Ο βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής, Χρήστος Γκόκας, μαζί με Βουλευτές της Κ.Ο. του Κινήματος Αλλαγής κατέθεσαν ερώτηση προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, κ. Χατζηδάκη, σχετικά με την αδικία που επικρατεί κατά την καταβολή της σύνταξης χηρείας του Δημοσίου.

Συγκεκριμένα αναφέρουν ότι παρόλο που έχουν εντοπιστεί αρκετές αδικίες στην εφαρμογή του Ν. 4387/2016 με αποδέκτες συνταξιούχους, που κατέβαλαν για δεκαετίες ανάλογες ασφαλιστικές εισφορές και παρείχαν την ίδια εργασία στις υπηρεσίες τους, καμία ενέργεια διόρθωσης δεν έχει προχωρήσει από την πλευρά του αρμόδιου Υπουργείου.

Αναλυτικά επισημαίνουν ότι κατά την καταβολή της σύνταξης χηρείας στην περίπτωση όπου και οι δύο σύζυγοι είναι συνταξιούχοι δημοσίου και αποβιώσει ό ένας ακολουθείται μία άκρως άδικη διαδικασία. Εάν ο θάνατος συνέβη πριν την ισχύ των διατάξεων του Νόμου 4387/2016, δηλαδή πριν τις 13-05-2016, ο επιζών θα λάβει επιπλέον της δικής τους σύνταξης και το 25% της σύνταξης του ή της συζύγου, ως σύνταξη χηρείας, ή διαφορετικά ολόκληρη τη σύνταξη χηρείας και το 25% της δικής του. Όμως εάν ο θάνατος επέλθει μετά τις 13-05-2016, πλέον της δικής τους σύνταξης λαμβάνουν για μία τριετία, ως σύνταξη χηρείας, το 70% της σύνταξης του θανόντος και μετά το πέρας της τριετίας το 50%.

Επίσης τονίζουν ότι είναι παράλογο η ημερομηνία θανάτου να αποτελεί κριτήριο για την καταβολή σύνταξης χηρείας καταδικάζοντας οικογένειες να ζήσουν με λιγότερα χρήματα, ενώ θα έπρεπε να υπάρχει μία ίση αντιμετώπιση των συνταξιούχων, καθώς κάτι αντίστοιχο δεν συμβαίνει σε κανένα άλλο Ταμείο που ανήκει στον ενιαίο φορέα ασφάλισης, τον ΕΦΚΑ.

Οι Βουλευτές του Κινήματος Αλλαγής ρωτούν τον αρμόδιο Υπουργό για τον τρόπο που σκοπεύει να αποκαταστήσει την αδικία απέναντι στους συνταξιούχους του Δημοσίου που έχουν χάσει τον ή την συνταξιούχο σύζυγό τους, πριν την ισχύ του Ν. 4387/2016 και εάν προτίθεται να προβεί στην κατάλληλη νομοθετική ρύθμιση για να αντιμετωπίζονται με ενιαίο τρόπο οι συνταξιούχοι του Δημοσίου Τομέα, σχετικά με τη σύνταξη χηρείας.

Στο κείμενο της ερώτησης αναφέρονται τα ακόλουθα: «Κύριε υπουργέ, πολλές φορές έχει γίνει λόγος για τις αδικίες που έχουν εντοπιστεί κατά την εφαρμογή του Νόμου 4387/2016. Δυστυχώς όμως, δεν έχει γίνει κάποια ουσιαστική αλλαγή, παρόλο που ο συγκεκριμένος Νόμος αναφέρεται σε συνταξιούχους που για αρκετές δεκαετίες κατέβαλαν τις ανάλογες ασφαλιστικές εισφορές στα Ταμεία τους, παρέχοντας την ίδια εργασία στις υπηρεσίες τους.

Σύμφωνα με καταγγελίες πολιτών, επικρατεί κατάφορη αδικία σε βάρος των συνταξιούχων του δημοσίου τομέα κατά τη καταβολή της σύνταξης χηρείας. Καθώς στην περίπτωση όπου και οι δύο σύζυγοι είναι συνταξιούχοι δημοσίου και αποβιώσει ο ένας, η σύνταξη χηρείας διαμορφώνεται με τρόπο όχι ανάλογο για όλες τις περιπτώσεις. Αν ο θάνατος συνέβη πριν την ισχύ των διατάξεων του Νόμου 4387/2016, δηλαδή πριν τις 13-05-2016, ο επιζών θα λάβει επιπλέον της δικής τους σύνταξης και το 25% της σύνταξης του ή της συζύγου, ως σύνταξη χηρείας, ή διαφορετικά ολόκληρη τη σύνταξη χηρείας και το 25% της δικής του. Όμως εάν ο θάνατος επέλθει μετά τις 13-05-2016, πλέον της δικής τους σύνταξης λαμβάνουν για μία τριετία, ως σύνταξη χηρείας, το 70% της σύνταξης του θανόντος και μετά το πέρας της τριετίας το 50%.

Δεν είναι δυνατόν η ημερομηνία θανάτου να αποτελεί κριτήριο για τη καταβολή της σύνταξης χηρείας, καταδικάζοντας οικογένειες να ζήσουν με λιγότερα χρήματα μετά την απώλεια του δικού τους ανθρώπου. Θα έπρεπε τουλάχιστον να υπάρχει μία ίση αντιμετώπιση των συνταξιούχων, αφού κάτι τέτοιο δεν ισχύει σε κανένα άλλο Ταμείο που ανήκει στον ενιαίο φορέα ασφάλισης, τον ΕΦΚΑ.

Με βάση τα παραπάνω ερωτάσθε κύριε Υπουργέ,

1) Πως σκοπεύετε να αποκαταστήσετε την αδικία απέναντι στους συνταξιούχους του Δημοσίου που έχουν χάσει τον ή την συνταξιούχο σύζυγό τους, πριν την ισχύ του Ν. 4387/2016;

2) Προτίθεστε να προβείτε σε νομοθετική ρύθμιση του Νόμου 4387/2016, ώστε να αντιμετωπίζονται με ενιαίο τρόπο οι συνταξιούχοι του δημόσιου Τομέα, που είναι δικαιούχοι σύνταξης χηρείας;».