Αναρτήθηκε στις:08-03-18 12:22

Ο μοναχισμός ως αγγελική ζωή


Γράφει ο Ηλίας Αθ. Καραθάνος


Οι Άγγελοι φροντίζουν για το περιβάλλον, για τη σωστή τάξη του κυβερνούν τις εποχές και τα έτη, άλλοι ελέγχουν τους ποταμούς και τις θάλασσες, άλλοι συντελούν στη μεγάλη καρποφορία και στην ικμάδα κάθε φυτού, γενικά φροντίζουν για την ευστάθεια και καθαρότητα ενός περιβάλλοντος που κρατιέται σε καθαρά, γάργαρα, αμόλυντα κι υγιεινά επίπεδα. Έτσι το καθορίζουν από την μολυσμένη ατμόσφαιρα κι από τα λύματα, τα δηλητήρια και τους ρύπους, που ρίχνει ο σύγχρονος πολιτισμένος άνθρωπος, στην καθαρή φύση.

Οι Μοναχοί που μοιάζουν στους Αγγέλους, φροντίζουν κι αυτοί για το περιβάλλον, προσπαθούν με όλες τις να το καθαρίζουν από τα σκουπίδια, ώστε να μην μολύνουν τον περιρρέον χώρο, τον υδροφόρο ορίζοντα τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα και τα επιφανειακά νερά, απ’ όπου κι αν προέρχονται, θαλασσών, λιμνών, ποταμών κλπ. Έτσι, να μην ρίχνουν αξεπέραστα και θανατηφόρα δηλητήρια σε στοιχεία που προσλαμβάνονται για πόση και βρώση ή ίδια χρησιμοποίηση και προσωπική υγιεινή.

Αντί για τα χημικά ραντίσματα στα φυτά, ρίχνουν αγιασμό κι αντί για τα δηλητηριώδη λιπάσματα, χρησιμοποιούν τα φυσικά αναζωογονητικά από τα κόπρανα των ζώων. Και διδάσκουν όλους τους ανθρώπους με λόγια κι εποικοδομητικό παράδειγμα, να φροντίζουν για τη δημιουργία του Θεού, τον περιβάλλοντα χώρο.

Τα Κοινόβια Μοναστήρια παρομοιάζονται μ’ ένα μικρό Παράδεισο, που η εργατικότητα των μοναχών τα έχει μεταμορφώσει σ’ ένα όμορφο περιβάλλον και πλούσια καρποφορία, γιατί όλα γίνονται προγραμματισμένα, με καταβολή φιλότιμου κι ιδρώτα, χωρίς λούφα ή στρουθοκαμηλισμό.

Οι Άγγελοι στο τέλος του κόσμου θα είναι όργανα του Θεού, που πρώτα-πρώτα θα συνοδεύουν τον Χριστό στην ένδοξη Δευτέρα Παρουσία Του, όπως λέει ο Ίδιος ο Σωτήρας μας, στο κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο (24-31, 13-43, 16-27). «Ο Χριστός πρόκειται νάρθει μέσα στη δόξα του πατέρα Του, μαζί με τους Αγγέλους Του», «Και θα στείλει τους Αγγέλους Του να σαλπίσουν δυνατά και να συνάξουν τους εκλεκτούς Του από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα από το ένα άκρον του κόσμου, μέχρι το άλλο».

Οι Άγγελοι θα μαζέψουν τους υπάκουους για τη Βασιλεία των Ουρανών και τους κακούς, που θα τους ρίξουν στην Κόλαση, όπως θα το περιγράψει ο Ίδιος ο Χριστός, στο κατά Ματθαίο ευαγγέλιο (13, 38-43): «Στο τέλος του κόσμου, θα στείλει ο Χριστός τους Αγγέλους Του και θα μαζέψουν από την επικράτεια της Βασιλείας Του, όσους κάνουν αντίθετα πράγματα με το θέλημα του Θεού, και θα τους ρίξουν στο αιώνιο καμίνι της φωτιάς. Εκεί θα κλαίνε και θα τρίζουν τα δόντια τους».

Προετοιμάζονται από τώρα για το τέλος του κόσμου και καλόπιστα προειδοποιούν και προτρέπουν τους ανθρώπους να μετανοήσουν και να διαλέξουν για το τέλος του κόσμου. Για την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, η οποία θα έρθει ξαφνικά και σε ανύποπτο χρόνο, που όλοι τον αγνοούν.

Αυτή η δεύτερη εμφάνιση του Σωτήρα, αντίθετα από την πρώτη ταπεινή Ενανθρώπηση, θα είναι ένδοξη και θα αποσκοπεί στην μέλλουσα κρίση «ζώντων και νεκρών και το Ουράνιο Δικαστήριο, για το οποίο ας παρακαλέσουμε τον Κύριο να μην μας κρίνει με την άτεγκτη δικαιοσύνη Του, γιατί δεν την αντέχουμε, αλλά δικαιοσύνη με άφατη αγάπη και μακροθυμία.

Και μαζεύουν τους Χριστιανούς κοντά στα Μοναστήρια και ζουν από τώρα όλοι μαζί την πρότυπη αγγελική ζωή, έτσι ώστε, όταν έρθουν οι Άγγελοι να συγκεντρώσουν τους Θεοφοβούμενους, για να τους οδηγήσουν στον Παράδεισο, αφού κατ’ αυτόν τον τρόπο τους βρουν προετοιμασμένους κι αγίους.

Να, λοιπόν γιατί η Μοναχική ζωή, προσλαμβάνει το όνομα ‘Αγγελική, επειδή όπως είδαμε οι Μοναχοί κάνουν όλα όσα θα έκαναν οι φωτεινοί Άγγελοι του Θεού, οι καθημερινοί προστάτες μας και συνεργάτες του Θεού.

Γι’ αυτό κι ο σύγχρονος Άγιος Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, συνιστά: «Αυτή λοιπόν είναι η λεγόμενη γλυκιά ζωή, με την πραγματική της και καλή της έννοια, που διαφορετικά λέγεται Αγγελική ζωή. Αυτή αρχίζουν να υλοποιούν και να βιώνουν οι Μοναχοί ακόμη απ’ τη γη, ανεξάρτητα από φύλα, άνδρα και γυναίκας, μετατρέποντάς τα σε δύο Αγγελικά φτερά κι ανεβάζουν τις ψυχές πολύ ψηλά, με όχημα την αγνή αγάπη. Και δεν υπάρχει πια σαρκική διάκριση, γιατί ‘ουκ ένι άρρεν ή θήλυ’ (Γαλ 3, 28)», ούτε έχουν ανάγκη από γάμο, ούτε από υλόφρονες ηδονές.

Και συνεχίζει ο Άγιος Παΐσιος: «Αυτή λοιπόν τη ζωή που προγεύονται απ’ εδώ, απ’ τη γη ακόμη, οι Μοναχοί, θα ζήσουν και όλοι όσοι θα αξιωθούν να μετέχουν στον Παράδεισο, γιατί εκεί δεν νυμφεύονται, καθώς τον γάμο δεν τον έχουν ανάγκη, αλλά θα ζουν ως Άγγελοι, όπως είπε ο Χριστός μας».

Γι’ αυτήν την αγγελική ζωή των Μοναχών κάνει ευρέως λόγο ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης, αδερφού του Μεγάλου Βασιλείου από την Καππαδοκία και που προερχόταν, όπως κι ο αδερφός του ήταν από τον έγγαμο κλήρο, συνηγορεί με τους άλλους φωτισμένους Πατέρες μας λέγοντας: Οι Μοναχοί είναι η δόξα της Εκκλησίας».

Κι ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος, με παρόμοια λόγια, γι’ αυτήν την αγγελική τρόπος ζωής», όπως οι Άγγελοι που είναι η κορωνίδα της Εκκλησίας κι οι πρακτικοί διεκπεραιωτές των εντολών του Θεού.

Ωσαύτως γι’ αυτήν την αγγελική ζωή των Μοναχών κι ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, διαλαλεί στο ποίμνιό του: «Φωτεινό παράδειγμα ζωής για τους Μοναχούς αποτελεί ο τρόπος ζωής που διαβιούν οι λαμπροφορεμένοι Άγγελοι. Και φωτεινό παράδειγμα πρότυπης ζωής για όλους τους ανθρώπους συνιστά ο τρόπος ζωής, τον οποίο ακολουθούν οι Μοναχοί».

img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ