Το έργο Η Βασίλισσα της Ομορφιάς (The Beauty Queen of Leenane) του Martin McDonagh συνδυάζει το σκοτεινό χιούμορ, την ωμή βία και τον ψυχολογικό ρεαλισμό, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που ισορροπεί ανάμεσα στο γκροτέσκο και το τραγικό. Αυτό ακριβώς βιώσαμε και όσοι παρακολουθήσαμε την εξαιρετική αυτή παράσταση στην κατάμεστη αίθουσα του Μακρυγιάννη. Τραγικότητα και φόβος, χιούμορ και φόνος. Πόσο κοντά βρίσκονται όλα αυτά σε μία σχέση, διαταραγμένη σχέση μάνας και κόρης;

Η ιστορία διαδραματίζεται στο απομονωμένο ιρλανδικό χωριό Leenane και εστιάζει στη βασανιστική σχέση της Maureen, μιας ανύπαντρης σαραντάρας, και της καταπιεστικής μητέρας της, Mag. Ο McDonagh υφαίνει αριστοτεχνικά έναν ιστό εξάρτησης και χειραγώγησης, όπου η επιθυμία για διαφυγή συγκρούεται με την αδυσώπητη πραγματικότητα. Ελευθερία και συνεξάρτηση. Πόνος και ψυχολογική βία, παρελθόν και παρόν μέσα σ΄ένα αβέβαιο μέλλον.