Αρχικά, επισκέπτεστε την κεντρική ιστοσελίδα του Google Earth μέσω οποιουδήποτε συμβατού browser. Στη συνέχεια, επιλέγετε το μενού "Tools" (Εργαλεία) στο επάνω μέρος της οθόνης και κάνετε κλικ στο "Flight Simulator".

Αυτομάτως, το περιβάλλον αλλάζει. Ο χάρτης παίρνει την οπτική του πιλοτηρίου (first-person view) και η πτήση μπορεί να ξεκινήσει είτε από την τρέχουσα τοποθεσία που βλέπατε στον χάρτη, είτε από τη λίστα με τα προεπιλεγμένα παγκόσμια αεροδρόμια.

Ο χειρισμός του αεροσκάφους γίνεται κυρίως μέσω του πληκτρολογίου και του ποντικιού. Τα βελάκια του πληκτρολογίου ελέγχουν τους βασικούς άξονες, ενώ ο συνδυασμός με το ποντίκι επιτρέπει την πιο ομαλή καθοδήγηση του αεροπλάνου στο χώρο. Τα πλήκτρα Page Up και Page Down αυξομειώνουν την ταχύτητα κινητήρα.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της μεταφοράς του Flight Simulator στον browser δεν είναι ο ίδιος ο κώδικας του αεροσκάφους, αλλά η ικανότητα της μηχανής γραφικών να κάνει stream ολόκληρο τον πλανήτη. Βασισμένο στο πρότυπο WebGL και αξιοποιώντας την ισχυρή υποδομή των servers της Google, το εργαλείο φορτώνει τα επίπεδα ανάλυσης του εδάφους ανάλογα με το υψόμετρο.

Καθώς το αεροπλάνο χαμηλώνει την απόσταση του από το έδαφος, η μηχανή αναζητά και προβάλλει άμεσα τα πιο λεπτομερή δορυφορικά δεδομένα και τα πολύγωνα της φωτογραμμετρίας για τις πόλεις. Αυτή η διαδικασία εξαλείφει την ανάγκη για τοπικό αποθηκευτικό χώρο, κάτι που παραδοσιακά αποτελεί τεράστιο «βραχνά» στους hardcore εξομοιωτές. Αντιθέτως, όλος ο πλανήτης χωράει σε ένα απλό tab του Chrome, του Edge ή του Firefox.

Η Google εξακολουθεί να χαρακτηρίζει την υλοποίηση ως «experimental». Το user interface του πιλοτηρίου είναι σκόπιμα μινιμαλιστικό, εμφανίζοντας μόνο τις βασικές ενδείξεις: Ταχύτητα (Airspeed), Υψόμετρο (Altitude), Πυξίδα (Heading) και Ρυθμό Ανόδου/Καθόδου (Vertical Speed). Δεν υπάρχουν πολύπλοκα συστήματα ραδιοπλοήγησης ή αυτόματοι πιλότοι, καθώς ο στόχος είναι η άμεση εξερεύνηση και όχι η ρεαλιστική προσομοίωση πολύπλοκων διαδικασιών πολιτικής αεροπορίας.

Μπορείτε να το δοκιμάσετε: εδώ.