Γράφει ο Ηλίας Αθ. Καραθάνος

Οι «φάκελοι του μαθητή», που πρόσφατα διανεμήθηκαν στα σχολεία για το μάθημα των θρησκευτικών συνιστά τον απόλυτο διασυρμό της Εκκλησίας και του Κράτους μας, γιατί με αυτόν τον τρόπο, ουσιαστικά:

Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας αυτοπαραιτείται πλέον από το δικαίωμα να χαρακτηρίζεται ως «η Εκκλησία» Δηλαδή μόνη αναγνωρισμένη). Αυτή εκχωρεί στην πολιτεία το δικαίωμα, αφενός να την χαρακτηρίζει ως μία των θρησκειών κι όχι ως την Εκκλησία (ορισμένη), που κατέχει την μόνη εξ αποκαλύψεως αλήθεια

Και αφετέρου να προπαγανδίζει, να διδάσκει, να κατηχεί, να προσηλυτίζει και να μυεί τους Ορθοδόξους Χριστιανούς μαθητές, με πολυθρησκευτική διδασκαλία, η οποία καλλιεργεί το διαθρησκειακό πνεύμα, τη σύγχυση και τον συγκρητισμό.

Επίσης η Εκκλησία, υποταγμένη καθ συμβιβασμένη καθώς φαίνεται (;), με αδικαιολόγητη δουλοπρέπεια στη νεο-ταξική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ακολουθεί το πνεύμα της «ρεαλ πολιτίκ» και δίνει την γραμμή της υποχώρησης στις κάθε είδους νεοταξικές απαιτήσεις, στην παθητικά αποδεχόμενη τα πάντα κι υπνώττουσα (;) Ελληνική κοινωνία.

Το αποτέλεσμα αυτής της στάσης είναι να επέρχεται – και σε συνδυασμό με τη σταδιακή ολοκλήρωση του σχεδίου του ειρηνικού εποικισμού της χώρας από μωαμεθανικές ορδές τζιχαντιστών και λαθρομεταναστών, που συντελείται σταδιακά στις μέρες μας – το τέλος του σύγχρονου Ορθόδοξου Ελληνικού Κράτους.

Μια νέα Άλωση του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, κολοσσιαίων, κοσμοπολιτικών, οικουμενικών διαστάσεων και συνεπειών επιχειρείται και συντελείται μέσω όλων των προαναφερομένων αυτών γεγονότων, που ίσως είναι μεγαλύτερες των συνεπειών, που βίωσε ο Ελληνισμός κι η Ορθοδοξία από την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, που σημάδεψε την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Δανειζόμενοι μάλιστα κι ελαφρά παραφράζοντας φράσεις από τη δραματική και προφητική επιστολή του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης στον Ελευθέριου Βενιζέλου την προπαραμονή του μαρτυρικού του θανάτου, της 25ης Αυγούστου 1922, κατά την κατάληψη της Σμύρνης, στην οποία διακρίνεται η αγωνία του, γι' αυτό που επέρχεται για τους έλληνες της περιοχής, χωρίς κανείς να μπορεί να το αποτρέψει, θα λέγαμε κι εμείς σήμερα ότι;

«Ο Ελληνισμός, το Ελληνικό Κράτος αλλά και το σύμπαν το Ελληνικό Έθνος καταβαίνει πλέον εις τον Άδη, από του οποίου καμία πλέον δύναμις δεν θα δυνηθή να το αναβιβάση και το σώση…». Απευθυνόμενος τότε στους Έλληνες, ο μαρτυρικός Ιεράρχης τόνιζε, ότι «της αφαντάστου ταύτης καταστροφής βεβαίως αίτιοι είναι οι πολιτικοί και προσωπικοί σας εχθροί, πλην και υμείς, φέρετε μέγιστον της ευθύνης βάρος διά τας πράξεις Σας…».

Η ίδια ακριβώς διαπίστωση ισχύει σήμερα στο ακέραιο και για τους νεοέλληνες. Ναι, έτσι είναι, διότι η Ελληνική κοινωνία δεν αποδομείται, καθώς έχει ήδη αποδομηθεί! Άραγε, λοιπόν, δεν υπάρχει λόγος πλέον, να τεκμηριώσει ο οποιοσδήποτε τίποτε και για κανέναν.

Μήπως ήρθε η ώρα κι η στιγμή που κάποιος πρέπει να αναφωνήσει το ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ του Ελληνισμού και της Ελλάδας. Θεωρούμε ακράδαντα σταθεροί στη θέση μας, πως όχι ακόμη. Φαίνεται ότι δυστυχώς στην Ελληνική κοινωνία και στους κόλπους της Εκκλησίας, υπάρχουν πολλοί ραγιάδες, αλλά ακόμη υπάρχουν όχι λίγοι Έλληνες, με ανδρεία, ρωμαλέα ψυχή και δυνατή χριστιανική αρετή κι αλύγιστη πίστη.

Επομένως, «Έλληνες, «επέστη η μεγάλη ώρα της τεράστιας εκ μέρους σας χειρονομίας», σύμφωνα με την ως άνω επιστολή του Αγίου Χρυσόστομου Σμύρνης. Εμπρός λοιπόν εσείς οι ραγιάδες, εσείς οι σκλάβοι, της Νέας Τάξης Πραγμάτων, σταματήστε τις αντιρρήσεις και διδάξτε στα Ορθόδοξα παιδιά σας την προσευχή του Αλλάχ, μέσα από τα βιβλία των θρησκευτικών, που σας επιβάλλει το ελληνικό Κράτος.

«Ίτε παίδες Ελλήνων…», εμπρός κι εσείς βέβαια οι γενναίοι κι αγέρωχοι Έλληνες, αφού ο σπόρος σας έμεινε και σάπισε μέσα στη γη, τώρα έφθασε ο καιρός να εγερθείτε και να ξυπνήστε, να ανορθώστε το ανάστημά σας και να αντισταθείτε τώρα! Διατηρείστε την ελευθερία την τόσο αγαπημένη σας και την ταυτότητα των Ελλήνων. Ανεβάστε στα ουράνια, ψηλά την Ελλάδα, που «ποτέ δεν πεθαίνει». Τώρα επείγει ο καιρός, για πολυειδή αντίσταση, γιατί «ωρίμασε ο καρπός της συγκομιδής»!

Από τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη σχετικά με την εν λόγω αντίσταση, θεμιτή κι αποδεκτή από την Εκκλησία. «Αν οι Χριστιανοί δεν ομολογήσουν, δεν αντιδράσουν, αυτοί (οι εκμεταλλευόμενοι, άλλοι) θα κάνουν χειρότερα. Ενώ αν αντιδράσουν, θα το σκεφτούν. Αλλά και οι τότε ήταν γερά καρύδια.»

Εδώ ο Άγιος χρησιμοποιεί την εις άτοπο απαγωγή και καταλήγει να διερωτάται ‘τότε, ποιος θα μιλήσει;’. Άλλαξαν όλο τον κόσμο. Και στην βυζαντινή εποχή, μιαν εικόνα έβγαζαν από την Εκκλησία κι αντιδρούσε ο κόσμος. Εδώ ο Χριστός σταυρώθηκε, για να αναστηθούμε εμείς κι εμείς να αδιαφορούμε».

Στη συνέχεια, απαριθμεί την επιθυμητή παρέμβαση εκκλησιαστικών φορέων, αλλά απουσιάζουν τέτοιες θερμές από το προσκήνιο. Αν η Εκκλησία δεν μιλάει, για να μην έρθει σε ρήξη με το Κράτος αν οι μητροπολίτες δεν μιλούν, για να τα έχουν καλά με όλους, γιατί τους βοηθάνε στα Ιδρύματα κλπ., οι Αγιορείτες πάλι, γιατί έχουν τα κάνουν με τα επιδόματα, τα οποία εξαρτώνται από τις Αρχές. Όμως σ’ αυτούς τους κύκλους, κατά τεκμήριο, πλεονάζει η τόλμη κι η παρρησία; Η νουθεσία του Ευαγγελίου: «Ο γνούς πολλά και πολλά δαρήσεται».

Σύμφωνα με το Σύνταγμα, άρθρο 16, & 2, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα δικαιώματα του Ανθρώπου και το νόμο 1566/1985, η Ελληνική Πολιτεία οφείλει να παρέχει παιδεία σύμφωνα με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των Ελλήνων πολιτών κι ειδικά για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς μαθητές να φροντίζει, ώστε «να γίνονται ελεύθεροι, υπεύθυνοι, δημοκρατικοί πολίτες, να υπερασπίζονται την εθνική ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα της χώρας και τη δημοκρατία, να εμπνέονται από αγάπη προς τον άνθρωπο, τη ζωή και τη φύση και να διακατέχονται από πίστη προς την πατρίδα και τα γνήσια στοιχεία της Ορθόδοξης Χριστιανικής παράδοσης. Η ελευθερία της θρησκευτικής τους συνείδησης είναι απαραβίαστη».

Τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στον «Φάκελο του Μαθητή» για το μάθημα των Θρησκευτικών παρουσιάζονται μονόπλευρα για άλλες θρησκείες, αποκρύπτοντας επιμελώς διδασκαλίες που περιέχουν εκδίκηση, φανατισμό, ρατσισμό και μίσος, μην εκθέτοντας έτσι μια αληθινή κι αντικειμενική διαπαιδαγώγηση, οπότε επιτείνουν τη σύγχυση στους μαθητές.

Δηλαδή σε κάθε περίπτωση, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί δεν ανέχονται την άνιση μεταχείριση, σε σχέση με άλλες θρησκευτικές κοινότητες στην Ελλάδα, όπως των Μουσουλμάνων, Καθολικών Χριστιανών και Ιουδαίων, που έχουν την ευχέρεια να επιλέγουν τα διδακτικά τους εγχειρίδια για την κατηχητική-ομολογιακή διδαχή της θρησκείας τους στα Ελληνικά Δημόσια Σχολεία, ενώ η πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού να στερείται τέτοιας επιλογής για ομολογιακό μάθημα θρησκευτικών.

Η άδικη αυτή μεταχείριση εις βάρος των Ορθοδόξων Χριστιανών, καταφανώς αντίκειται στη Συνταγματική Αρχή της Ισότητας, Ισοτιμίας κι Ανεξιθρησκίας, που το Υπουργείο παραβιάζει. Εξάλλου, η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα δικαιώματα του ανθρώπου ρητά ορίζει ότι κάθε κράτος οφείλει να παρέχει στους μαθητές του Παιδεία, σύμφωνη με τις θρησκευτικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις των γονέων τους…