Αναρτήθηκε στις:03-06-21 14:33

Ψωμί Παιδεία Ελευθερία


Γράφει ο Γιάννης Τζαμπούρας*


Πριν πολλά - πολλά χρόνια σε τούτη εδώ τη γη πρωτακούστηκε αυτό το σύνθημα, που σφυρηλάτησε γενιές ολόκληρες. Δεν ξέρω, ήταν οι συνθήκες τέτοιες; Ήταν η νεολαία η μόνη που συνειδητοποίησε τα τότε τεκταινόμενα; Ήταν ένα από τα συνθήματα οδηγός, και το μοναδικό που πέτυχε την υλοποίηση οικονομικών, πνευματικών, ηθικών, κοινωνικών διεκδικήσεων δεκαετιών ως ένα ικανό σημείο. Πέτυχε να συσπειρώσει τον λαό, σε κρίσιμες στιγμές. Αλλά, αλλά !!! Σήμερα βιώνουμε την ανατροπή όλων των ηθικοπνευματικών αξιών που αποτελούν οιονεί την κουλτούρα του λαού μας.

Ας τα πάρουμε απλά και κατανοητά: Με τη λέξη ΨΩΜΙ προσδιορίζουμε την καθολική απαίτηση ενός λαού για την βασική του θρέψη, στοιχείο απαραίτητο για την ύπαρξή του… και όχι μόνο, γιατί επεκτείνεται σε όλο το εύρος των βασικών υλικών του αναγκών. Αυτό λοιπόν καλύπτεται; και σε ποιό βαθμό; Με τελευταίες εκτιμήσεις μία στις πέντε οικογένειες δεν έχει να φάει και οι υπόλοιπες τέσσερες, κινούνται στα όρια της απολύτου ένδειας…. Όταν μεγάλο μέρος του πληθυσμού, σχεδόν το ένα τρίτο σε απόλυτους αριθμούς, βρίσκεται σε ανεργία και μπαίνουμε στη λογική των συσσιτίων των ευαγών ιδρυμάτων!! Αν και εφ’ όσον πληρούνται οι προϋποθέσεις στους πολύτεκνους η τρίτεκνους για λίγα πακέτα μακαρόνια η πατάτες, εν μέσω απερίγραπτης γραφειοκρατίας, πόση αξιοπρέπεια έχει μείνει σ’ αυτό το λαό; ΑΡΑ Η ΛΕΞΗ ΨΩΜΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΛΕΞΙΚΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΩΣ ΜΗ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ ΛΕΞΗ και εννοούμε ως λαό τον οικοδόμο, τον εργάτη, τον αγρότη, τον μικροεπαγγελματία και όχι κάποιους κυρίους που σχολιάζουν σε κοσμικές καφετέριες το βιοτικό επίπεδο του λαού μεταξύ εσπρέσο, καπουτσίνο και ματς. Εάν θέλετε βάζω και τον εαυτό μου μέσα και να σας ομολογήσω, ότι δεν έχει καμιά αξία πλέον το τι γράφω εγώ και ο καθένας, αλλά το τι αισθάνομαι. Όταν μια κυβέρνηση δεν μπορεί να εξασφαλίσει τα βασικά στον πολίτη , πρέπει να έχει την ελάχιστη ευθιξία να παραιτείται. Όσον αφορά το δεύτερο τώρα, την λέξη ΠΑΙΔΕΙΑ, είτε ως έννοια είτε ως βασικό συστατικό της κοινωνίας μας ,γιατί ως γνωστόν "ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ, ΞΥΛΟ ΑΠΕΛΕΚΗΤΟ", συστηματικώς η κεντρική εξουσία εφαρμόζει συνειδητά και πάντα εν μέσω προφάσεων την μορφωτική αποψίλωση της νεολαίας σε σημείο τελείας έλλειψης παιδείας. Πραγματικά για μας τους παλαιότερους που δεν γεννηθήκαμε και την καλύτερη εποχή !!!, αυτό αποτελεί ένα σοκ. Διαβάζουμε βιβλία ιστορίας, νεοελληνικών, αρχαίων κ.ά. Διαπιστώνουμε μια συστηματική και συνεχή αλλοίωση της επιχειρησιακής και καθημερινής μας μόρφωσης από το εκάστοτε υπουργείο. Τα παιδιά μας μεταβάλλονται σε τηλεοπτικούς χειροκροτητές. Σε μια μάζα ασυνειδήτων χρήσιμων ηλιθίων, που θα εξυπηρετούν τα συμφέροντα του συστήματος.

Η έλλειψη παιδείας μπορεί, να χειραγωγήσει οποιοδήποτε λαό και να επιτύχει το τσάκισμα του ηθικού του και της αντίδρασής του, μεταβάλλοντάς τον σε όχλο ανθρωποειδών. Σ’ αυτό συμβάλλει και η πρόσφατη απροκάλυπτη ιδιωτικοποίηση της εθνικής παιδείας. Τα παιδιά των πλουσίων πάντα θα σπουδάζουν στα καλύτερα ιδρύματα. Τα παιδιά των φτωχών σε συνδυασμό και με την τρομακτική ανεργία, οδηγούνται ως νέοι μετανάστες στην ξενιτιά, όπου θα δουλέψουν σκληρά για να πετύχουν. Το αποτέλεσμα θα είναι όμως να αφελληνισθεί η χώρα και το επιστημονικό της προσωπικό να οδηγηθεί σε άλλα κράτη, κάτι το οποίο λόγω του πρόσφατου ταλαίπωρου παρελθόντος μας το πληρώνουμε σήμερα, ευρισκόμενοι χωρίς ανθρώπους με καινοτόμες ιδέες και απόψεις, απολύτως απαραίτητους για την εξέλιξή μας.

Nα υπενθυμίσω φέτος η πατρίδα μας κλείνει και γιορτάζει τα 200 χρόνια Ανεξαρτησίας της [1821-2021] και οι προπαπούδες μας άφησαν μια ιστορική παρακαταθήκη σε εμάς τους επόμενους να οδηγήσουμε τους νέους μας σε καλύτερες συνθήκες ζωής.

Έτσι λοιπόν ΜΗΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΛΕΙΦΘΕΙ Η ΛΕΞΗ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ;

ΚΡΙΜΑ ΓΙΑΤΙ Σ ΆΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. Φθάνουμε λοιπόν σχεδόν επαγωγικά στη λέξη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, που σε συνάρτηση με τις δύο προηγούμενες λέξεις, είναι και η ουσία του προβλήματος. Γι’ αυτή και μόνο τη λέξη που είναι η ενσάρκωση της πατρίδας , έχουν σκοτωθεί εκατομμύρια άνθρωποι εδώ και χιλιάδες χρόνια. Αυτή η λέξη ένωσε την αρχαία Ελλάδα και τον πολιτισμό της με τα ιδανικά της νέας Ελλάδας και των ευγενών της αγώνων. Εκατοντάδες λογοτέχνες σ’ όλο τον κόσμο εμπνεύσθηκαν από την Ελληνική Ελευθερία διαχρονικά, κάτι που πήρε μυθικές διαστάσεις και έγινε παράδειγμα και για άλλους λαούς. Εδώ όμως που σήμερα πωλούνται τα πάντα φθηνά δίκην σκουπιδιών, από μια κάστα γελοίων υποκειμένων, που ομολογούν πως δεν γνωρίζουν που υπογράφουν όταν συνδιαλέγονται με τους δανειστές μας, ήμαστε όλοι συνυπεύθυνοι. Συνυπεύθυνοι στην ιστορία γιατί ήμαστε δειλοί, αργυρώνυτοι και υπόλογοι στα παιδιά μας και μέλλον, εφ’ όσον δεν βάλλαμε μυαλό με τόσες καταστροφές που υποστήκαμε έως τώρα. Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΕ.

*Γιάννης Τζαμπούρας, Ποιητής-Χρονογράφος-Ιστορικός, μόνιμο μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών [1930]



img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ