Ο Κωνσταντίνος Κόλμερ γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε νομικά και οικονομικά κι εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε αθηναϊκές εφημερίδες και ανταποκριτής ξένου Τύπου επί 46 χρόνια. Σήμερα είναι οικονομικός αναλυτής και συγγράφει ένα επίκαιρο βιβλίο πολιτικοοικονομικού περιεχομένου κάθε χρόνο. Από τον Εκδοτικό Οίκο Α.Α. Λιβάνη κυκλοφορούν 13 βιβλία του. Το τελευταίο, Η γεωπολιτική υπεραξία της Ελλάδος, έδωσε την αφορμή για τη συζήτησή μας αυτή.

Από τότε που άρχισα να δημοσιογραφώ στην εφημερίδα Ναυτεμπορική ως οικονομικός συντάκτης, κατάλαβα ότι η Ελλάς έχει σοβαρό πολιτικό πρόβλημα: έλλειψη εθνικής ανεξαρτησίας και συνείδησης πολιτικής υπευθυνότητος από τα κόμματα.

Η αντιμετώπιση του οικονομικού προβλήματος της χώρας. Από μία νέα σκοπιά: την πλευρά της προσφοράς. Έκδοση του Κέντρου Πολιτικής Ερεύνης και Επιμορφώσεως, Μάιος 1980, εν συνεργασία με τον Νίκο Τσώρη και τον Κώστα Χριστίδη. Σε δύο εκδόσεις και μία στα αγγλικά.

Όταν ξεκίνησα, υπήρχε στην έντυπη εφημερίδα επαγγελματική υπευθυνότης. Σήμερα, στην ηλεκτρονική ενημέρωση απαντάται πληθωρισμός πληροφοριών και ερασιτεχνική απόδοση.

Χάρις στη νέα τεχνολογία και στη μελέτη βιβλίων Αγγλοσαξόνων συγγραφέων.

Από τα διεθνή γεγονότα του 2018 και κυρίως από την απομάκρυνση της Τουρκίας εκ της Δύσεως.

Πάντοτε η Ελλάς είχε γεωπολιτική αξία ως κειμένη στη «μέση περιοχή», κατά τον πατέρα της γεωπολιτικής σερ Χάλφορντ Μακίντερ (1861-1947), αλλά ότι μετά το 2016 από την «πολυπολικότητα» των Κλίντον-Ομπάμα μετέβημεν στη «μονοπολικότητα» (unipolarity) του Ντόναλντ Τραμπ, καθιερώθη ο γεωστρατηγικός πατριωτισμός. Έκτοτε πολλές χώρες και περιοχές ανεβαθμίσθησαν γεωπολιτικώς ως η Ελλάς, οι χώρες του Βορείου Αρκτικού Ωκεανού, η Κύπρος (λόγω του ανακαλυφθέντος φυσικού αερίου).

Τα πετρελαϊκά κοιτάσματα της Ελλάδος είναι γνωστά από της εποχής του Τρωικού πολέμου (στην Πίσσα του Κατάκολου και στη Ζάκυνθο επί Ηροδότου). Η αξιοποίησή των βράδυνε αφενός λόγω του συναγωνισμού φθηνοτέρων κοιτασμάτων πετρελαίου (π.χ. της Σαουδικής Αραβίας και των χωρών του ΟΠΕΚ), αφετέρου του μακρού κύκλου ωριμάνσεως της εκμεταλλεύσεως εν σχέσει με τον βραχύ εκλογικό κύκλο εν Ελλάδι. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πρίνος «ανεκαλύφθη» επί δικτατορίας, ενώ ήταν γνωστός από της γερμανικής Κατοχής (1941-44).

Το οξύ δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος εμποδίζει την ανάπτυξη μακροπροθέσμων επενδύσεων, διότι ποιος επενδύει σ’ έναν φθίνοντα πληθυσμό, με 20% ανεργία και με χαμηλές επιτηδειότητες; Το ευρώ βλάπτει γενικώς.

Μπορεί «του Έλληνος ο τράχηλος ζυγόν μην υπομένει», αλλά η πλάτη του σηκώνει εξοντωτικά φορολογικά βάρη που του επιβάλλουν Έλληνες πολιτικοί κατ’ εντολή των αφεντικών των (π.χ. ΦΠΑ 24%, δημευτικό ΕΝΦΙΑ, φόρους περιουσίας, τέλη υπέρ τρίτων και εισφορές «αλληλεγγύης» κ.λπ. κ.λπ.).

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Γαλλικής Κεντρικής Τραπέζης, το ευρώ, παρά την ευρεία καθιέρωσή του, συναντά μία υποδόρια δυσπιστία ιδίως στις χώρες του νότου της ΕΕ (Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα), ενώ έχει ωφελήσει δυσαναλόγως κυρίως εκείνες του βορρά – Γερμανία, Ολλανδία, Αυστρία κ.λπ. Η ένταξη της Ελλάδος στην Ευρωζώνη έγινε με ψευδή στοιχεία και υπερβολικά χαμηλή ισοτιμία (340,7 δρχ./Ε) για λόγους πολιτικού εντυπωσιασμού και με αποτέλεσμα την απώλεια ανταγωνιστικότητος του ελληνικού προϊόντος. Ως μην έφθανε αυτό, το ευρώ επέτρεψε στο πολιτικό προσωπικό της χώρας τον άμετρο δανεισμό με τα γνωστά αποτελέσματα της χρεοκοπίας το 2010 και κυρίως την απώλεια δημοσιονομικής ευελιξίας. Αυτό που επιβάλλεται τώρα είναι να φύγει η Ελλάς απ’ το ευρώ με επάνοδο στο εθνικό νόμισμα και παράλληλη χρήση του ευρώ ως «εν ευρεία κυκλοφορία» συναλλάγματος, όπως άλλωστε είχε προτείνει και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στον Τσίπρα το 2015.

Οποτεδήποτε στο παρελθόν η Ελλάς, ως οιονεί «νήσος», ήταν σύμμαχος ναυτικών δυνάμεων π.χ. στον Α’ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο της Αγγλίας και Αμερικής, σημείωσε εθνικά κέρδη. Αντιθέτως, οποτεδήποτε ετάχθη με τις κεντρικές δυνάμεις – με τη Ρωσία στον πόλεμο της Κριμαίας (1864), την αυτοκρατορική Γερμανία (το 1914-16 και τον Νοέμβριο 1920) ως και κατά την κομμουνιστική ανταρσία στα ελληνικά βουνά, υπέρ της Σοβιετικής Ρωσίας (1947-49), υπέστη ανυπολόγιστες ζημίες.

Το Αιγαίον πέλαγος συνδέει θαλασσίως την Ευρώπη με την Ασία, την Αφρική, τον Εύξεινο Πόντο και τη Διώρυγα του Σουέζ. Όστις ελέγχει την Κρήτη, καλύπτει πετρελαϊκή περιοχή από της Ρουμανίας έως της Εγγύς Ανατολής.
Υπάρχει ελπίδα να πάμε καλύτερα στην οικονομία στο μέλλον;
Όσον χρόνο ανήκουμε στην Ευρωζώνη και τη νομισματική μας πολιτική ασκεί η Μπούντεσμπανκ από τη Φραγκφούρτη, οι ελπίδες καλυτέρου μέλλοντος είναι απειροελάχιστες.

Λόγοι ιστορικοί ως οι τρεις εμφύλιοι πόλεμοι κατά τον αγώνα της Ανεξαρτησίας (1823-29) και δύο εθνικοί διχασμοί (1916 και 1944-49) δεν επέτρεψαν ομαλή πολιτική ζωή στον ελληνικό λαό ως λ.χ. στους Ελβετούς, με την ουδετερότητα της χώρας των που τους εξασφάλισε ο Ιωάννης Καποδίστριας. Η εθνική ανάταση της Ελλάδος απαιτεί τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση του λαού και δημοκρατικά κόμματα εναλλασσόμενα στην εξουσία και χωρίς ιδεοληπτικές εξαρτήσεις.
Ποιο πολιτικό βιβλίο διαβάσατε τελευταία και σας έκανε εντύπωση;
Το «απηγορευμένο βιβλίο» επί βενιζελισμού, του Γάλλου ιστορικού Εντουάρ Ντριό, Ελλάδα και Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος (Εκδόσεις Πελασγός).

Συνιστώ στους αναγνώστες να διαβάσουν το βιβλίο του Γεωργίου Κ. Παππά Ημερολόγιον 1940-44 (Εκδόσεις Πατάκη), προς ενημέρωσή των για τη δύσκολη αυτή περίοδο κατά την οποία κυριαρχούσε και πάλιν η Αριστερά στην Ελλάδα.