Μια σειρά από αλυσιδωτά γεγονότα έφεραν αισθήματα τρόμου στην Ευρώπη αφού μετά τη Γαλλία και η Αυστρία έπεσε θύμα τρομοκρατικών επιθέσεων, επιβεβαιώνοντας την έναρξη μιας νέας περιόδου για τις σχέσεις της Ευρώπης των αργών αντανακλαστικών με τους φανατικούς Ισλαμιστές και τους θύλακες - καθοδηγητές τους.

Και να θέλαμε, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τις θηριωδίες που προηγήθηκαν (καθημερινοί βιασμοί αμάχων, σκοτωμοί, απαγωγές γυναικών και μικρών κοριτσιών) στο πολύπαθο Αφρίν της Συρίας από κατοχικές Τουρκικές δυνάμεις και ακραίους Ισλαμιστές.

Σχεδόν το ίδιο χρονικό διάστημα και έχοντας ανοίξει πολλά μέτωπα (παρέμβαση- επεκτατισμός στη Λιβύη) η νέο οθωμανική Τουρκία φορώντας τη φανέλα του υπό ένταξη μέλους της Ευρώπης των αξιών, εργαλειοποιούσε τον φονικό ιό covid-19, κόβοντας την παροχή νερού σε 400.000 και πλέον φτωχούς ανθρώπους της βόρειας Συρίας με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να μην μπορούν να πλύνουν ούτε τα χέρια τους ώστε να προστατευτούν από τον ιό, ενώ για λόγους επιβίωσης, πολλές οικογένειες πήραν το δρόμο της μετανάστευσης, γεγονός βέβαια που συνέφερε τα σχέδια του Ερντογάν.

Δεν ήταν όμως η πρώτη φορά που εγκληματούσε η Τουρκία κόβοντας τα νερά του Ευφράτη, γι' αυτό και οι ανθρωπιστικές οργανώσεις επανειλημμένα κατήγγειλαν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, με την Ευρώπη να μένει άπραγη ως έχουσα γεροντική βαρηκοΐα, ενώ ο ΟΗΕ εκείνο το χρονικό διάστημα εξέλεγε Τούρκο Πρόεδρο Γενικής Συνέλευσης.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα υπάρχει έντονη κριτική διάθεση προς την Ευρωπαϊκή Ένωση -στα όρια του αφορισμού- για μια σειρά από λόγους ( Αγ. Σοφιά, μεταναστευτική πολιτική, εξοπλιστικά Γερμανίας προς Τουρκία, απειλές και παραβιάσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων σε μέλη Ε.Ε, Ελλάδα-Κύπρο) οι οποίοι αντί να αποκόπτονται, επιβραβεύονται με απρόσκοπτη πρόσβαση του παραβάτη -Τουρκία- σε ευρωπαϊκά κονδύλια, τελωνειακές διευκολύνσεις κ.α. Μάλιστα δεν είναι λίγα τα δημοσιεύματα εγχώριου και ξένου τύπου που πλέον μιλούν αποκλειστικά για μια Ένωση συμφερόντων η οποία απέχει από τις αρχές και τις αξίες του καταστατικού της χάρτη.

Ας μη κρυβόμαστε. Ζούμε μια νέου τύπου προσπάθεια επιβολής φασισμού που προσπαθεί ως σύγχρονη και βελτιωμένη Χιτλερική νοοτροπία να διεισδύσει στη Δύση ακουμπώντας στην απραγία της. Η νέο-οθωμανική Τουρκία έχοντας υιοθετήσει από καιρό τη θεωρία του λεγόμενου "ζωτικού χώρου" επεκτείνεται επικίνδυνα πέρα από τα σύνορά της, ενώ σε ότι μας αφορά θα συνεχίσει να ισχυρίζεται με κάθε ευκαιρία ότι με αυθαίρετες και νομικά έωλες ενέργειες η Ελλάδα της τον στερεί, θυμίζοντας έτσι πολιτικές και πρακτικές εποικιστικής αποικιοκρατίας όμοιες με αυτές που επικράτησαν στη Γερμανία από τη δεκαετία του 1890 ως τη δεκαετία του 1940. Η ανησυχητική διαφορά της βελτιωμένης πλέον Χιτλερικής νοοτροπίας που φαίνεται να υιοθέτει η Τουρκία είναι η αυτόανακήρυξη της ως προστάτη και ευαγγελιστή ενός Ισλαμικού κράτους που διψά για αίμα, βία και αυταρχισμό.

Γι' αυτό ίσως τώρα, στους έσχατους αυτούς καιρούς, επιβάλλεται όσο ποτέ άλλοτε να αποδείξουμε οι νεότεροι Έλληνες ότι δεν έχουμε αποκοπεί από την ιστορία μας, τα σύμβολα και τις αξίες που μας ενώνουν. Αρκεί να καταλάβουμε όλοι και κυρίως οι πολιτικοί εκπρόσωποί μας πως όταν μιλάμε για την αιματοβαμμένη πατρίδα που λέγεται Ελλάδα, με δύο «λ» όπως το Καστελλόριζο, δεν υπάρχει αριστερά, δεν υπάρχει δεξιά.

Αυτό θα είναι και το νέο πολιτικό δίλημμα της Χώρας...

Θα συναντηθούμε σε ένα νέο Γοργοπόταμο;;