Τελευταία Νέα

Αναρτήθηκε στις:26-05-23 12:44

«33 Μικρά Διηγήματα»: Χ. Στεφανίδου, Εκδόσεις Αρμός 2023


33 Διηγήματα μινιατούρες. 33 Διηγήματα μπονσάι. 33 μικροδιηγήματα ζωντανά, λυρικά αληθινά ή ψεύτικα, συμπυκνωμένα. 33 ιστορίες, 33 διαφορετικές φωνές, 33 μέρες κωμικοτραγικών γεγονότων που έμειναν ανεξίτηλες στη μνήμη των πρωταγωνιστών.

Μικρά σε έκταση όλα τα διηγήματα. Μια δύσκολη επιλογή για τον κάθε συγγραφέα που καλείται να συμπυκνώσει χωρίς να αφαιρέσει, να υπονοήσει χωρίς να παραλείψει, να ελαχιστοποιήσει χωρίς να οδηγηθεί σε κάτι λειψό. Η συγγραφέας πετάει ό,τι πλεονάζει και κρατάει μόνο ό,τι θεώρησε απολύτως αναγκαίο για το επιδιωκόμενο αισθητικό και εννοιολογικό αποτέλεσμα. Μια δύσκολη επιλογή που όμως εδώ λειτουργεί αποτελεσματικά καθώς φτάνοντας στο τέλος τους δεν νιώθεις πως κάτι χρειαζόταν περισσότερο. Με τα όσα διάβασες έχεις πάρει πια τη σκυτάλη για να πας την ιστορία πιο πέρα, να ανακαλύψεις τις διάφορες πτυχές της που η Χριστίνα Στεφανίδου υπαινίχθηκε εύστοχα με τη γραφή της αλλά απέφυγε έντεχνα να τις απλώσει ολόκληρες μπροστά σου, στερώντας σε τελικά από την αναγνωστική απόλαυση του να τις εντοπίζεις και, ως ένα βαθμό, να τις ανασυνθέτεις μόνος σου.

Στα 33 διηγήματα που απαρτίζουν τη συλλογή, η Χριστίνα Στεφανίδου πραγματεύεται το χρόνο, τους ληγμένους τόπους, τον όμορφο Νεκτάριο, το άλογο ,το κορίτσι και μια κηδεία, το εξοχικό στη Λούτσα, την πανσέληνο στην τσέπη, τον ξεριζωμό του χωρισμού, τις θύμησες, τις αναμνήσεις, τους κρυμμένους Αρμένιους στη Σαμψούντα, τη νύχτα που ο Φερνάντο Πεσσόα συνάντησε τον Κωνσταντίνο Καβάφη, τον γκιώνη που κλαίει τον χαμένο του αδελφό, το κορίτσι και το σύκο, το μέλλον και το αναποδογυρισμένο φλιτζάνι του καφέ, το μπλε της θάλασσας, του ουρανού και τα μάτια του γιου της, τις ηδονικές θάλασσες, τις θεωρίες και τις ιδέες κάτω από την ίδια ομπρέλα, το ορεκτικό, μια κλέφτρα στο νερό, κ.α.

Διηγήσεις για το τώρα και το τότε, για το κάποτε…

Λέξεις πνιγμένες στην αγάπη και στην προσμονή.

Λέξεις σκονισμένες, σκόρπιες, θαμπές.

Ζωές θνητές, στριμωγμένες σε λέξεις.

«Ένας τόπος, τόσος δα. Μια σταλιά. Χώρα, σπίτι, πατρίδα. Προορισμός και ρίζα. Μέσα του, ψυχές μεγάλες’ τόσες: να!»

«Μια άγρια αμυγδαλιά πάνω από το κεφάλι μου και μια ελιά πιο δίπλα. θα φάω, θα πιώ, θα ζεσταθώ. Και σκιά το καλοκαίρι.»

«Να τη κι η θάλασσα! Να την ατενίζω, να μ’ αγκαλιάζει πότε-πότε, πάντοτε. Άλλο κάτι δεν μου λείπει. Αγέλη μου τα ζώα. Μουσική μου τα πουλιά. Ο ήλιος το χαλί’ το μαγικό μου. Από εκεί να ξεκινώ κι εκεί να ξαναγυρνώ».

Οι εικόνες των διηγημάτων της συγγραφέως δεν είναι πρωτόγνωρες, ούτε, δυστυχώς, λείπουν, ορισμένες απ’ αυτές, από την καθημερινή ειδησεογραφία. Η καλή λογοτεχνία όμως, δεν είναι τα νέα της ημέρας, ούτε η επικαιρότητα. Είναι πάντα κάτι πιο βαθύ και ουσιαστικό. Δεν στέκεται στην επιφάνεια ενός γεγονότος, αλλά λειτουργεί αποτελεσματικά όταν καταφέρει να μιλήσει για την καρδιά του γεγονότος. Μπορεί τα όσα μας περιγράφει η Χριστίνα Στεφανίδου στα κείμενα της να είναι αποκυήματα της δημιουργικής φαντασίας της, ή να τα συνέθεσε παίρνοντας στοιχεία από διάφορα συμβάντα, ή να τα ανέσυρε από τις σελίδες της ιστορίας, αλλά το σημαντικό είναι πως σε κάθε ένα από τα διηγήματα της καταφέρνει να σε οδηγήσει στην ουσία του θέματος που θίγει, στον πυρήνα αυτού που την απασχολεί. Πετυχαίνει οι ήρωες και οι ηρωίδες της να ξεφύγουν από τη λογική του εφήμερου, του συνηθισμένου και του επαναλαμβανόμενου, αποκτώντας μια μοναδικότητα.

Με ένα λιτό εξώφυλλο και εύληπτο, σωστό νεοελληνικό λόγο, με περιγραφές τόπων, ψυχογραφία ανθρώπινων χαρακτήρων, αφηγήσεις ζωντανές και παραστατικούς διαλόγους μάς μεταφέρει στο δικό της βιωματικό κόσμο, που διακατέχεται από ένα βαθύ κώδικα αξιών. Γράφει όσα έζησε και όσα άκουσε, όσα ήθελε να ζήσει και αυτά που πιστεύει πως θα κάνουν τον κόσμο καλύτερο. Μας ταξιδεύει και μας χαρίζει ένα ευχάριστο αναγνωστικό ταξίδι, περνώντας με κάθε διήγημα το μήνυμα που αρμόζει.

Ολοκληρώνοντας τις ιστορίες της, είσαι πια σε θέση να τις κατανοήσεις και να τις δεις με αληθινά πρόσωπα, κι ας μην τα περιγράφει στα κείμενά της, πρόσωπα που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να σου φανούν γνώριμα.

Με λόγο μεστό, απλό, βαθιά συναισθηματικό η Χριστίνα Στεφανίδου δίνει πνοή, σάρκα και οστά σε ανθρώπους της καθημερινότητας, δίνοντας περισσότερο βάθος στους απλούς ανθρώπους. Η γραφή της προσεγμένη, καλοδουλεμένη. Ο λόγος της σε κάποιες περιπτώσεις ποιητικός, τόσο όσο χρειάζεται για να ειπωθούν πράγματα που ίσως ο πεζός λόγος θα δυσκολευόταν να τα αποδώσει όπως τους αξίζει. Μια συλλογή διηγημάτων, εν τέλει, που της αξίζει η προσοχή μας.

Η Χριστίνα Στεφανίδου γεννήθηκε το 1980 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον κατοικεί έξω από αυτήν, για να είναι κοντά στη φύση και τη θάλασσα. Από πολύ μικρή διάβαζε και έγραφε. Γράφει μικρά διηγήματα. Διηγήσεις για το τώρα και το τότε, για το κάποτε.. Αυτό είναι το πρώτο της βιβλίο.

Κώστας Τραχανάς



img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ