Ζούμε σε έναν κόσμο που μοιάζει ολοένα και πιο παράλογος. Οι τιμές ανεβαίνουν, οι πόλεμοι πληθαίνουν, οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι. Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, κάποιοι μιλάνε για "πρόοδο", "ανάπτυξη", "δημοκρατία". Είναι, όμως, όντως παράλογο αυτό που ζούμε — ή μήπως, πολύ απλά, αυτός είναι ο καπιταλισμός; Ας μην κοροϊδευόμαστε. Το σύστημα αυτό δεν είναι κάτι «στραβό που ξέφυγε από την πορεία του». Έτσι λειτουργεί: με πόλεμο, φτώχεια, εκμετάλλευση, και φυσικά με υποκρισία στο έπακρο.

Παράδειγμα; Οι ΗΠΑ — η χώρα που έριξε πυρηνικές βόμβες στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, σκοτώνοντας εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους — παρουσιάζεται σήμερα ως «προστάτης της ανθρωπότητας» απέναντι στον… κίνδυνο της πυρηνικής απειλής από άλλες χώρες. Δηλαδή, ο μόνος που έχει χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα, τώρα θέλει να μας πείσει ότι φοβάται μην τα χρησιμοποιήσουν άλλοι.

Αυτό δεν είναι ειρωνεία. Είναι θράσος. Είναι υποκρισία. Είναι ο καπιταλισμός.

Και μάλιστα στην πιο σκληρή του μορφή, με πρόσωπα όπως ο Τραμπ να τον εκπροσωπούν χωρίς προσχήματα. Όταν ο ίδιος που υποστηρίζει πολέμους, εξοπλισμούς, κέρδη πολυεθνικών και φορολογικά δώρα στους πλούσιους εμφανίζεται ως «λαϊκός προστάτης», δεν μπορούμε παρά να θυμηθούμε το παλιό ρητό: «Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης».

Ο καπιταλισμός δεν φέρνει τυχαία το χάος. Το χάος είναι μέρος της στρατηγικής του. Και όσο συνεχίζουμε να τον ανεχόμαστε, θα ζούμε με πολέμους, φτώχεια και κοροϊδία. Άσπρη μέρα δεν πρόκειται να δούμε, αν δεν ξημερώσει για τα καλά μια άλλη κοινωνία — χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς "ισχυρούς" προστάτες, χωρίς υποκρισία.

Έτσι είναι...

Όπως ο τίτλος της στήλης: Απλά και καθημερινά!