγηση με έντονα δραματικά στοιχεία, που καθηλώνουν τον αναγνώστη.

Ο Γιάννης Τσώλης γεννήθηκε στο Νεοχώρι Άρτας. Εργάστηκε στην Αστυνομία Πόλεων. Κατέχει δίπλωμα βυζαντινής μουσικής. Ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία και ιδιαίτερα με την ποίηση. Άλλα έργα του είναι : «Η άλλη φωνή μου». «Ποιητικά μελωδήματα», «Παλμοί καρδιάς» «Οι Άρτιοι …στους αγώνες, στην πατρίδα, στην Αγάπη» κ.α.

Κώστας Τραχανάς