1. Το τελικό δείγμα θα πρέπει να αποτελείται από πολλά και μικρά δείγματα παρμένα από διαφορετικά σημεία μέσα στο χωράφι, με το ίδιο βάρος το καθένα (200–300 γρ.) και τα οποία να προέρχονται από το ίδιο βάθος (0-30 εκ.). Το έδαφος που παίρνουμε από τα διαφορετικά σημεία, το ανακατεύουμε καλά σε έναν κουβά ή λεκάνη ώστε να προκύψει ένα ομοιογενές τελικό δείγμα και στη συνέχεια το τοποθετούμε σε μια σακούλα.

2. Τα σημεία που επιλέγουμε για να πάρουμε δείγμα, πρέπει να είναι κοντά κοντά στις γωνίες (λίγο πιο μέσα από την περίμετρο του χωραφιού) και ένα από το κέντρο.

Δημιουργούμε ένα δείγμα με βάση την προηγούμενη διαδικασία από βάθος 0-30 εκατοστά. Το δείγμα τοποθετείται σε σακούλα και στέλνεται για ανάλυση, έχοντας σημειωμένο επάνω το όνομα του παραγωγού και το τοπωνύμιο του αγροτεμαχίου. Κάθε δείγμα συνοδεύεται από ένα Πληροφοριακό Δελτίο.

1. Επιλέγουμε και βάζουμε σημάδι με απλούς πασσάλους τα σημεία από όπου θα πάρουμε τα υπο-δείγματα.

2. Απομακρύνουμε τα φυτά ή τα ζιζάνια από τα σημεία αυτά.

3. Με την τσάπα ή το φτυάρι σκάβουμε ένα λάκκο σε κάθε σημείο.

4. Χρησιμοποιώντας το φτυάρι κόβουμε από τη μια πλευρά του λάκκου, κάθετα, μια φέτα, ίσου πάχους εδάφους από πάνω μέχρι κάτω (0-30 εκατοστά).

5. Τοποθετούμε το έδαφος από όλα τα σημεία σε έναν κουβά ή λεκάνη και το ανακατεύουμε καλά μέχρι να γίνει ομοιόμορφο.

6. Απομακρύνουμε τυχόν πέτρες, ρίζες κλπ με το χέρι.

7. Από το ήδη ανακατεμένο κι ομογενοποιημένο δείγμα, βάζουμε σε μια πλαστική σακούλα και στέλνουμε για ανάλυση περίπου 1 κιλό (και πετάμε το υπόλοιπο).

8. Καταγράφουμε τα στοιχεία του δείγματος και του παραγωγού στο Πληροφοριακό Δελτίο.

• Μετά από λίπανση, ασβέστωση ή προσθήκη κοπριάς.

• Δίπλα σε δρόμους, στάβλους, σε αυλάκια και σαμάρια.

• Κοντά σε χώρους εκφόρτωσης λιπασμάτων ή κοπριάς.

• Κοντά σε συστήματα άρδευσης.

• Μετά από έντονη βροχόπτωση.

• Κοντά σε όχθες ποταμών, ρυακιών και ξερών ρεμάτων.

• Δίπλα σε φράχτες και δενδροστοιχίες ή κοντά σε δάση.

• Πολύ κοντά στον κορμό του δέντρου.