Υπάρχουν ταινίες που δεν προβάλλονται απλώς, αλλά επιστρέφουν. Σαν ανάμνηση, σαν όνειρο, σαν μια νύχτα που δεν τελείωσε ποτέ. Η La Dolce Vita του Federico Fellini δεν είναι ιστορία. Είναι περιπλάνηση. Είναι η Ρώμη τα ξημερώματα, τα φλας που αστράφτουν, οι έρωτες που γεννιούνται και σβήνουν στο ίδιο πλάνο, η γλυκιά μέθη μιας ζωής γεμάτης εικόνες, θόρυβο και υπαρξιακή σιωπή. Ένα φιλμ-ορόσημο που όρισε τι σημαίνει μοντέρνος κινηματογράφος και μας έμαθε πως η «γλυκιά ζωή» είναι συχνά τόσο σαγηνευτική όσο και άδεια.
Η Κινηματογραφική Λέσχη Άρτας σας προσκαλεί το Σάββατο (24/1) στις 19.00 στην Αίθουσα «Διώνη», σε μια βραδιά αφιερωμένη στο σινεμά που δεν γερνά, μόνο βαθαίνει.
Ελάτε να χαθούμε για λίγο στον κόσμο του Fellini.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Χρυσός Φοίνικας και Όσκαρ κοστουμιών για μια ταινία-σταθμός του μοντέρνου σινεμά και αναπόσπαστο κομμάτι πλέον της ποπ κουλτούρας.
Έξι δεκαετίες μετά την πρεμιέρα της η καλύτερη ταινία (μαζί με το «8 1/2») του Φεντερίκο Φελίνι εντυπωσιάζει ακόμη με περισσότερους από έναν τρόπους. Πρώτα έρχεται ο εικονοπλαστικός, με τα εντυπωσιακά πλάνα της νυχτερινής Ρώμης να αναδεικνύουν την «τέλεια ομορφιά» της Αιώνιας Πόλης, εικόνες που λειτουργούν αντιστικτικά με την εφήμερη λάμψη της γλυκιάς ζωής τής παρακμιακής αριστοκρατίας της. Αθάνατες είναι επίσης οι σκηνές του «ιπτάμενου Ιησού» της αρχής, με το ελικόπτερο να μεταφέρει ένα άγαλμα του σωτήρος με ανοιχτά χέρια πάνω από την ιταλική πρωτεύουσα, αλλά και το «μπάνιο» της Ανίτα Έκμπεργκ στη Φοντάνα ντι Τρέβι.
Ακολουθούν οι αφηγηματικές εκπλήξεις, καθώς ο Φελίνι αφήνει πίσω του οριστικά τον νεορεαλισμό (αμέσως προηγούμενη ταινία του ήταν οι «Νύχτες της Καμπίρια») και προτείνει ένα σινεμά με ψηφιδωτή και αποσπασματική δομή, απελευθερωμένη από τα δεσμά της ακαδημαϊκής σεναριογραφίας και ανοικτή στα σχόλια του σκηνοθέτη. Κινηματογραφικές καινοτομίες οι οποίες, μαζί με αυτές της νουβέλ βαγκ και του Μικελάντζελο Αντονιόνι (η «Περιπέτειά» του προβλήθηκε στο ίδιο Φεστιβάλ Κανών, με την «Dolce Vita» να κερδίζει τον Χρυσό Φοίνικα), διαμόρφωσαν ολόκληρο το μοντέρνο σινεμά.
Τέλος, η προφητική ικανότητα της ταινίας να αποτυπώσει τόσο νωρίς και με τέτοια βιτριολική κομψότητα την αβάσταχτη, ρηχή και ψευτο-ελευθεριάζουσα γοητεία της μπουρζουαζίας είναι σοκαριστική. Ο δημοσιογράφος Μαρτσέλο Ρουμπίνι, ξεναγός μας στο πολύβουο σύμπαν τής (πάντα νυχτερινής) Βία Βένετο, είναι ένας άνθρωπος του 21ου αιώνα και η πολυτελής καθημερινότητά του το εφιαλτικό φρέσκο μιας κοινωνικής πραγματικότητας χωρίς ηθική πυξίδα, αληθινά πάθη και αξίες.
Ο Φελίνι απεικονίζει με εφιαλτικά σαγηνευτικό τρόπο το πώς η σύγχρονη ζωή έχει μετατραπεί σε ένα λαμπερό μα κούφιο θέαμα, με την ταινία του να δημιουργεί μέγα σκάνδαλο όταν προβλήθηκε, καθώς το Βατικανό την αποκήρυξε και βουλευτές ζήτησαν να απαγορευτεί. Γνώρισε όμως παγκόσμια επιτυχία (Όσκαρ κουστουμιών συνολικά από τέσσερις υποψηφιότητες) κι έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ποπ κουλτούρας, με τους όρους «ντόλτσε βίτα» και «παπαράτσι» να περνούν στο καθημερινό λεξιλόγιο.
Info
ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΙΘΟΥΣΑ "ΔΙΩΝΗ"
ΩΡΑ ΠΡΟΒΟΛΗΣ 19:00
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
Βασίλης Γκορόγιας
Νέο ΠΜΣ στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας: «Διεθνείς Πολιτικές Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού, Επικοινωνία και Ηγεσία»
Ευχαριστήριο Τράπεζας Τροφίμων «ΚΑΤΑΦΥΓΗ»
Εκλογές για νέα Διοίκηση στον Ε.Ε.Σ.
Ανησυχία για τον υπεραιωνόβιο πλάτανο στο Γεφύρι της Άρτας
Κόνιτσα: Σύλληψη για εγκατάλειψη τόπου τροχαίου ατυχήματος με υλικές ζημιές
Προσαύξηση συντάξεων και για παλαιούς συνταξιούχους με δύο ταμεία – Οδηγίες από το Υπουργείο περιμένει ο ΕΦΚΑ
