Γράφει ο Ηλίας Αθ. Καραθάνος


Ο Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Σενέρ Εβέντ, με καταπέλτη - άρθρο του στην κυπριακή εφημερίδα «Πολίτης» της 8ης Ιανουαρίου 2016, εκτίθεται ανοιχτά εναντίον του νέου σουλτάνου της Τουρκίας Ερντογάν. Τον κατηγορεί ευθέως και χωρίς περιστροφές ως υποκριτή, και κατονομάζει την Τουρκία, ως «ένα κράτος που εισήγαγε στα πέρατα του κόσμου την ωμότητα, την αγριότητα, βαρβαρότητα και την αποκτήνωση του ανθρώπου και το κατέστησε συνώνυμο και πρωτογενές όνομα…, ενώ βαστά υπό στρατιωτική κατοχή την Κύπρο, με καταφανή αντιδημοκρατικό τρόπο επί 41 συναπτά χρόνια».

Κράτος, μια χώρα (σ.σ. την Κύπρο) υπό ασφυκτική και βάρβαρη κατοχή για 41 χρόνια. Μετά από 41 χρόνια καλείς δημοσιογράφους και κάνεις ισχυρογνωμικές κι αυθαίρετες δηλώσεις, λέγοντας: «Δεν μπορεί να συνεχιστεί η διαίρεση στην Κύπρο, όπως μονομερώς την επέβαλλε η Τουρκία. Εγώ επιθυμώ πιο πολύ την αντικειμενική κι αδιάβλητη λύση! Κι ο δημοσιογράφος που έχει συνηθίσει να σε κολακεύει πάρα πολύ, να δημοσιεύει με τεράστια γράμματα πρωτοσέλιδα.

Κι εμείς από την πλευρά μας διερωτώμαστε, τι έκανες για τη λύση μέσα σε σαράντα ένα χρόνια, και τώρα ξεχείλισε η έμμονη αγάπη σου για λύση; Μας φυλάκισες (σ.σ. τους Τουρκοκύπριους) στο μαντρί για είκοσι εννιά χρόνια. Έκλεισες εμάς στην μία πλευρά και τους Ελληνοκύπριους στην άλλη. Απαγόρευσες και στους δύο να περνούμε από το ένα μέρος της πατρίδας μας στ άλλο. Μετέφερες τουρκικούς πληθυσμούς στο νησί (άκληρους κι άπορους), αριθμητικά πολύ περισσότερους από τους δικούς μας (μαζικά).

Περιέφραξες με τέλι (αγκαθωτό συρματόπλεγμα τις τέσσερις μεριές του νησιού, ονομάζοντάς τες (στρατιωτική περιοχή). Παρέδωσες στα ύπουλα αρπακτικά, στην Τουρκοκυπριακή, ανάξια και κατώτερη των περιστάσεων ηγεσία) φίδια, το έδαφος που κατέκτησες. Έφτιαξες περισσότερα τζαμιά, παρά έργα κοινωνικής υποδομής και πρόνοιας, νοσοκομεία, σχολεία και δρόμους. Πες μας, τι άλλο δημιούργησες μέσα σε 41 χρόνια;

Πυροβόλησες τον Σολωμού πάνω στον ιστό της σημαίας κι έτσι ανέδειξες τον ηρωισμό του; Έλιωσες το κεφάλι του Ισαάκ, γρονθοκόπησες τις Ελληνοκύπριες γυναίκες πάνω στον λόφο του Λουρουτζίνα. Πρόσθεσες κι εσύ τις κόκκινές σου πινελιές στην διαχωριστική πράσινη γραμμή στο νησί.

Είπες, ότι τα πήρα με χοχλαστό αίμα και δεν τα δίνω εύκολα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ανακάλυψες τη συνολική λύση και έθαψες στο κενοτάφιο των βασανισθέντων Ελλήνων κι Ελληνοκυπρίων το Βαρώσι.

Καυχήθηκες ότι δεν έδωσα, έστω και μία σπιθαμή εδάφους, δεν απέσυρα ούτε κι έναν Τούρκο στρατιώτη από τον κορμό των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων. Δηλαδή φέρθηκα ανυποχώρητος από τη χαραγμένη γραμμή.

Καταδίωξες με σκληρές τιμωρίες, όσους αντιτάχθηκαν σε όλα αυτά, φερόμενος αυταρχικός κι εφαρμόζοντας άτεγκτη πειθαρχία. Επιχείρησες το άκρως αντιδημοκρατικό ατόπημα, να τους φιμώσεις και τεχνηέντως να εξαφανίσεις κάθε αντίρρησή τους. Παρακολούθησες μυστικά τα τηλέφωνά τους. Τους έβαλες βόμβες, τις πυροδότησες και τις ανατίναξες. Πίσω από τις πλάτες, άνανδρα τους πυροβόλησες. Τους έριξες στα μπουντρούμια να σαπίσουν. Και τώρα έρχεσαι, μπροστά μας και μας λες: Εγώ θέλω τη λύση πιο πολύ απ’ όλους.

Ποιος είσαι εσύ; Ένα κράτος που έκανε όνομα στον κόσμο τη βαρβαρότητα του, σαν συνώνυμο… Η ιστορία σου, συνυφασμένη με τα τεκταινόμενα - δολοπλοκίες στην Κύπρο, είναι μια ιστορία εγκληματιών. Δεν έμεινε συγγραφέας, ποιητής και δημοσιογράφος, που δεν τον φυλάκισες, πάντα με υποθέσεις, προφάσεις, κατασκευασμένες υποθέσεις, σενάρια και προσχήματα, δείχνοντας το δημοκρατικό σου ανύπαρκτο πρόσωπο, ρέποντας στην παλιανθρωπιά.

Οι επιδόσεις σου στα ανθρώπινα δικαιώματα, ακόμη είναι χειρότερες κι από εκείνες των φυλών της Αφρικής. Ακόμη σαστίζω για τον τρόπο που εφεύραν, για να σου δώσουν τον τίτλο της εγγυήτριας δύναμης της πατρίδας μου (σ.σ. την Κύπρο).

Όμως, μην ανησυχείς. Ο Εγγλέζος δεν είναι κατώτερος από εσένα στα απάνθρωπα κατορθώματα. Αλλά στην ουσία κάνει τη δουλειά κι εσένα χρησιμοποιεί ως φερέφωνο. Ενώ εκείνος κρύβεται στην μάσκα του, υποκρινόμενος πρόσωπο λεπτότητας κι ευγένειας. Επιπλέον, δεν θεωρεί ότι οι διαμένοντες στο εξωτερικό είναι τόσο άνθρωποι, όσο οι δικοί του πολίτες στη χώρα του. Εσύ ούτε αυτό δεν το έχεις. Ούτε τους δικούς σου πολίτες, θεωρείς ανθρώπους.

Λες ότι δεν πεθαίνουν οι πεσόντες, δεν μοιράζεται η πατρίδα. Οι Κούρδοι είναι αποσχιστές, επειδή ζήτησαν αυτονομία. Γι’ αυτό θα πρέπει να δολοφονούνται. Ούτε έγκυες γυναίκες άφησες, ούτε παιδιά. Όλους τους δολοφόνησες, μετά από φρικτά βασανιστήρια. Είσαι αιμοδιψής, μυρίζεις από μακριά αχνιστό αίμα και μαύρο θάνατο. Από τις οθόνες που σε βλέπουμε, γκριζάρει η καταχνιά του αίματος μέσα στη μονοτονία κι αναδύονται από τα ποτάμια του αίματος, σκελετοί και πτώματα.

Κοίτα, πόσο υπάκουος είναι κι ο ειρηνόφιλος Ελληνοκύπριος αδερφός μου! Κάνει ότι μπορεί να σε σέβεται. Μάλιστα, κάνει τούμπες μπροστά σου για να συναντηθείς, να σε αναγκάσει να συνομιλήσεις μαζί του. Δεν βγαίνει κανείς από αυτούς να σε ρωτήσει το εξής: Αφού η δική σου πατρίδα (Τουρκία) δεν μοιράζεραι, η δική μου γιατί μοιράζεται;

Εσύ, δεν δίνεις καν αυτονομία σε είκοσι εκατομμύρια Κούρδους, αλλά απαιτείς, εγώ να μοιραστώ τα πάντα με εκατό χιλιάδες Τουρκοκύπριους. Βομβαρδίζεις τους Κούρδους που σκάβουν χαντάκια, ενώ στην Κύπρο χαράζεις σύνορα και βάζεις το στρατό σου από πάνω.

Ιδρύεις ένα νέο κράτος και θέλεις να αναβιώσεις την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ανατρέποντας τις Διεθνείς Συνθήκες κι επαναφέροντας τον απαρχαιωμένο θεσμό του Σουλτάνου, τον οποίο ήρε ο Κεμάλ Ατατούρκ.

Να είσαι ευχαριστημένος που δεν τα ακούς αυτά κάθε μέρα, γιατί η διαρκής αλήθεια θα αποτρέλανε το ήδη λειψό σου μυαλό. Γι’ αυτό σε παρακαλώ να εκτιμήσεις αυτή τη συνέπεια κι ευγένεια από τους αυλοκόλακες.

Αν είσαι ουσιαστικά το χειρότερο παράδειγμα για λύση του προβλήματος της Κύπρου, γιατί υποστηρίζεις την καταπίεση των μειονοτήτων, τότε είσαι ρατσιστής. Κοίτα, είμαστε κι εμείς (οι Τουρκοκύπριοι) μειονότητα στην Κύπρο, το ένα τέταρτο του μόνιμου πληθυσμού.

Εσύ είσαι αυτός που άναψε το πράσινο φως για να περιοριστούν τα κάθε φύσης δικαιώματά μας, έναντι της πλειονότητας, η οποία έχει την αξία της για τη συνοχή, αποκόμιση της καταγωγής κι εθνικότητας καθενός πολίτη.

Εσύ είσαι που διατάζεις να συνθλίβουν οι μειονότητες τους συμπολίτες τους της πλειοψηφίας και να μισούνται μεταξύ τους, κατά το στενό και κοντόφθαλμο συμφέρον σου με την αντίστοιχη των Κούρδων, αλλιώς κατηγορείσαι για διγλωσσία, «δυο ζύγια και δυο σταθμά».

Εσύ είσαι που κάνεις Τούρκους με τη βία, όσους δεν είναι Τούρκοι, λες κι επέρχεται ανανέωση στο «παιδομάζωμα» ή στα λόγια που είπαν οι Τούρκοι στον Διάκο. Να είμαστε ευχαριστημένοι με το χάλι μας, αφού πρέπει να θεωρούμε τους εαυτούς μας τυχερούς, επειδή οι φανατικοί Ελληνοκύπριοι δεν μας έκαναν αυτά που εσύ έκανες σ’ αυτούς και τους Κούρδους.

Τουλάχιστον δεν σε μιμήθηκαν στην διάπραξη κακουργημάτων, βεβηλώσεων και ανοσιουργημάτων, ούτε μας ανάγκασαν να γίνουμε Έλληνες, οι οποίοι φάνηκαν ανωτέρου πολιτισμού κι ούτε παρέβηκαν την ανεξιθρησκία, καθώς ποτέ δεν έδειξαν ρόλο μύησης και προσηλυτισμού σε βάρος των Μωαμεθανών.

Αν θες να μας κάνεις ένα καλό μετά από σαράντα ένα χρόνια, σήκω και φύγε πάνω από το κεφάλι μας! Και μην ανησυχείς. Θα τα καταφέρουμε καλύτερα μόνοι μας, με όπλο τη συνδιαλλαγή και την ηπιότητα.

Αυτά γράφει ο Σενέρ Λεβέντ σε ανοικτή του επιστολή, στις 8 Γενάρη 2016, στην κυπριακή εφημερίδα «Πολίτης», απευθυνόμενος στον Ερντογάν.