Αναρτήθηκε στις:18-08-21 15:38

Αυτό το δάσος ποιος θα το κάψει;


Γράφει ο Δημήτρης Χαμπίπης*


Και ο πλέον καλοπροαίρετος Έλληνας πολίτης σε οποιαδήποτε μετακίνησή του στους εθνικούς δρόμους ανά την επικράτεια εύλογα διερωτάται. Πώς είναι δυνατόν με τόσο μεγάλη συχνότητα να παρατηρεί στην καρδιά όλων σχεδόν των δασικών εκτάσεων βίλες και παντός είδους κτιριακά τερατουργήματα;

Πώς είναι δυνατόν το πολυτιμότερο σημείο του φυσικού μας περιβάλλοντος να μένει απροστάτευτο απέναντι σε αυτούς που επιβουλεύονται την μεγαλοπρέπεια, την συνοχή, την ίδια του την ύπαρξη;

Πώς είναι δυνατόν χιλιάδες στρέμματα δάσους να κατακαίγονται κάθε καλοκαίρι και μαζί να καταστρέφονται περιουσίες και να απειλούνται ζωές;

Πώς είναι δυνατόν σε καμένες δασικές εκτάσεις αντί για την φυσιολογική και επιβεβλημένη διαδικασία αναδάσωσης να γίνονται περιφράξεις, ανέγερση ακινήτων και να εμφανίζονται ιδιώτες με ιδιοκτησιακά δικαιώματα;

Πώς είναι δυνατόν να μην κατεδαφίζεται κανένα από τα παρανόμως ανεγερθέντα ακίνητα και να μην συλλαμβάνονται και να μένουν ατιμώρητοι οι καταπατητές;

Πώς είναι δυνατόν να μην εφαρμόζεται η υφιστάμενη Νομοθεσία για την προστασία του δάσους, για την συντήρησή του και την καλύτερη αξιοποίησή του στην υπηρεσία του ανθρώπου;

Το δάσος είναι δημόσιο αγαθό, καλύπτει το 1/3 των εκτάσεων στη χώρα μας και στον πλανήτη συμμετέχει και συμβάλλει τα μέγιστα στην διαμόρφωση των κλιματολογικών και των περιβαλλοντολογικών συνθηκών και η χρηστικότητά του είναι υψίστης σημασίας για την βιώσιμη και ποιοτική εξέλιξη των σύγχρονων κοινωνιών.

Στο δάσος παράγονται με φυσικό τρόπο υλικά και άυλα αγαθά που κρίνονται ως ‘’εκ των ων ουκ άνευ’’ για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους.

Μια μεγάλη ποικιλία δασικών προϊόντων όπως ξυλεία πολλαπλών χρήσεων, καυσόξυλα, κάρβουνο, καρποί δέντρων, φυτόχωμα, αρωματικά και φαρμακευτικά είδη, τα οποία εκτός του ότι καλύπτουν βασικές ανάγκες του ανθρώπου αποτελούν πηγή εισοδήματος για πληθυσμούς που κατοικούν κοντά σε δασικές εκτάσεις.

Μια τεράστια ποικιλία ήμερων και άγριων ζώων βρίσκουν καταφύγιο και προστασία από πολλούς κινδύνους και διασφαλίζεται έτσι η ύπαρξη της πανίδας και η επιβίωση ορισμένων σπάνιων άγριων ζώων.

Η μόλυνση του περιβάλλοντος κυρίως σε μεγάλα αστικά κέντρα που οφείλεται στην ρύπανση των βιομηχανιών θα ήταν αποπνικτική και επιβαρυντική αν δεν υπήρχαν κοντά έστω και μικρής έκτασης δασικοί πνεύμονες. Το φύλλωμα των δέντρων, τα κλαδιά και οι θάμνοι έχουν την ικανότητα να συγκρατούν σωματίδια (σκόνη, αιθάλη κ.λπ) που αιωρούνται στην ατμόσφαιρα. Έτσι το δάσος συμβάλλει τα μέγιστα στο φιλτράρισμα του αέρα και την προστασία του περιβάλλοντος.

Το δάσος έχει τη δυνατότητα με την πυκνή βλάστηση, τους κορμούς, τις ρίζες και το πυκνό φύλλωμα να συγκρατεί και να αποθηκεύει τεράστιες ποσότητες βρόχινου νερού. Αποτρέπεται έτσι η επιφανειακή απορροή των νερών και οι καταστροφικές για τους αστικούς ιστούς πλημμύρες, ενώ ταυτόχρονα απελευθερώνονται και αποδίδονται σταδιακά ποσότητες νερού κατά την θερινή περίοδο τροφοδοτώντας πηγές και ρέματα και διασφαλίζοντας την ομαλή και ισόρροπη εξέλιξη του οικοσυστήματος.

Το δάσος με την ξεχωριστή αισθητική του, τον καθαρό αέρα, την εναλλαγή των ειδών χλωρίδας και πανίδας είναι ιδανικός χώρος αναψυχής και άθλησης. Μαζί με αρχέγονες συνήθειες, οι οποίες συνέβαλαν στην διατήρηση της ανθρώπινης ύπαρξης διαχρονικά, όπως το κυνήγι και το ψάρεμα, το δάσος αποτελεί έναν ελκυστικό πόλο πολλαπλών δραστηριοτήτων.

Σε αυτόν τον ανεκτίμητης αξίας πνεύμονα ζωής για την ανθρώπινη ύπαρξη έρχονται οι βάρβαροι Ελληνάρες να ασελγήσουν χωρίς έλεος.

Να εναποθέτουν εμποτισμένο στουπί και να αποτραβιούνται στο καλύτερο θεωρείο για να απολαύσουν το παρανάλωμα.

Και στην συνέχεια επί τω έργω να περιφράζουν και να ζαπώνουν τα φιλέτα για να χτίσουν ως σύγχρονοι μικροαστοί το εξοχικό τους. Και κάποιοι άλλοι θιασώτες του εύκολου κέρδους να μεταφέρουν τεράστιους έλικες και να ασχημονούν στις πανέμορφες βουνοκορφές μας με συστοιχίες ανεμογεννήτριες.

Έχουν καταλάβει την ασυλία και την τιτάνια δύναμη της ψήφου και δεν χαμπαριάζουν από καταστροφή περιβάλλοντος και πράσινα άλογα.

Βρίσκουν πάντα και ένα ανδρείκελο της πολιτικής για να καθαρίζει και να νομιμοποιούν τις παρανομίες τους.

Και όταν έρχεται η πύρινη λαίλαπα να παριστάνουν και το θύμα ενώ ξεδιάντροπα είναι οι θύτες.

Βρίσκουν σύμμαχο και την πολιτεία που απολογείται απέναντί τους γιατί δεν υπερφορολόγησε τους απλούς πολίτες για να έχει δεκάδες χιλιάδες πυροσβέστες, πυροσβεστικά ελικόπτερα και οχήματα και δεν τους προστάτευσε επαρκώς.

Εκμεταλλεύονται την επαίσχυντη ατιμωρησία και την μετατροπή τα τελευταία χρόνια ειδεχθών κακουργημάτων από κακούργημα σε πλημμέλημα.

Έρχονται και οι υπερευαίσθητοι εγκλωβισμένοι όμως σε κομματικά μαντριά Ελληνάρες να τους θωπεύσουν την πλάτη απαιτώντας την άμεση και πλήρη αποζημίωση για τις ζημιές.

Αντί να τους εγκαλέσουν ρωτώντας γιατί βρέθηκες εκεί ρε; Έχει άδεια το ακίνητο, πως πήρες ρεύμα, νερό, τηλέφωνο ρε;

Όλοι μαζί συνυπεύθυνοι και συμμέτοχοι στο έγκλημα σαν σύγχρονοι Νέρωνες χαζεύουμε απαθείς την πύρινη λαίλαπα που αφήνει πίσω της στάχτη και αποκαΐδια.

Γιατί ως υπεύθυνοι Έλληνες πολίτες δεν βάζουμε ποτέ «το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων».

Κοιτάζουμε απαθείς....

*Ο Δημήτρης Χαμπίπης είναι οικονομολόγος



img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ