Νέο ΠΜΣ στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας: «Διεθνείς Πολιτικές Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού, Επικοινωνία και Ηγεσία»
Ευχαριστήριο Τράπεζας Τροφίμων «ΚΑΤΑΦΥΓΗ»
Εκλογές για νέα Διοίκηση στον Ε.Ε.Σ.
Ανησυχία για τον υπεραιωνόβιο πλάτανο στο Γεφύρι της Άρτας
Κόνιτσα: Σύλληψη για εγκατάλειψη τόπου τροχαίου ατυχήματος με υλικές ζημιές
Προσαύξηση συντάξεων και για παλαιούς συνταξιούχους με δύο ταμεία – Οδηγίες από το Υπουργείο περιμένει ο ΕΦΚΑ

Γράφει ο Ηλίας Αθ. Καραθάνος
Αν κάποιος είναι καπνιστής και σταματήσει το κάπνισμα, τότε αυτή η ενέργεια βοηθάει πάρα πολύ, αν και καλύτερα ήταν να μην αρχίσει καθόλου. Αυτή η βοήθεια οφείλεται στο ότι η ζημιά αποκαθίσταται μετά από δέκα χρόνια.
Φανταστείτε ότι τότε τα προκαρκινικά κύτταρα αντικαθίστανται με υγιή, ο κίνδυνος για καρκίνο του πνεύμονα, καρδιαγγειακών κι εγκεφαλικών επεισοδίων μειώνεται, γίνεται σχεδόν ο ίδιος με αυτόν που διατρέχουν τα άτομα που δεν κάπνισαν ποτέ!
Αυτό αναφέρεται, χωρίς να αποσκοπείτε η πρόκληση τρόμου, με την πρόκληση «βασιλικών» παθήσεων στους καπνιστές, που κυρίως αφορούν τις αναπνευστικές διόδους, για ευκολονόητους λόγους, καθώς φυσικά επέρχεται γενική εξασθένηση του οργανισμού.
Σίγουρα θα έχετε συγγενείς, φίλους, γείτονες, γνωστούς, που είναι καπνιστές, να πάρουν το μήνυμα ότι, το να διακόψουν το κάπνισμα, αποτελεί ένα πολύ σημαντικό πράγμα, για την αποφυγή ή τουλάχιστον την ελαχιστοποίηση των πιθανοτήτων προσβολής από τέτοιες παθήσεις ζωτικών οργάνων.
Το ευοίωνο αποτέλεσμα δεν φαίνεται μόνον μετά από μια δεκαετία διακοπής, αλλά ακόμη κι από την πρώτη στιγμή, μετά το τελευταίο τσιγάρο. Η αναφορά μου ας γίνει αναλυτική. Η αρτηριακή πίεση γίνεται μετά από είκοσι πρώτα λεπτά. Μετά από οκτώ ώρες το οξυγόνο στο αίμα αυξάνεται. Μετά από εβδομήντα δύο ώρες, η αναπνοή καθίσταται πιο εύκολη. Μετά από δύο μήνες, βελτιώνεται η κυκλοφορία του αίματος και κατόπιν από πέντε χρόνια, μειώνεται σχεδόν κατά το μισό, ο κίνδυνος του αιφνιδίου θανάτου, για παράδειγμα από καρδιακή προσβολή κλπ.
Ποιο άλλο αποτέλεσμα της διακοπής ικανοποιεί περισσότερο, από τη διαφύλαξη της ζωής, το οποίο ολοκληρώνεται σε όλο το φάσμα των πτυχών, μέσα σε μια δεκαετία; Έχει ακουστεί ότι η Ελλάδα, ιδίως στις νεαρές ηλικίες και στις γυναίκες, παρουσιάζει το πιο υψηλό ποσοστό καπνιστών στη Δυτική Ευρώπη, αλλά ακόμη, και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Εξάλλου, το κάπνισμα αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου στον σύγχρονο κόσμο, που όμως μπορεί να προληφθεί, αν μειωθεί κι αντιστραφεί κιόλας ο αυξανόμενος ρυθμός του.. Κάθε χρόνο πεθαίνουν περίπου πάνω από 6.οοο.οοο.- άνθρωποι παγκοσμίως, από τους οποίους σε 24000 ανέρχονται οι Έλληνες, από υπερβολικό κάπνισμα.
Επιπλέον, το κάπνισμα είναι αιτία για παθήσεις που υποβαθμίζουν την ποιότητα της ζωής μας, όπως η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, η οστεοπόρωση, η γήρανση του δέρματος κι άλλες, που έχουν σχέση με ζωτικά όργανα του σώματος.
Το παθητικό κάπνισμα και το οικονομικό θέμα είναι άλλο ζήτημα που επιβαρύνει όχι μόνον την υγεία, αλλά και το ατομικό πορτοφόλι, δηλαδή το οικονομικό επίπεδο. Πάντως ανακεφαλαιωτικά και πιο συνοπτικά, χάρη απομνημόνευσης και καλύτερης κατανόησης , καθίσταται επιτακτική ανάγκη η επέλευση των παραγόντων διακοπής του καπνίσματος.
Ιδίως συνιστάται η αποχή των παιδιών από τον διαβολικό δάκτυλο του καπνίσματος, γιατί ο ψυχικός και σωματικός κόσμος τους, δηλαδή η όλη συγκρότηση του οργανισμού τους είναι τρυφερή κι ευπαθής κι επομένως ευκολοπρόσβλητη. Γι’ αυτό, μια και το επίτευγμα είναι μεγάλο, χρειάζεται η επίκληση για διαμεσολάβηση της παντοδυναμίας του Θεού.
Εξάλλου, επειδή στη νεολαία δεν έχει πλήρη ανάπτυξη το εγκεφαλικό, νευρικό και κυκλοφοριακό σύστημα ακόμη, η έλξη κι η μύηση στον κόσμο των εθισμένων καπνιστών, είναι πιο έντονη και διεισδυτική. Ιδίως η επίδραση των δοξασιών κι αντιλήψεων της παρέας, που είναι πιο μεγάλη κατά την εφηβική ηλικία, σε συνδυασμό με την ατελέστερη κι ανώριμη οργανική μορφή του εφήβου έναντι του ενηλίκου, κάνει το παιδί πιο ευάλωτο, πιο εύθραυστο, επιρρεπές κι εξασθενημένης θέλησης.
Οι περισσότερες δυσμενείς επιπτώσεις, που εκτίθενται στο παρόν πόνημα, αφορούν τον τομέα της ψυχοσωματικής υγείας και συνεπώς το εν λόγω θέμα ενδιαφέρει τον ευρύτερο ιατρικό κλάδο κι οπωσδήποτε κι εμάς τους ψυχολόγους.
