Αναρτήθηκε στις:06-03-24 19:21

«Παλμίτα»: Α. Ζόγκα, Εκδόσεις Ψυχογιός 2024


Παλμίτα, η καρδιά του φοίνικα… Ένα βιβλίο περί έρωτος… Αυτό το βιβλίο αναφέρεται στη ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας, το μοτίβο συμπεριφοράς και τον τραυματικό δεσμό



Δεκαετία του ΄70 στο Μπουένος Άϊρες, γνωρίζονται ένας Έλληνας ναυτικός και μία Αργεντινή, ο Δημήτρης και η Νίλντα. Είναι τρελά ερωτευμένοι. Παντρεύονται και κάνουν μία κόρη, την Ιρένε. Αποφασίζουν να έρθουν να ζήσουν στην Ελλάδα.

Τώρα η συμπεριφορά του Δημήτρη απέναντι στη γυναίκα του αλλάζει ριζικά. Όλα πάνε προς το χειρότερο, οι ξυλοδαρμοί και τα βρισίδια καθημερινά. Μέχρι μαχαίρι πήρε να τη σκοτώσει. Η Νίλντα όμως τον αγαπάει…

Μόνη η Νίλντα, ξένη, χωρίς φίλους, χωρίς συγγενείς, χωρίς δουλειά, χωρίς λεφτά. Χωρίς διέξοδο. Με ένα σύζυγο μονίμως απόντα. Ξένη χώρα, ξένη γλώσσα, ξένο χιούμορ, ξένο αίμα. Νέα οικογένεια, νέα πατρίδα. Άλλο μέλλον.

Η κόρη της. Η Ιρένε της. Ήταν όλος ο κόσμος της. Της τραγουδούσε, την ντάντευε, την πρόσεχε με τόση αγάπη. Ήθελε το παιδάκι της να έχει όλα όσα είχαν λείψει στην ίδια: στοργή, φροντίδα, καλοσύνη.

Σε πληγώνει αυτός που περισσότερο αγάπησες…

2018. Στην Αθήνα αναπτύσσεται ένας ερωτικός δεσμός ανάμεσα σε μια ωραία σαραντάρα συγγραφέα και ένα πενηντάρη ζιγκολό. Η Ισμήνη είναι τρελά ερωτευμένη με τον Πέτρο, τον αγαπάει βαθιά, το πάθος την παίρνει και τη σηκώνει, της καίει τα σωθικά. Έχει γίνει το κέντρο της ζωής της, του μυαλού της, τα πάντα της περιστρέφονται γύρω από εκείνον. Εκείνος, όμως; Δεν φαίνεται να συμβαίνει το ίδιο εκ μέρους του άντρα. Αυτός κοιτάζει κι άλλες γυναίκες, πολλές μέρες εξαφανίζεται, όλη την ώρα στέλνει likeμε το κινητό του σε διάφορες γυναίκες, τις λέει πολλά ψέματα. Αυτός την εξαπατά κι αυτή απολογείται. Αυτός είναι ένας άνθρωπος χωρίς ηθικό πυρήνα.

Έρωτας και πίστη δεν είναι παρά ένα ψέμα…

Την έχει διαλύσει αυτή η κατάσταση την Ισμήνη. Δεν μπορεί άλλο, πραγματικά υποφέρει. Της κάνει κακό, την καταστρέφει. Έχει χάσει τον εαυτό της. Αυτή η σχέση της έχει τσακίσει την αξιοπρέπεια, την περηφάνια, τον αυτοσεβασμό της. Από αυτή την σχέση δεν μπορεί να απομακρυνθεί, δεν μπορεί να τη διαρρήξει. Είναι αγάπη αυτό; Μπορεί κάτι που σε κάνει να αισθάνεσαι τόσο απαίσια να είναι κάτι καλό; Γιατί δεν μπορεί να φύγει;

Ζηλεύει όποιος υποφέρει.

Η γυναίκα ξέρει πως αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του έρωτα. Να παραδίδεις στα χέρια του άλλου την ύπαρξή σου, να του παραχωρείς απεριόριστη εξουσία επάνω της. Τι έρωτας θα ήταν αν δεν γινόταν ευάλωτη, εξαρτώμενη, πλήρως αποδυναμωμένη; Ναι, είναι κανόνας του ερωτικού παιχνιδιού, και εφόσον δέχτηκε να παίξει, ποντάρει τα πάντα. Ή όλα, ή τίποτα. Αλλά την γεμίζει ανασφάλειες και αμφιβολίες. Ποια θα είναι η τελική της διαμόρφωση; Είναι σκληρό και δύσκολο, αλλά είναι και ηδονικό και υπέροχο.

Μεγάλο θέμα η ισορροπία δυνάμεων. Γενικότερα μιλώντας, αλλά και ειδικότερα, στα ζευγάρια…

Δύο ερωτικές ιστορίες που στροβιλίζονται στον δικό τους ρυθμό, σαν αργεντίνικο τάνγκο.

Στον έρωτα όλα βαίνουν καλώς μέχρι να πάνε και πάλι όλα στραβά! Αυτό ακριβώς βιώνουν οι ερωτευμένες γυναίκες των δύο ιστοριών. Καμιά φορά οι άνδρες γίνονται βίαιοι. Και καμιά φορά και οι ίδιες οι μάνες γίνονται βίαιες με τα τέκνα τους… Τα παράπονα και οι γκρίνιες που φέρνει ο πανδαμάτωρ χρόνος στις σχέσεις είναι γνωστά. Ύστερα είναι και η φροντίδα των γηραιών γονέων μας, που αλλάζει τα δεδομένα. Και το σεξ φυσικά…

Τελικά αυτό που δένει πιο δυνατά τους ανθρώπους δεν είναι τα θετικά συναισθήματα, η τρυφερότητα, ο σεβασμός, η εκτίμηση. Είναι τα έντονα συναισθήματα, ακόμη κι αν είναι αρνητικά. Ζήλια. Οργή. Μίσος. Η σφοδρότητα μπορεί να μη κάνει τους δεσμούς βιώσιμους, τους κάνει όμως ακλόνητους. Τους τσιμεντώνει. Ακόμη κι αν χωρίσεις, στην πραγματικότητα δεν το έχεις ξεπεράσει και στο μυαλό σου, δεν έχεις χωρίσει ποτέ…

Και οι δυο γυναίκες έζησαν την αγάπη και τη στοργή. Έζησαν τον πόνο και την απώλεια. Πώς θα τα ήξεραν, αν δεν τα είχαν ζήσει; Και αν έχασαν, και αν καταστράφηκαν, δεν πειράζει. Μερικές φορές πρέπει να καείς, για να ξαναγεννηθείς. Έμαθαν. Έσπασαν την κατάρα του διαγενεακού τραύματος.

Οι άντρες, οι γυναίκες, και τα λάθη τους, που τους ενώνουν, τους δένουν, τους τυλίγουν σε κόμπους πιο σφιχτούς από την αγάπη, πιο ισχυρούς από τον έρωτα, πιο αέναους από τον θάνατο, για να επαναλαμβάνονται στο διηνεκές…

Η ψυχή των δύο γυναικών θα ξανανιώσει;

Θα βιώσουν οι δύο δεσμοί;

Θα χωρίσουν;

Η γραφή της Ζόγκα είναι εντελώς άμεση, αυθόρμητη και φυσική. Το σημαντικό όμως είναι ότι το στυλ γραφής δεν θα μας θυμίσει κάποιο άλλο-η συγγραφέας, κατοχυρώνει το δικό της εντελώς ξεχωριστό και ιδιότυπο αφηγηματικό ύφος.

Ένα συγκλονιστικό, εκρηκτικό, φοβερό βιβλίο.

Διαβάζοντας την Αντιγόνη Ζόγκα ο αναγνώστης κατανοεί πως δεν υπάρχουν απλές ερωτικές ιστορίες και πως η τέχνη είναι απαραίτητη στη ζωή.

Πραγματικό διαμάντι.

Διαβάστε το.

Η Αντιγόνη Ζόγκα γεννήθηκε το 1976 στην Αργεντινή και μεγάλωσε στην Ευρώπη. Σπούδασε Θεατρολογία, Κινηματογράφο και οπτικοακουστικά μέσα. Ανάμεσα σ' άλλα έχει εργαστεί ως αναγνώστρια, μεταφράστρια, γκαρσόνα, παιδί για όλες τις δουλειές, έχει συνεργαστεί σε θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες, κι έχει κάνει παραγωγή σε ντοκιμαντέρ δικής της έμπνευσης, για νέους Έλληνες καλλιτέχνες που ζουν στο εξωτερικό. Το πρώτο της βιβλίο, το μυθιστόρημα "Ελένα Μοράδο/Elenamorado", κυκλοφόρησε το 2005 από τις εκδόσεις Κέδρος. Η συλλογή διηγημάτων «Κιντσούγκι» κυκλοφόρησε το 2019. Το σενάριό της "Έσσεται ήμαρ" κέρδισε το βραβείο "Οδυσσέας" και συμμετείχε στο Scripsation της Berlinale. Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται στον χώρο της επικοινωνίας.

Κώστας Α. Τραχανάς



img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ





img

img