Αναρτήθηκε στις:10-05-18 16:16

Υιοθεσία και αναδοχή ομοφύλων ζευγαριών. Ποιμαντική προσέγγιση (ΜΕΡΟΣ Α)


Του πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου-εκπαιδευτικού


Υπερψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία το επίμαχο άρθρο 8 του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με τα μέτρα προώθησης του θεσμού για την υιοθεσία και αναδοχή, που δίνει τη δυνατότητα αναδοχής σε ομόφυλα ζευγάρια που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης.

Ειδικότερα, σε σύνολο 264 βουλευτών, υπέρ του άρθρου 8 τάχθηκαν 161 έναντι 103 βουλευτών που καταψήφισαν.

Ο γάμος ομοφυλοφίλων και η υιοθεσία παιδιών από άτομα του ίδιου φύλου, κατοχυρώνεται νομοθετικά σε ολοένα και περισσότερες χώρες της Ευρώπης. Με άλλα λόγια, οι λεγόμενες προοδευτικές κοινωνίες τού δήθεν πολιτισμένου κόσμου, περιφρονούν τον Σοφό Νομοθέτη και χλευάζουν τα νομοθετήματά Του. Αλλά απ' αυτήν την απαξίωση θα προκύψουν νομοτελειακά και τρομερές συνέπειες. Από την διατάραξη της θείας τάξης, θα ξεφυτρώσουν κοινωνικά προβλήματα που θα πλήξουν την κοινωνία όπως ο ανεμοστρόβιλος σαρώνει και διαλύει στο διάβα του τις ξύλινες καλύβες. Το εωσφορικό πνεύμα της Νέας Τάξης Πραγμάτων οικοδομεί σήμερα μία σύγχρονη Βαβέλ στις διάνοιες των ανθρώπων. Η αντι-βιβλική και αντι-Χριστιανική νοοτροπία προωθείται σε όλα τα επίπεδα, με τελικό στόχο να αντικατασταθεί ο Χριστός με τον Αντίχριστο. Το Ευαγγέλιο όμως μας λέει στην Β' Τιμοθέου 3; 14 « Να μένεις σταθερά σ' αυτά που έμαθες και για τα οποία βεβαιώθηκες, αφού ξέρεις από ποιόν τα έμαθες «. Οι αρχιτέκτονες της Βαβέλ γνωρίζουν ότι ο Κύριος είναι επί θύραις και φρίτουν...

O βασικός στόχος των Παγκοσμιοποιητών είναι η απόλυτη κυριαρχία σε όλο τον πληθυσμό του πλανήτη. Η κυριαρχία επιβάλλεται καλύτερα όταν έχουν πετύχει την διάλυση των κοινωνιών – του Δυτικού κόσμου εν προκειμένω. Η διάλυση γίνεται με την εφαρμογή ποικίλων μέσων. Για παράδειγμα με προώθηση της πολυπολιτισμικότητας, της πολυφυλετικότητας (βλέπε μεταναστευτικές Ροές), της επέκτασης της διαφθοράς (ναρκωτικά, κ.α.) και τον πανσεξουαλισμό. Το σύμφωνο συμβίωσης είναι μια ψηφίδα στον προωθούμενο πανσεξουαλισμό.

Με κατάλληλες επεμβάσεις δημιουργούν γκετοποιήσεις και έτσι διαλύουν τον κοινωνικό ιστό. Με το σύμφωνο συμβίωσης δημιουργούν ακόμη ένα γκέτο-μεταξύ των άλλων-, το γκέτο των ομοφυλόφιλων ζευγαριών. Τα ΜΜΕ στοιχισμένα στο θέμα προπαγανδίζουν εν χωρώ τον στόχο. Οι διάφοροι ‘καλλιτέχνες’ κάνουν τις σχετικές δηλώσεις για να πάρουν τα εύσημα –αλλιώς το θάψιμο από τους κριτικούς και τα ΜΜΕ θα είναι μη αναστρέψιμο. Οι δε βουλευτές των διαφόρων κομμάτων εκόντες-άκοντες (ή αλλιώς βαράτε με κι ας κλαίω) ψηφίζουν ως πρόβατα ποιμνίου. Αν μπορούν ας κάνουν κι αλλιώς. Τον νόμο πάντως τον είχε ‘παραγγείλει’ η Ευρώπη και μάλιστα με ποινή αν δεν επιβληθεί. Μεμονωμένοι πολίτες αντιδρούν αλλά όλοι οι φορείς εξουσίας είναι ελεγχόμενοι.

Κραυγή πόνου: «Λυπηθείτε τα παιδιά»!

Τα λόγια του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλου για το ζήτημα της αναδοχής των παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια είναι συγκλονιστικά. Έγραψε ο Σεβασμιότατος με πόνο ψυχής:

«Είναι η ώρα να μιλήσουμε καθαρά και χωρίς μισόλογα. Είναι η ώρα που πρέπει να ζητήσουμε από την Κυβέρνηση να μας πει ξεκάθαρα εάν είναι με τα παιδιά η εάν είναι με τα ομόφυλα ζευγάρια. Είναι η ώρα να μας πει και η Κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα γιατί στρέφονται ευθέως εναντίον των παιδιών.

Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να καταστρέψουν αθώα παιδιά, για να ικανοποιήσουν μια μικρή εκλογική πελατεία η κάποιοι άλλοι για να αγρεύσουν ψήφους από μια μικρή εκλογική πελατεία;

Είναι η ώρα να μας απαντήσουν αυτοί που τάχα υπερασπίζονται τα δικαιώματα των ολίγων, να μας πουν, ποιος θα υπερασπίσει τα δικαιώματα των παιδιών και ποιος έχει το δικαίωμα να εφαρμόσει στα παιδιά και για τα παιδιά ένα ιδιότυπο παιδομάζωμα…

Όλοι οι άνθρωποι πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν δικαιούμεθα τα πάντα σ᾿ αυτή τη ζωή.

Και εάν κάποιοι πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα να κάνουν τα πάντα στον εαυτό τους, ΔΕΝ έχουν το δικαίωμα να κάνουν τα πάντα στους άλλους και μάλιστα στα παιδιά…

Αυτοί που θα ψηφίσουν ένα τέτοιο νομοσχέδιο, θα έχουν το δικαίωμα να εορτάσουν αύριο την «παγκόσμια ημέρα για το παιδί»; Αυτοί που θα κακουργήσουν εναντίον τους, μετά θα εορτάσουν το κακούργημά τους…

Είναι κατάπτωση για την Βουλή των Ελλήνων να έχει σήμερα βουλευτές με τόσο χαμηλό ήθος, με τόση λαγνεία για την εξουσία, με τόσο αμοραλισμό…

Η ευθύνη όλων είναι ιστορική. Ένας τέτοιος νόμος κλείνει το μάτι στους παιδεραστές και στους πάσης φύσεως αρρωστημένους ανθρώπους…». (Ακτινες)

Αυτά έγραψε μεταξύ των άλλων ο Σεβασμιότατος με τη γνωστή παρρησία του λόγου του προς κάθε κατεύθυνση. Και το μέγα ερώτημα είναι τούτο: Θα βρεί άραγε ανταπόκριση η δραματική έκκλησή του: «Λυπηθείτε επιτέλους τα παιδιά»; Κι αν δεν ακούσουν τα αυτιά των πολιτικών μας, εμείς οι πολίτες θα παραδώσουμε αμαχητί τα όπλα; Τέτοιοι παράνομοι νόμοι δεν εχουν θέση σε τούτο τον τόπο. Ευθύνη όλων μας είναι να τους καταργήσουμε!

Την εντονότατη αντίδρασή της εκφράζει η Ιερά Επιστασία του Αγίου Ορους στη νομοθέτηση της αναδοχής παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια με την επιστολή η οποία κοινοποιήθηκε στην υπουργό Εργασίας και σε όλους τους βουλευτές του ελληνικού Κοινοβούλιου τη Δευτέρα 23 Απριλίου.

Συγκεκριμένα, η Ιερά Επιστασία με την εν λόγω επιστολή εκφράζει τον έντονο προβληματισμό και την ανησυχία της για τις σχεδιαζόμενες νομοθετικές μεταβολές «αι οποίες δύνανται να επηρεάσουν δυσμενώς την κοινωνία μας και ιδιαιτέρως μιαν ευαίσθητον κατηγορίαν των μελών αυτής, αυτήν των παιδιών». Στην ίδια επιστολή αναφέρεται ότι το ισχύον έως σήμερα Π.Δ. 86/2009 (άρθρο 1 παρ. 1) προβλέπει ότι κατάλληλοι για αναδοχή είναι οικογένειες αποτελούμενες από συζύγους με ή χωρίς παιδιά. Σε αντίθεση με αυτό, όπως επισημαίνεται στην ίδια επιστολή, στο άρθρο 8 του κατατεθέντος επίμαχου νομοσχεδίου αναφέρεται ότι κατάλληλοι για να γίνουν ανάδοχοι είναι, εκτός από οικογένειες αποτελούμενες από συζύγους, και οι έχοντες συνάψει σύμφωνο συμβίωσης με ή χωρίς παιδιά.

«Πώς είναι δυνατόν το νομοσχέδιο να μεριμνά διά την ψυχικήν και συναισθηματικήν υγεία του παιδιού και να επιτρέπει το παιδί να ανατρέφεται από “ζεύγος”, όπου την θέση του πατρός θα κατέχει γυναίκα ή αντιστοίχως της μητρός άνδρας, χωρίς αυτό να έχει οιανδήποπτε δυνατότητα επιλογής» διερωτώνται οι αντιπρόσωποι της Ιεράς Επιστασίας και προσθέτουν: «Δεν παραβιάζονται τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα του παιδιού, όταν από την τρυφεράν ηλικία του θα διατρέχει σοβαρούς ηθικούς κινδύνους;»

Ο γιατρός Α.Παπαγιάννης σε δημοσιευμένο άρθρο με τίτλο -Τεκνοθεσία-γράφει:

«Γνωρίζετε πιθανώς τα ‘δυϊστικά’ ανέκδοτα του τύπου: «Όλοι οι άνθρωποι χωρίζονται σε δυο κατηγορίες, σ’ αυτούς που πιστεύουν σε θεωρίες συνωμοσίας και σ‘ αυτούς που αργά ή γρήγορα θα καταφύγουν σ‘ αυτές». Το παράδειγμα δεν είναι τυχαίο, και η αφορμή για την αναφορά του δίνεται από την τρέχουσα διένεξη περί τεκνοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια.

Ακόμη κι αν θέλει κανείς να είναι απαθής εκτιμητής μιας κατάστασης, η πορεία των πραγμάτων τον κάνει να πιστέψει τελικά ότι όσα γίνονται γύρω μας αποτελούν διαδοχικούς κρίκους μιας προσχεδιασμένης και κατευθυνόμενης αλυσίδας. Έτσι μετά τα σύμφωνα συμβίωσης και την νομική εξίσωσή τους με τους γάμους και την απύθμενης ανοησίας σχολική ‘διδασκαλία’ περί εμφύλων ταυτοτήτων, ήταν σχεδόν αναμενόμενο ότι επόμενος στόχος θα ήταν να εμπλέξουμε τα παιδιά ακόμη περισσότερο στο σχέδιο, επιβάλλοντάς τους εν καιρώ (κατά το ξενικό ‘πρότυπο‘) γονέα Α και γονέα Β.

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του ‘ολισθηρού κατήφορου’ (slippery slope) που παρατηρείται σε πολλά ζητήματα ηθικής τάξης και δεοντολογίας. Κάτι που αρχικά επιτρέπεται κατ’ εξαίρεσιν και υπό συγκεκριμένους όρους στη συνέχεια γίνεται κανόνας (τυπικά παραδείγματα αποτελούν η νομιμοποίηση των αμβλώσεων και της ευθανασίας σε συγκεκριμένες χώρες). Έτσι, αφού θεσμοθετήσαμε τον ‘γάμο’ ομοφύλων ατόμων, να μην πάμε κι ένα βήμα παραπέρα; Και δυστυχώς ο ζήλος για ‘προοδευτικότητα’ ξεπερνάει τις κομματικές γραμμές, και βλέπει κανείς πολιτικούς όλων των αποχρώσεων να προσθέτουν την συναίνεσή τους για να μη χάσουν το τραίνο και χαρακτηρισθούν -- Θεός φυλάξοι! -- ‘φοβικοί’ και ‘καθυστερημένοι’.

Δεν χρειάζεται να έχει κανείς μυθιστοριογραφική φαντασία για να επινοήσει τους συνωμότες που πλέκουν την αλυσίδα. Πίσω απ’ όλους υπάρχει ο ‘πατήρ του ψεύδους’ και ‘ανθρωποκτόνος’ Διάβολος ‘ο πλανών την οικουμένην όλην‘ (περιγραφές και χαρακτηρισμοί του Κυρίου και του Ευαγγελιστού Ιωάννου), ο οποίος στήνει τις κάθε είδους παγίδες και πλεκτάνες κατά του ανθρώπου, ντύνοντάς τες συνήθως με τον μανδύα του ‘ανθρωπίνου δικαιώματος’ και της ‘αγάπης προς τον πλησίον’ και επικαλούμενος (επιλεκτικά πάντα) τη Γραφή (το ίδιο δεν έκανε και στους πειρασμούς του Χριστού;). Προς τον οποίο «αντίστητε στερεοί τη πίστει», μας προτρέπει ο Απόστολος Πέτρος.

Κι επειδή όλοι οι... ενδιαφερόμενοι επικαλούνται την αγάπη και την καλωσύνη για να δικαιολογήσουν τις αποφάσεις τους, ας θυμηθούμε και πάλι τη ρήση του Αμερικανού προέδρου Λύντον Τζόνσον: "Δεν εξετάζουμε τη νομοθεσία με γνώμονα τα οφέλη που θα προκύψουν αν εφαρμοσθεί σωστά, αλλά με κριτήριο τις ζημιές που θα μπορούσε να επιφέρει αν εφαρμοσθεί λανθασμένα". Ισχύει, ίσως κατά μείζονα λόγο, και για το υπό συζήτηση θέμα»( http://aktines.blogspot.gr)

Αξιοσημείωτα είναι και τα παρακάτω που δημοσιεύτηκαν σε σχετική επιστολή του Θ. Βουδικλάρη (πολιτικου μηχανικού) -Περί μητρότητος και αναδοχής, Καθημερινή 5/5/2018).

«Μου κάνει εντύπωση που οι γυναίκες βουλευτές, οι γυναίκες δημοσιογράφοι και οι φεμινιστικές οργανώσεις αποδέχονται την αφύσικη (και βίαιη) «προσάρτηση» ενός αθώου παιδιού σε ένα ζευγάρι ομοφυλοφίλων, που τάχα συνιστούν οικογένεια. Επειδή έτσι γίνεται και στην Ευρώπη; Ωστε η θηλυκότης είναι απλώς και μόνον μεγεθυμένη θηλυπρέπεια;

Και η ιερή μητρότης μπορεί να αντικατασταθεί από μια νομική διάταξη που προσπαθεί να ανατρέψει τη φύση, εν ονόματι της προόδου; Τόσο πολύ έχουμε κατρακυλήσει; Και, επιτέλους, αυτήν την άποψη και αυτόν τον σεβασμό έχουν οι γυναίκες για το φύλο τους;»

Αναφορικά με την ‘αναδυόμενη’ -και προθύμως υπό των ΜΜΕ προβαλλόμενη- ‘Ιδεολογία’ περί ίσης δήθεν ικανότητας ανατροφής παιδιών από ετερόφυλα και ομόφυλα ‘ζευγάρια’, εύστοχες παρατηρήσεις διετυπώθησαν στη Βουλή από βουλευτή του ΚΚΕ κατά τη συζήτηση του -περί επέκτασης συμφώνου συμβιώσεως στα ομόφυλα ‘ζευγάρια’- νομοσχεδίου. Ο κ. Γκιόκας μεταξύ άλλων επεσήμανε ότι:

«Στη συμβίωση των ομόφυλων ζευγαριών, αντικειμενικά το παιδί έχει παραποιημένη αντίληψη αυτής της βιολογικής σχέσης (ενν. σεξουαλικής σχέσης άντρα- γυναίκα, από την οποία συνίσταται μια οικογένεια και δια της οποίας προκύπτει βιολογικά το ίδιο το παιδί), αλλοιώνεται από τα βιώματά του. Το ανδρικό-πατρικό και το γυναικείο-μητρικό πρότυπο έχει τα δικά του χαρακτηριστικά, που πηγάζουν από τη ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ του ανθρώπινου είδουςκαι είναι απαραίτητα για την ομαλή ψυχοσωματική και κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού».

Χαρακτηριστική επ’ αυτού είναι η περίπτωση της Dawn Stefanowicz (ακτιβίστρια πλέον για τα δικαιώματα του παιδιού!), η οποία σε βιβλίο της μεταξύ άλλων αποκαλύπτει: «Πολλοί από εμάς παλεύουμε με την δική μας σεξουαλικότητα και την αίσθηση του φύλου, λόγω των επιδράσεων στα οικιακά περιβάλλοντα που μεγαλώνουμε».

Από τις λίγες περιπτώσεις όπου άτομα μεγάλωσαν σε ομόφυλες «οικογένειες» και μίλησαν (ως ενήλικοι πλέον, όπως απαιτείται για έγκυρη αποτίμηση) για την «εμπειρία» και τις συνέπειες στη ζωή τους, προκύπτουν σοβαρότατες ενστάσεις ως προς τους κινδύνους και τις τραγικές επιπτώσεις ενός τέτοιου εγχειρήματος

Ηδη, στις ΗΠΑ τέσσερις πολίτες που μεγάλωσαν σε γκέι περιβάλλον έχουν υποβάλει ένορκες καταθέσεις στις οποίες δηλώνουν την αντίθεσή τους στους γάμους ατόμων του ίδιου φύλου, υποστηρίζοντας ότι το να μεγαλώνεις σε μια τέτοια «οικογένεια» δεν είναι ούτε φυσιολογικό ούτε ευχάριστο.

Αρκετές αμερικανικές πολιτείες (Τέξας, Λουιζιάνα κ.ά.) εξετάζουν πλέον το ενδεχόμενο να απαγορεύσουν την υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια, καθώς τόσο από την επιστημονική κοινότητα όσο και από προσωπικές μαρτυρίες προκύπτουν σοβαρότατοι κίνδυνοι για τα παιδιά που μεγαλώνουν σε περιβάλλον ομογενοποίησης και πέραν του φυσιολογικού άξονα που συντίθεται από τον αρσενικό και θηλυκό πόλο ως ζεύγος.

Παράλληλα, άλλες διεθνείς έρευνες δείχνουν μεγάλο πρόβλημα κοινωνικής ένταξης των παιδιών, με συνεπακόλουθο τα ψυχικά και όχι μόνον τραύματα, καθώς τα κοινωνικά στερεότυπα προκαλούν εντάσεις και δυσκολίες στις οικογένειες με ομοφυλόφιλους γονείς, που επηρεάζουν και την ψυχολογική εξέλιξη των παιδιών τους.

Συγκεκριμένα, τα παιδιά αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες όταν αρχίσουν να κοινωνικοποιούνται και κυρίως στο σχολείο, όπου έρχονται αντιμέτωπα πρώτη φορά με τη διαφορετικότητα της δικής τους οικογένειας, σε σχέση με τις οικογένειες της μεγάλης πλειονότητας των συνομιλήκων τους. Σε αυτές τις έρευνες να προστεθεί το γεγονός ότι αρκετοί ενήλικοι από τις ίδιες «πρωτοπόρες» χώρες που μεγάλωσαν σε γκέι οικογένειες έχουν αρχίσει να προσφεύγουν στα δικαστήρια των χωρών τους, ξεκινώντας έναν αγώνα με στόχο να απαγορευτεί η υιοθεσία από ομοφύλους.(dimokratianews26.04.2018)




img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ