Εξήντα τρία εσωτερικά εστιασμένες ιστορίες φανταστικών ή πραγματικών εγκλωβισμών. Μικρές και μεγάλες ιστορίες, αυτοβιογραφικές αναμνήσεις και εύρυθμα μικροδιηγήματα. Περιπλάνηση σε ονόματα προσώπων και τόπων της Βέροιας, που είναι η γενέθλια πόλη του Γιάννη Καισαρίδη.

Εξήντα τρία διηγήματα τοποθετημένα μεταξύ αρχών του 20ου αιώνα και των ημερών μας, σε τόπους της βορειελλαδίτικης ενδοχώρας, οι μικροιστορίες του συγγραφέα εστιάζουν σε οριακές στιγμές του βίου των ηρώων τους (κάποιοι επώνυμοι), όταν το βίωμα παγώνει, ο χρόνος διαστέλλεται και η ζωή τους φωτίζεται στη μεγάλη εικόνα των ιστορικοκοινωνικών εξελίξεων της εποχής τους.

O συγγραφέας αναζητά τον πόνο των απλών ανθρώπων καταγράφοντας πολύ μικρά γεγονότα που όμως κατέστρεψαν, άλλαξαν, τροποποίησαν, εκτροχιάσανε τη ζωή τους. Οι μνήμες πάνε πολύ πίσω στην αρχή του αιώνα και ιδιαιτέρως στα χρόνια του πολέμου και συνεχίζονται έως τη σύγχρονη εποχή. Φονικά ένθεν και ένθεν των δύο μεγάλων παρατάξεων, απαγωγές, φόνοι για λόγους τιμής αλλά και η ζωή με τα ζώα, ο λόγος των μικρών παιδιών, αλβανοί, τούρκοι, ιταλοί, γερμανοί, όλη η πανσπερμία των φυλών που περάσανε από τα ορεινά χωριά σαν κατακτητές ή σαν πρόσφυγες. Επίσης μύθοι σύγχρονοι και παλιοί, μοναστήρια, δοξασίες, πατροπαράδοτες παραδόσεις που επιβιώνουν ή χάνονται. Και ανάμεσα σε όλα αυτά η φύση δεσπόζει με τα ρουμάνια, τις χαράδρες, τις λασπουριές, τα ψηλόκορμα δένδρα, τα ποτάμια, τις βρύσες, τα στενά δρομάκια οδοιπορίας.

Διαδρομές της μνήμης σε χώρους με πυκνή συμβολική σημασία, συνομιλίες με νεκρούς που φέρνουν στην επιφάνεια έναν ξεχασμένο αλλά ακόμη πολύ ζωντανό κόσμο και αναφορές σε φυσικά ή πολιτισμικά κειμήλια που ταξιδεύουν αλώβητα από τη φθορά μέσα στον χρόνο.

Λιτότητα στην έκφραση, μικρές νύξεις μια νοσταλγίας που θάλπει τις πληγές, αισθήματα αλλοτινών εποχών, μνήμες αλλού θολές και αλλού δυναμικές σαν καρφιά στο σώμα της σημερινής εποχής.

Ψυχές με τραύματα, αλλοπαρμένοι, άτομα με προσωπικές απώλειες, με εμμονές, με αλλοπρόσαλλες μικρές αποφάσεις.

Μένει η ατμόσφαιρα του αλλόκοτου, του ανοίκειου που υποδηλώνει πάντα ότι ίσως δεν γνωρίζουμε τους διπλανούς μας ακόμα και τον εαυτό μας.

Κείμενα που συνομιλούν μεταξύ τους.

Ώρες, χίλια καρφιά στην πόρτα μας.

Ώρες αιώρες στη Σκαπτή-Γραπτή την Ύλη.

Η πρόζα του Γιάννη Καισαρίδη είναι ζυγισμένη, ακριβής, νευρική, πυκνή, ισορροπημένη.

Η οικονομία των εκφραστικών του μέσων είναι εντυπωσιακή. Δεν υπάρχει φράση πλεονάζουσα ή στη λάθος θέση, δεν υπάρχει ίχνος επίδειξης συγγραφικής δεξιοτεχνίας. Όλα όσα χρειάζονται είναι εδώ, αλλά μόνο αυτά. Τίποτα πρόσθετο.

Ο λόγος του Γιάννη Καισαρίδη είναι δουλεμένα αφτιασίδωτος.

Γλώσσα απλή, μεστή, πελεκημένη και δωρική.

Από τα πιο ωραία βιβλία.

Διαβάστε το.

Ο Γιάννης Καισαρίδης σπούδασε Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες, Ελληνική Φιλολογία και Θέατρο (Δραματική Σχολή Κ.Θ.Β.Ε.). Η τρίτη συλλογή διηγημάτων του Μισάντρα (εκδόσεις «Κέδρος») τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας. Υπήρξε μέλος της ομάδας εργασίας του προγράμματος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου Λέσχες ανάγνωσης.