Γράφει ο Ηλίας Αθ. Καραθάνος


Ναι, αυτό που έγινε στα δυο μεγαλειώδη και ανεπανάληπτα Συλλαλητήρια, αφ’ ενός στη Θεσσαλονίκη, στις 21 Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους κι αφετέρου στο αντίστοιχο της Αθήνας στις 4 Φεβρουαρίου, υπήρξε ένα μοναδικό θαύμα για τον αποδεκατισμένο κι εξαθλιωμένο, κατά την αντοχή του, Ελληνικό λαό, λόγω της παρούσας οικονομικής κρίσης που τον ταλαιπωρεί αλύπητα έχοντας πεσμένο ηθικό, κατά φυσιολογική συνέπεια.

Αυτός που για χρόνια θεωρούνταν νεκρός για την Ελλάδα, δηλαδή το όνομα της FYROM, παρά την προσδοκία μας, για τώρα, φαίνεται ότι έλκεται από το κλίμα των ημερών, της προσέγγισης των γειτονικών λαών, με αμοιβαία ωφέλεια, σύμφωνα με την αρχή της αμοιβαιότητας μεταξύ των συμβαλλομένων, που ισχύει στις διεθνείς σχέσεις κι όχι με βάση μονομερείς ενέργειες, οι οποίες θέτουν αυτούς προ τετελεσμένων, τώρα «ανέστη εκ νεκρών».

Ο ελληνικός λαός, τον οποίο προσπάθησαν και προσπαθούν ακόμη είναι ζωντανός (!), διδάσκεται από το παρελθόν, αντλεί ηθική δύναμη από τους προγόνους του, συνεχίζει να διαπρέπει και να μεγαλουργεί, να θαυμάζεται, να διατηρεί την ικμάδα του, να έχει σύμμαχο τον Χριστό.,

Αναγεννάται από την τέφρα, όπως ο φοίνιξ, σφύζει από ζωή και μας κάνει υπερήφανους και αισιόδοξους. Ξέρουμε όποιες κι όσες κρίσεις κι αν υποστούμε, δεν πτοούμαστε ποτέ και για τίποτε, καθώς η πίστη μας είναι ακράδαντη πως «πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θάναι».

Πάνω από 5οο.οοο κόσμου στη Θεσσαλονίκη και γύρω στο 1.500.000 στην Αθήνα, άφησαν τη θαλπωρή του σπιτιού τους, περιφρόνησαν τις αντιδημοκρατικές απειλές κι αψήφησαν τους εκφοβισμούς του παρακράτους, στέλνοντας βροντερό μήνυμα στα σκοτεινά ξένα κέντρα και τους εδώ, τάχα κυβερνώντες, γιατί δεν ανεχόμαστε η Ελλάδα μας να μετατραπεί σε προτεκτοράτο ή μπανανία ή αποικία ή φέουδο.

Διακήρυξαν οι Έλληνες ότι με κάθε τρόπο θα αντιδράσουν, ακόμη και δυναμικά, όταν δημοσιοποιηθεί, η ήδη συμφωνημένη προδοσία για την Μακεδονία μας. Τους Έλληνες μας ένωσε ένας σκοπός πατριωτικός πάνω στον εθνικό κορμό.

Αυτό που πλέον δεν κάνουμε – δυστυχώς – να τρομοκρατήσουμε αυτούς που μας στραγγαλίζουν οικονομικά, το κάναμε για άλλη μία εθνική υπόθεση, που αξιολογείται από μας πιο σπουδαία ιεραρχικά. Κι η συσπείρωση των Ελλήνων υπήρξε θαυμαστή!

Η μαρξιστική ανάλυση, που όλα τα μετρά και τα αποδίδει σε υλικούς κι οικονομικούς παράγοντες, δηλαδή όλα οφείλονται στην «πάλη των τάξεων», απέτυχε παταγωδώς. Πραγματικά, αυτός ο Έλληνας αποτελεί ένα θαύμα της φύσης. Όπως λέγει περίφημα κι έμμετρα κι ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος:

«Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαίς./ Εκεί που πάει να σκύψει,/ Με το σουγιά στο κόκαλο,/ με το λουρί στο σβέρκο./ Να ‘τη πετιέται αποξαρχής/ κι αντριεύει και θεριεύει/ και καμακώνει το θεριό/ με το καμάκι του ήλιου».

Καθόλου τυχαίο, που κεντρικός ομιλητής στην Αθήνα ήταν ο διεθνούς φήμης μουσικοσυνθέτης 93χρονος Μίκης Θεοδωράκης, που μελοποίησε τους παραπάνω υπέροχους στίχους του μοναδικού και ξακουστού επίσης Ρίτσου. Ο Μίκης αφιέρωσε την ομιλία του, ρητά αναφερόμενος στον μέγιστο της Επανάστασης του ’21 στον «Γέρο του Μοριά» Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, που την ίδια εκείνη μέρα (4 Φεβρουαρίου), βέβαια του 1843, πέρασε στην αιωνιότητα κι απέγινε – ήδη είχε γίνει – σύμβολο και θρύλος.

Αυτή η έκρηξη φιλοπατρίας, αυτό το πειθαρχημένο, αν και ακηδεμόνευτο κίνημα της Ελλάδας που είναι κοιτίδα της άμεσης δημοκρατίας από την βάση θα περάσει στην Ιστορία και ήδη πέρασε! Ο Ελληνικός λαός επέδειξε μια εκπληκτική σύνεση, σωφροσύνη και ωραιότητα.

Τα δύο Συλλαλητήρια ξεπέρασαν το ορόσημο χειραφέτησης κι απογαλακτισμού των Ελλήνων από τις υποτιθέμενες ηγεσίες τους, οι οποίες για χρόνια συνήθισαν να σέρνονται πίσω τα τρίθιππα άρματα των τάχα προστατών Μεγάλων Δυνάμεων κι οι οποίες με τη σειρά τους, μαζί με τους πρώτους, αποδείχθηκαν όχι απλώς πάμπτωχες, αλλά δυστυχώς μια αρμονική συμπαιγνία ιδιοτέλειας και μικροσυμφερόντων, εθνομειοδοτικές, συμβιβασμένες, έτοιμες να προδώσουν, να παρασπονδήσουν, να κατασκοπεύσουν, να παρανομήσουν, να τρομοκρατήσουν.

Ο λαός μίλια μπροστά με ηρωικό φρόνημα, ενώ οι υποταγμένοι ηγέτες του βρίσκονται μίλια πίσω. Θλιβεροί, δοσίλογοι, όχι μόνο στο ελληνικό χρέος, αλλά και στο θέμα του ονόματος «Μακεδονία», που είναι πρόθυμοι να ικανοποιήσουν τους ξένους αφεντάδες και να το χαρίσουν στα Σκόπια, μαζί με αλυτρωτικούς και διχαστικούς όρους, εθνική γλώσσα, ταυτότητα, παραποιούντας την Ιστορία, που μαρτυρεί ότι λέγονται «Σκλαβηνοί ή Σλάβοι», η γλώσσα τους είναι η «σλαβική ή κυριλλική» και κατοίκησαν στο μέρος που βρίσκονται σήμερα τον 9ο αιώνα μ.Χ. από τις στέπες της Μογγολίας, στα βάθη της Ασίας.

Το μωσαϊκό κράτος του Fyrom φαίνεται ότι μισεί την Ιστορική αλήθεια που τους θέλει να εμφανίζονται στο ιστορικό προσκήνιο γύρω στη Μοισία, αναμεμειγμένους με Βουλγάρους. Η αλήθεια είναι πικρή ότι δηλαδή ντρέπονται για τους προγόνους τους που ήταν βάρβαροι, απολίτιστοι, πολεμοχαρείς και χαμερπείς κι υποτελείς στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Κι αντί να λουφάξουν ή μάλλον να ζητήσουν συγγνώμη από τον :τις εντολές, βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρικτής τους και με ανακοινώσεις που θα ζήλευαν ο Λένιν και ο Γκαίμπελς. Πλήρης διαστρέβλωση, αντιστροφή και διαστροφή της πραγματικότητας.

Ο υπουργός μας Εξωτερικών Νικόλαος Κοτζιάς έγραψε προσφάτως στο περιοδικό twitter: «Σήμερα διαψεύστηκαν οι δημοσκοπήσεις της διαπλοκής… Εκατομμύρια Ελλήνων πατριωτών έκαναν την επιλογή τους. Συνεχίζω, λοιπόν, με ήσυχη συνείδηση και ευθύνη να διαπραγματεύομαι για το καλό της πατρίδας» (!)

Πλήρη εφαρμογή είναι αυτή η ρητορική, του αξιώματος: «Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση», συγχέοντας τον τρόπο με τον οποίο απευθύνεται στον απλό λαό του, με το διπλωματικό επίπεδο, την στρεψοδικία, το ‘ήξεις, αφίξεις, ου εν πολέμω θνήσκεις» των σοφιστών της αρχαιότητας.

Δηλαδή, αφού δεν κατέβηκαν στο Συλλαλητήριο και τα ένδεκα εκατομμύρια των Ελλήνων που περίπου είναι η ολότητα, τότε τα δύο που αριθμούσαν λιγότερο, δεν ήταν τίποτε! Γιατί δεν τολμούν οι κυβερνητικοί, που συνεχώς μιλούν για δημοκρατία να κάνουν δημοψήφισμα, ώστε να μην αναγκαστούν να γυρίσουν ανάποδα, να αντιστρέψουν το αποτέλεσμα, κατά το δοκούν, οπότε «το έσχατον έσται χείρον του πρώτου».

Με άλλα λόγια, τα Συλλαλητήρια επέχουν θέση του δημοψηφίσματος, ήδη όμως αυτό έγινε το 2015 και βγήκε 62,50% με ΟΧΙ στο καθεστώς σύστημα, το οποίο έκανε «κολοτούμπα» κι ερμηνεύτηκε αντίστροφα, στα επιθυμητά μέτρα μιας δεξιάς πολιτικής από την ριζοσπαστική αριστερή κυβέρνησή μας (;), της οποίας έτσι λαλούν και «χορεύει ανάλογα».

Οι κυβερνώντες έχουν αποδείξει περίτρανα ότι είναι- δυστυχώς – αδίστακτοι εντολοδόχοι των ξένων αφεντάδων τους, αφ’ ενός κι αφ’ ετέρου δέσμιοι της εθνομειοδοτικής μαρξιστικής τους ιδεολογίας, οι οποίοι καταναλώνονται με δευτερεύοντα ή κι επιβλαβή αριστερίστικα βήματα για το έθνος μας, προκειμένου να γεμίσουν έτσι την απραξία τους στα πρωτεύοντα, υπογραμμίζοντας εμφαντικά την ιδιότητά τους, ως καρεκλοκένταυροι, που διαιωνίζουν την ψηφοθηρική μανία των προηγούμενων.

Όπως φαίνεται, δεν λογαριάζουν και το όποιο πολιτικό κόστος, αφού οι ίδιοι έχουν «κάψει» το αίσιο πολιτικό τους μέλλον και τους αρκεί το ψέμα του τώρα. Αφού λοιπόν δεν φοβούνται τη φωνή και την ετυμηγορία του λαού, που γίνεται και «οργή Θεού».

Εφόσον δεν τους τρομάζει η οργή της Ιστορίας, τα ποτάμια καυτού αίματος αυτών που ελευθέρωσαν τη Μακεδονία, εφόσον δεν λογαριάζουν «τους αγέννητους και τους νεκρούς», που θα μας δικάσουν άτεγκτα, σύμφωνα με τον δεύτερο εθνικό μας ποιητή, Κωστή Παλαμά.

Μ’ επίγνωση, επομένως της σοβαρότητας του εν λόγω εγχειρήματος κι όλων των διεργασιών ή προδοτικών κι άστοχων ελιγμών στην δημόσια οικονομία, ας φοβηθούν τουλάχιστον το «Γουδί των 6», ως τόπο εκτέλεσης εθνικώς αντιφρονούντων και αντιστρατευμένων τον λαό. Και τώρα ο κυρίαρχος Ελληνικός λαός θα τους στήσει, αν τελικά θα προβούν και πάλι σε προδοσία.

Το πνεύμα κι ο νους που επιδείχτηκε σ’ αυτά τα δυο Συλλαλητήρια, άνθισαν με τον Θαλή, τον Θουκυδίδη, τον Πρωταγόρα, τους τραγικούς, την τόλμη του Θεμιστοκλή, την αυταπάρνηση από τους 300 του Λεωνίδα και την γενναιότητα και το θάρρος του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη.

Οι Έλληνες των Συλλαλητηρίων παρέμειναν προσηλωμένοι στις ιερές αξίες των προγόνων μας, που μας δίδαξαν θεωρητικά κι έμπρακτα την αγάπη και την αυτοθυσία προς χάρη της πατρίδας, που κι αυτή με τη σειρά της σέβεται κι αγαπά όλες τις πατρίδες του κόσμου, με βάση την αλληλεγγύη κι αλληλεξάρτηση στο διεθνές επίπεδο και με βάση τις αρχές της καλής γειτονίας.

Οι Έλληνες των Συλλαλητηρίων είναι πατριώτες, διεθνιστές και περιφρονούν και μάχονται τον φασισμό, σε όλες τις μορφές και προπαντός την αριστερόστροφη παραφυάδα των εξτρεμιστών και των τρομοκρατών ή κουκουλοφόρων ή μπαχαλάκηδων ή εθνομηδενιστών που μας κυβερνούν. Αυτοί καταστρέφουν τη χώρα, οχυρωμένοι πίσω από τις εκλογικές αλχημείες των πολιτικών, που είναι θλιβερές αποφύσεις ενός συστήματος που μας δαμάζει και μας πονά, επειδή πεθαίνει και το ξέρει και γι’ αυτό είναι ακόμη πιο επικίνδυνο.

Σε όλους τους Έλληνες δεν μας επιτρέπεται να νομιμοποιήσουμε, συμφωνώντας σ’ αυτήν την παραχάραξη της Ιστορίας και την παραχώρηση κομμάτι του Ελληνισμού, γιατί τότε γινόμαστε συνένοχοι με τις σκοτεινές δυνάμεις, που στοχεύουν ανοικτά κατά της εδαφικής ακεραιότητας ή εθνικής μας ανεξαρτησίας. Είμαστε πάντα πιστοί κι ανένδοτοι στην ελληνικότητα της Μακεδονίας. Και ποτέ δεν πρόκειται να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει μια άλλη, νόθα Μακεδονία.

Οφείλουμε λοιπόν να επαγρυπνούμε για τη διαφύλαξη της εθνικής μας υπερηφάνεια, δεδομένου ότι υπάρχουν ισχυρές διεθνείς δυνάμεις, που έχουν στόχο τη σαλαμοποίηση της περιοχής των Βαλκανίων. Εφόσον εξακολουθούμε την πολιτική της ειρηνικής συνύπαρξης, δεν θα δώσουμε σε καμιά περίπτωση τη συγκατάθεση για να γίνει η FYRΟM μέλος της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ, γιατί δεν έχει μπέσα.

Επειδή δεν υπάρχει κανένα κενό στην δημοκρατία, ούτε αδιέξοδο στον ανθρώπινο συλλογισμό επαγωγικού χαρακτήρα, δεδομένων των γνωστών παραμέτρων εκατέρωθεν, εξάγοντας ασφαλή συμπέρασμα κι ας πρόκειται και για κυβέρνησή μας που είναι μειοψηφίας στο λαό και στη Βουλή, όπως σήμερα η δική μας κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κι όχι λαϊκής πλειοψηφίας. Η λύση είναι το δημοψήφισμα, γνήσιο, ελεύθερο, σεβασμού του αποτελέσματος, χωρίς αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά κανενός παράγοντα, όπως στο τελευταίο για το Ελληνικό χρέος, δηλαδή η θέση του Ελληνικού λαού στο συγκεκριμένο θέμα, που είναι αρκετά σαφής, σταθερή κι αυτονόητη.

Όλοι οι Έλληνες, σε όλη μας τη ζωή είμαστε στον στίβο του άνισο αγώνα εθνικής επιβίωσης, μαθημένοι στα δύσκολα, τις αντίξοες συνθήκες και τη σκληραγωγία, καθώς η ανέχεια, τα πεδία των μαχών, η φτώχεια, δεν μας τρομάζουν, γιατί περάσαμε κατά καιρούς στην πολύχρονη Ιστορία μας, απ’ όλα τα δυσμενή βιώματα. Η ενότητα όλων μας θα αντιμετωπίσει κι αυτό το μεγάλο πρόβλημα, καθώς θα μας μετασχηματίσει σε μια γροθιά. Είμαστε ενωμένοι, γιατί ανεξάρτητα απ’ τις τόσες διαφωνίες μας, είμαστε πατριώτες, αφού όταν υπερασπίζεται κανείς τα δίκαια της πατρίδας του και του λαού του, αυτό δεν είναι εθνικισμός, αλλά πατριωτισμός.

Κι η Ελλάδα σήμερα έχει περισσότερο από κάθε άλλη φορά, την ανάγκη από πατριώτες, γιατί βρίσκεται μπλεγμένη σε πολλά γρανάζια, σε πολλά πεδία, πολύμορφους στίβους, πολυειδείς αγκυλώσεις. Όσο αφορά για τη Μακεδονία, αυτή είναι μία και πάντα ήταν έτσι, είναι και πάντα θα είναι Ελληνική.