Οχτώ χρόνια από την αποφράδα εκείνη μέρα, από εκείνο το τραγικό μεσημέρι της 5ης Μαΐου, που οι γνωστοί-άγνωστοι κατόρθωσαν να αμαυρώσουν την τεράστια λαϊκή συγκέντρωση και να βυθίσουν στο πένθος μια ολόκληρη κοινωνία, με τους νεκρούς της σταδίου και τις οικογένειές τους να παραμένουν ακόμη και σήμερα , μετά από τόσα χρόνια, αδικαίωτοι και οι νεκροί ασύλληπτοι.

Το ταξικό πρόσημο πίσω από τη συγκεκριμένη άνανδρη εκτέλεση ήταν προφανές.

Σε ακόμη μία περίπτωση η ακροαριστερά έδειξε το αληθινό της πρόσωπο και την ιδεολογική της γύμνια, καθώς και την αντίληψή της περί δημοκρατίας, η οποία ξεκινά από τις πρόκες και τα καρφιά και σταματά στη ρίψη βομβών μολότοφ.

Το κοκκινόμαυρο πανί εμποτίστηκε με το αίμα ακόμη τριών(και ενός αγέννητου παιδιού) δημοκρατικών και φιλειρηνικών ανθρώπων στον βωμό του φανατισμού και της τυφλής βίας, «αξιών και αρχών» που διέπουν τον ιδεολογικό αγώνα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, η οποία «στα όπλα» της για την επίθεση εναντίον της αστικής τάξης και δημοκρατίας και για την ανατροπή της εξουσίας φαίνεται να συμπεριλαμβάνει εκτός από εμπρησμούς και καταλήψεις και δολοφονίες ανθρώπων, αγνοώντας ότι δεν είχαν τίποτα να «χωρίσουν» με τους απλούς εργαζομένους οι οποίοι, ίσως, και να αναγκάστηκαν να εργάζονται τη μέρα της γενικής απεργίας. Παρόλα αυτά και επειδή η ανθρώπινη ζωή αποτελεί αυταξία κανένας και για καμία «ιδέα και αιματοβαμμένη ιδεολογία» δεν έχει το δικαίωμα να την αφαιρέσει.

Το μόνο που μένει πλέον είναι να επέλθει ,όπως συνηθίζεται μετά τις τραγωδίες, η κάθαρση, η δικαίωση και η λύτρωση των ανθρώπων αυτών και των οικογενειών τους.

Εμείς οφείλουμε να μην τους ξεχάσουμε ποτέ( Αγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ετών (έγκυος 4 μηνών), Επαμεινώνδας Τσάκαλης, 36 ετών και η Παρασκευή Ζούλια, 35 ετών.)


Το δελτίο τύπου υπογράφει ο Λαμπράκης Λάμπρος

- Υπεύθυνος ΜΑΚΙ Άρτας

- Φοιτητής Νομικής Κομοτηνής

- μέλος Δαπ-Νδφκ Νομικής Κομοτηνής