Γράφει ο Αντώνης Κολιάτσος
(e-mail akoliatsos@gmail.com)


Μπορεί το περιστατικό να συνέβη προ μηνός περίπου, ωστόσο το πολιτικό μήνυμα που εκπέμπει διατηρεί την επικαιρότητά του. Και αυτό γιατί περιγράφει μια νοοτροπία, η οποία στον χώρο της πολιτικής, δυστυχώς, όχι μόνο πολύ-απαντάται αλλά είναι και διαχρονική…

Ήταν την Κυριακή (13/5/2018), στο «ΒΥΖΑΝΤΙΟ», όπου, παρά το γεγονός ότι η εκεί εκδήλωση είχε ευθεία εγκωμιαστική αναφορά στο πρόσωπο του αείμνηστου Αρτινού πολιτικού Γιώργου Παπαγεωργίου, εν τούτοις, η παρουσία τόσων επώνυμων της κεντρικής πολιτικής σκηνής έδωσε την ευκαιρία για συζητήσεις, σχόλια και ενδιαφέρουσες πληροφορίες, γύρω από τις τρέχουσες πολιτικές και οικονομικές εξελίξει που ενδιαφέρουν τη χώρα.. Όπως επίσης, με αφορμή… αθώες συνήθειες και συμπεριφορές ορισμένων πρώην και νυν πρωτοκλασάτων κομματικών στελεχών, κυρίως από τον χώρο των «γαλάζιων», οδήγησε στη διαπίστωση, ότι κάποιοι, δυστυχώς, δεν εννοούν να τις αλλάξουν…

Εκεί, λοιπόν, έξω από το «ΒΥΖΑΝΤΙΟ», λίγο πριν αρχίσει το πολιτικό μνημόσυνο του αείμνηστου Αρτινού πολιτικού, οι νεοδημοκράτες πρώην υπουργοί κ.κ Νικήτας Κακλαμάνης (νυν Ά Αντιπρόεδρος της Βουλής), Κ. Καραγκούνης(βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας),και Μαριέττα Γιαννάκου-Κουτσίκου (πρώην υπουργός και Ευρωβουλευτής), Γιώργος Στύλιος (βουλευτής Άρτας), Κ. Καραμπίνας (πρώην βουλευτής Άρτας),παρέα με τις (τους) της αντίπερα όχθης: κ. Όλγα Γεροβασίλη, υπουργό διοικητικής ανασυγκρότησης, κ. Β. Τσίρκα, κυβερνητικό βουλευτή Άρτας, κ. Δ. Τσοβόλα, πρώην υπουργό οικονομικών και κάποια τοπικά κομματικά και αυτό-διοικητικά στελέχη, μεταξύ των οποίων: ο νυν και οι πρώην πρόεδροι ΝΟ.Δ.Ε: Δ. Σκανδάλης, Βαγγ. Παπαδημητρίου, Αντώνης Κολιάτσος, Γιώργος Κοτσαρίδας, Γιάννης Χαρμπής, αντίστοιχα, καθώς και οικ.κ. Ευάγγ. Χαρμπής (πρόεδρος ιατρικού συλλόγου Άρτας), Αλέξης Παπασπύρου (διευθυντής οφθαλμολογικής κλινικής Γεν. Νοσοκομείου. Άρτας) κ.ά, σε κλίμα φιλικό, συνομιλούσαν επί παντός του επιστητού…

Ωστόσο, από κάποιους των παρισταμένων, δεν διέφυγε της προσοχής και δεν έμεινε ασχολίαστο το στενό… μαρκάρισμα του κ. Ν. Κακλαμάνη στην κ. Μ.Γιαννάκου, η οποία με δυσκολία διέκοπτε την παρατεταμένη συνομιλία τους για να ανταποδώσει ευγενικά τις θερμές χειραψίες, ενίοτε και τους ασπασμούς και φιλοφρονήσεις των προσερχόμενων στην εκδήλωση, οι οποίοι βλέποντάς την, έσπευδαν να την χαιρετίσουν.

«Λες και δεν συναντιούνται συχνά στην Αθήνα, για να τα πούνε και ήρθαν να το κάνουν εδώ, αντί να αφιερώσουν το χρόνο τους βλέποντας και κουβεντιάζοντας περισσότερο, όλο και με πιο πολλούς Αρτινούς νεοδημοκράτες και απλούς πολίτες…», σχολίασε με σκωπτική διάθεση ο πλέον παρατηρητικός της παρέας. «Έχεις απόλυτο δίκαιο», του απάντησαν όσοι άκουσαν την ατάκα του, ενώ ο γράφων, που καθόταν απέναντι στην κ. Γιαννάκου, έσπευσε να συμπληρώσει: «…βλέπεις ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος Αντιπρόεδρος της Βουλής, φαίνεται να μην ακολουθεί τη συμβουλή του Νικολό Μακιαβέλλι[…]. Ξέρεις, ο τελευταίος στο περίφημο βιβλίο του «ο ηγεμόνας» και σε παραλλαγή ενός από τα πολλά και ενδιαφέροντα που γράφει για την συμπεριφορά του πολιτικού απέναντι στον κόσμο, επισημαίνει: «η πρώτη κακή εντύπωση που δημιουργεί ένας ηγεμόνας (σ. σ, πολιτικός), είναι όταν εμφανίζεται δημόσια «σε κλοιό» από τους ίδιους-και ίδιους- ανθρώπους». Το οποίο, διευκρίνισε, μεθερμηνευόμενο υπαινίσσεται την αισθανόμενη περιφρόνηση των πολιτών εξ’ αιτίας της δυσκολίας
ή και αδυναμίας τους να τον πλησιάσουν και να ανταλλάξουν δυο κουβέντες μαζί του. Και αυτό επειδή ο πολιτικός, επιλέγοντας να περιστοιχίζεται από τα ίδια κάθε φορά πρόσωπα (σ. σ, κυρίως με τους… κολλητούς του είτε με συναδέλφους του πολιτικούς κ.ά) και να συζητά με τις ώρες μαζί τους, στα μάτια του κόσμου δείχνει απροσπέλαστος και εντεύθεν περιφρονητικός ακόμη και απέναντι σε ψηφοφόρους του…

Αναμφίβολα μιλούσε για μια συνήθεια, αυτό το κακό χούι, που αφορά στην πλειονότητα των πολιτικών, οι οποίοι, ακόμη και όταν δεν κατέχουν κυβερνητικά ή άλλου είδους αξιώματα, νομίζουν ότι ακόμη… άρχουν, κυριολεκτικά κλείνονται στον μικρόκοσμό τους, σνομπάροντας κατά μία έννοια τους απλούς πολίτες. Υπό αυτή την έννοια δεν εννοούν να αποκτήσουν τακτ και να αλλάξουν την συμπεριφορά τους, γενόμενοι πιο απλοί, περισσότερο προσιτοί και ανθρώπινα οικείοι απέναντι στους απλούς πολίτες.

Εξ’ άλλου, κατέληξε, είναι παρατηρημένο ότι, περισσότερο στην κοινωνία των πολιτικών, η πλειονότητά τους, δυστυχώς, επιβεβαιώνει τον θυμόσοφο λαό, που γενικότερα… βλέπει: «πρώτα να βγαίνει η ψυχή του ανθρώπου και μετά το χούι».

Παρόλα αυτά, άξιες αναφοράς ήταν και κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες και εκτιμήσεις που… εκμαιεύτηκαν στη διάρκεια του προσφερόμενου καφέ, λίγο προτού αρχίσει η προαναφερθείσα εκδήλωση. Πιο συγκεκριμένα, ο γράφων, έχοντας την ευκαιρία να ανταλλάξει απόψεις για την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα με την κ. Μαριέττα Γιαννάκου, σήμερα, μπορεί να μεταφέρει κάποιες ιδιαίτερα χρήσιμες εκατέρωθεν εκτιμήσεις που προέκυψαν από την σύντομη διαλογική συζήτησή τους.

Κατ’ αρχήν η διαπίστωση του γράφοντος ότι η κ. Γιαννάκου είναι και παραμένει αθεράπευτα ευρωπαία πολιτικός, που, τουλάχιστον κατά ορισμένους ευρώ-σκεπτικιστές, δεν αφήνει ανεπηρέαστες, για παράδειγμα, τις απόψεις της αναφορικά: με τις σχέσεις Ευρώπης- ΗΠΑ μετά την καταγγελία της συμφωνίας για τα πυρηνικά του Ιράν από τους Αμερικανούς, την πολιτική του ΔΝΤ απέναντι στο ελληνικό πρόβλημα κ.ά. Ωστόσο η βαθιά γνώση και εμπειρία της, από τον εκτελεστικό ρόλο της ιδίας, ως εμπειρογνώμονος διεθνών χρηματοδοτικών οργανισμών, σε προγράμματα οικονομικής στήριξης και διάσωσης χωρών της Λατινικής Αμερικής-και όχι μόνο- της επιτρέπουν να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα για το πώς λειτουργεί το Ταμείο και ποια είναι η γενικότερη πολιτική του ανά τον κόσμο. Και κυρίως, η έμπειρη πρώην ευρωβουλευτής, να μπορεί να διατυπώνει την ενδιαφέρουσα εκτίμηση «ότι τελικά το ΔΝΤ θα παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης».

Βέβαια, απέναντι στον ισχυρισμό της κ. Γιαννάκου ότι οι ΗΠΑ έχουν συμμετοχή μόνο στο 20% των κεφαλαίων του Ταμείου, που υπονοούσε ότι δεν χαράσσουν την πολιτική του αποκλειστικά οι Αμερικανοί, κάτι το οποίο και απετέλεσε τη βάση της συνολικής εκτίμησής της, ο γράφων αντέτεινε ότι το κλειδί της παραμονής του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα είναι η θέση της Μέρκελ μπροστά στο δίλημμα: « Ή ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (European Stability Mechanism - ESM), που είναι ένας μόνιμος, πλέον, φορέας χρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα 19 μέλη της Ευρωζώνης (σ. σ από πολλούς φέρεται ως το ευρωπαϊκό ΔΝΤ) αποπληρώνει το ελληνικό χρέος προς το ΔΝΤ και αυτό αποχωρεί, αλλά τότε η ίδια πρέπει να εξηγήσει γιατί είπε ψέματα στους Γερμανούς βουλευτές, όταν δέχτηκαν να εγκρίνουν τη χρηματοδότηση της Ελλάδας, υπό την προϋπόθεση-διαβεβαίωσή της για την μέχρι τέλους συμμετοχή του στο πρόγραμμα διάσωσης. Ή, η Γερμανίδα καγκελάριος υποχωρεί, αποδεχόμενη τη θέση του Ταμείου για το ελληνικό χρέος (σ. σ, γενναίο ονομαστικό κούρεμα,
πολύ χαμηλότερα του 3,5% ετήσια πλεονάσματα κ.ά), οπότε αυτό μένει μεν στο πρόγραμμα, υποχρεώνοντας, όμως και την Γερμανία, σε υποχώρηση στο ελληνικό χρέος». Φυσικά και η εκλεκτή πολιτικός, άκουσε με προσοχή τα αντιλεγόμενα από τον γράφοντα(*) και έκλεισε τη συζήτηση, χαμογελώντας, λέγοντας ευγενικά «ίδωμεν».


(*) Με το πιο κάτω σχόλιό του( 27/6/2017), ο «Μ» υπενθυμίζει την πρόβλεψη του αρθρογράφου και συνεργάτη του κ. Αντώνη Κολιάτσου, ότι: «…τελικά, το ΔΝΤ δεν θα συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης με χρήματα, αλλά μόνο ως τεχνικός σύμβουλος…». Πρόκειται για πρόβλεψη που διατυπώθηκε από τον ίδιο, σε σχετική αρθρογραφία του, το πρώτο τον Μάρτιο του 2017, επανελήφθη τον 6/2017 και σύμφωνα με τις διαφαινόμενες εξελίξεις, θα δικαιωθεί τον Ιούνιο του 2018. Το επίμαχο σχόλιο έχει ως εξής:
«Με δυνατή επιχειρηματολογία, δομημένο πολιτικό λόγο και βαθιά γνώση του θέματος, ο Αντώνης Κολιάτσος, συνεργάτης αρθρογράφος του «Μ», έχει καταφέρει να είναι μέσα στις εξελίξεις και πολλές φορές να τις προβλέπει. Ενδεικτική η πρόβλεψή του ότι: «τελικά το ΔΝΤ δεν θα συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης με χρήματα, αλλά μόνο ως τεχνικός σύμβουλος»(;), την οποία έκαμε προ 4-μήνου περίπου στο άρθρο του με τίτλο: «oι καθυστερήσεις στο «κλείσιμο» της β΄ αξιολόγησης και η αλήθεια»» (βλ. «Γ» 9/3/2017) και επιβεβαιώθηκε με την επίσημη απόφαση του τελευταίου «Eurogroup. Ωστόσο η εξήγηση που έδωσε στο τελευταίο άρθρο του με τίτλο: «Λύση χρέους…γιοκ»(βλ «Γ» 15/6/2017), αναφορικά με το γιατί οι δανειστές, με προεξάρχοντες τους Γερμανούς και το ΔΝΤ, δεν θα δώσουν λύση στην διευθέτηση του χρέους και θα την αναβάλλουν για όσο τους παίρνει, αν και απόλυτα λογική, μένει να αποδειχθεί».