Η ταυτόχρονη εφαρμογή Ορθοπεδικής και Πλαστικής χειρουργικής τα τελευταία χρόνια στην κάλυψη των οστών με αγγειούμενα μοσχεύματα, έχει συμβάλει καθοριστικά στη μείωση των ακρωτηριασμών και δη παραγωγικών ανθρώπων.

Σε ετήσια βάση, όπως δείχνουν τα στοιχεία σε παγκόσμιο επίπεδο, γίνονται εκατομμύρια βαρείς τραυματισμοί σε πόδια και χέρια. Η πλειοψηφία των τραυματιών αυτών δυστυχώς έχαναν μέχρι πριν από μερικά χρόνια τα μέλη τους. Οι περισσότεροι από τους ακρωτηριασμούς αυτούς οφείλονται κυρίως σε:

- Ατυχήματα (τροχαία ή εργατικά),

- Νεοπλασίες,

- Διαβητική ή άλλη αγγειοπάθεια (το 75% των περιπτώσεων αυτών ο ακρωτηριασμός γίνεται στο πόδι),

- Μολύνσεις,

- Πολεμικά Τραύματα,

Η εξέλιξη στην μικροχειρουργική δίνει πλέον την δυνατότητα στους χειρουργούς να επιλέγουν το μόσχευμα που θα μεταφερθεί για την κάλυψη των οστών.

«Η εφαρμογή της τεχνικής αυτής είναι μείζονος σημασίας γιατί δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα νοσηρότητας στην δότρια περιοχή αφού δεν θυσιάζονται βασικές αρτηρίες, είναι δε ασφαλής με ποσοστό επιτυχίας που φτάνει το 90-95%» διευκρίνισε ο κ. Ιγνατιάδης.

Η επιτυχία έχει σχέση με την εμπειρία και τις γνώσεις του μικροχειρουργού.

Η χειρουργική επέμβαση με τη νέα τεχνική απαιτεί:

- λιγότερο χρόνο σε σχέση με πιο πολύπλοκες και τεχνικά απαιτητικές επεμβάσεις που διαρκούν 4-5 ώρες και

- αποφεύγεται η μακροχρόνια νοσηλεία, γεγονός που επηρεάζει σημαντικά και το τελικό κόστος που επιβαρύνει τον ασθενή ή την ασφάλεια του.

Τα αυτόλογα μοσχεύματα είναι ιστοί (δέρμα-λίπος-μύες ή και οστό). Τα μοσχεύματα αυτά μεταφέρονται από τους μικροχειρουργούς μαζί με το αγγείο τους από μια υγιή περιοχή ενός μέλους σε μια άλλη πάσχουσα ή ελλειμματική σε απόσταση μέχρι και 40 cm.

Η ανάγκη χρήσης αυτών των μοσχευμάτων σε χέρια ή πόδια, προκύπτει όταν κάποια τμήματα αυτών των μελών έχουν χαθεί μετά από τραύμα ή έχουν αφαιρεθεί χειρουργικά μετά από κατάκλιση, γάγγραινα (πχ διαβητικό πόδι) ή κακοήθη νεοπλασία και πρέπει το εναπομείναν οστό ή τμήμα να καλυφθεί με αυτούς, προκειμένου να αποφευχθεί ο ακρωτηριασμός.