Αναρτήθηκε στις:24-04-19 10:16

Συνέντευξη του Ραφαήλ Μωυσή στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη


Το πιο δύσκολο βήμα για έναν νέο επιστήμονα είναι το πρώτο το να βρει την πρώτη του δουλειά


Γεννήθηκε το 1933 στη Θεσσαλονίκη και πέρασε τα μαθητικά του χρόνια στο Κολλέγιο Αθηνών και στο Whittingehame College, στο Brighton της Αγγλίας. Πτυχιούχος μηχανολόγος μηχανικός με First Class Honours από το Πανεπιστήμιο του Manchester, ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο ΜΙΤ, όπου έλαβε τα πτυχία Master of Science και Doctor of Science. Άρχισε την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως Έκτακτος Καθηγητής στη Σχολή Μηχανολόγων του ΜΙΤ και επιστρέφοντας στην Ελλάδα, μοίρασε περίπου εξ ίσου την επαγγελματική του απασχόληση ανάμεσα στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα της οικονομίας. Κυρίαρχη στον πρώτο ήταν η θέση του ως Προέδρου Διοικητικού Συμβουλίου στην ΑΒ Βασιλόπουλος, ενώ στον δεύτερο οι θέσεις του ως Υποδιοικητή της ΕΤΒΑ, Διοικητή της ΔΕΗ, Προέδρου, διαδοχικά, της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, της ΔΕΠΑ και του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής. Στην κοινωνική του δραστηριότητα περιλαμβάνονται η δημιουργία του Συλλόγου Αποφοίτων του ΜΙΤ στην Ελλάδα και η συμμετοχή του με διάφορα αξιώματα στην Εκτελεστική Επιτροπή του ΣΕΒ, στο Διοικητικό Συμβούλιο του Κολλεγίου Αθηνών, στο ΙΟΒΕ, στο ίδρυμα Τράπεζα Τροφίμων, στη σχολή ALBA, στη σχολή College Year in Athens και στην Επιτροπή Ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών.


ΕΡ. Ποια είναι τα πρώτα σας διαβάσματα;
ΑΠ. Άρχισα να διαβάζω πριν ακόμη πάω σχολείο και τα πρώτα μου διαβάσματα ήταν τα φυλλάδια του Καραγκιόζη. Την ίδια εποχή θυμάμαι να περιμένω με αγωνία κάθε Σάββατο το επόμενο τεύχος του περιοδικού «Η Διάπλαση των Παίδων». Λίγο αργότερα ήρθε η εποχή με τις γελοιογραφίες για το «κορόιδο Μουσολίνι».

ΕΡ. Ποιες είναι οι σπουδές που πραγματοποιήσατε κατά την πορεία της ζωής σας;
ΑΠ. Δεν τελείωσα το αγαπημένο μου Κολλέγιο Αθηνών επειδή ο πατέρας μου επέμεινε να πάω, σε ηλικία 16ετών, εσωτερικός σε εβραϊκό σχολείο στην Αγγλία για να αποκτήσω εκεί την παιδεία που άρμοζε σε έναν από τους πρώτους πολίτες, όπως οραματιζόταν, στο νεοσύστατο τότε Κράτος του Ισραήλ.
Χάραξα τον δικό μου διαφορετικό δρόμο, σπούδασα μηχανολόγος μηχανικός στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου του Manchester και στη συνέχεια πήγα στο ΜΙΤ όπου πήρα τα πτυχία Master και Doctor of Science. Εκεί στο ΜΙΤ άρχισα την επαγγελματική μου σταδιοδρομία από τη θέση του έκτακτου καθηγητή στη Σχολή Μηχανολόγων.

ΕΡ. Έχετε περάσει από επιτελικές θέσεις. Τι πρέπει να έχει ένας νέος για να πετύχει στην σταδιοδρομία του;
ΑΠ. Τα πιο δύσκολο βήμα για έναν νέο επιστήμονα είναι το πρώτο, το να βρει την πρώτη του δουλειά. Σίγουρα θα βοηθήσουν οι επιδόσεις στις σπουδές, αλλά δυστυχώς αυτές συχνά δεν αρκούν. Χρειάζεται ένας μέντορας, ένας προστάτης που να προσφέρει την πρώτη ευκαιρία. Στη δική μου περίπτωση ο μέντορας-προστάτης ήταν ένας καθηγητής μου στο ΜΙΤ.
Πολύ χρήσιμη, βέβαια, είναι πάντα αυτή η ιδιότροπη Θεά που λέγεται Τύχη…

ΕΡ. Από πότε ξεκινήσατε να γράφετε το βιβλίο σας Αληθινά και ανέκδοτα, Ιστορίες με 55 πρόσωπα εκδόσεις Καπόν;
ΑΠ. Το βιβλίο αποτελούν επιλεγμένα αποσπάσματα από την αυτοβιογραφία μου. Άρχισα να την γράφω γύρω στο 2003 και ο αρχικός «αναγνώστης» που είχα κατά νου ήταν μόνο τα εγγόνια μου. Ήθελα να ξέρουν ποιος ήταν ο παππούς τους όταν μεγαλώσουν και δεν θα υπάρχω.
Διάβαζα τυχαία κάποιες εγγραφές σε φίλους και ορισμένοι με ενεθάρρυναν να δημοσιεύσω την αυτοβιογραφία μου ατόφια. Δίσταζα να το αποφασίσω. Να σας πω μια αλήθεια; Ενώ έχω διαβάσει με ευχαρίστηση πολλές βιογραφίες, οι αυτοβιογραφίες κατά κανόνα με κουράζουν. Οι περισσότερες περιέχουν κοινοτοπίες που επειδή τις έζησε ο συγγραφέας πιστεύει, σώνει και καλά, ότι πρέπει να με ενδιαφέρουν.

ΕΡ. Γνωρίσατε μυθικά πρόσωπα. Τι σας έκανε να αφηγηθείτε τις συναντήσεις μαζί τους;
ΑΠ. Αυτός ήταν ο συμβιβασμός μεταξύ της δημοσίευσης ατόφιας της αυτοβιογραφίας και του τίποτε. Απομένει να δούμε αν έκανα καλά. Αν ο αναγνώστης κουραστεί με το παρόν βιβλίο, φαντασθείτε τι θα πάθαινε με την πλήρη αυτοβιογραφία μου!

ΕΡ. Πολλοί από αυτές τις προσωπικότητες δεν είναι στην ζωή. Πώς θα ένιωθαν αν διάβαζαν το βιβλίο σας;
ΑΠ. Να περιμένουμε λίγο για να δούμε πώς θα νιώσουν οι εν ζωή πριν ασχοληθούμε με τους πεθαμένους;

ΕΡ. Τα πρόσωπα τα διαλέξατε από το χώρο της πολιτικής της επιστήμης και των επιχειρήσεων. Για ποιο λόγο έγινε αυτή η επιλογή;
ΑΠ. Στην αρχή, όταν ετοίμαζα το βιβλίο στην παρούσα του μορφή, σκεπτόμουν να του δώσω τον τίτλο «Name Dropping». Η έκφραση αυτή, αρκετά γνωστή στην αγγλική γλώσσα αλλά χωρίς ελληνικό αντίστοιχο, χρησιμοποιείται για ένα άτομο το οποίο, μιλώντας ή γράφοντας, κάνει ευρεία χρήση του ονόματος επώνυμων προσώπων για λόγους εντυπωσιασμού.
Ευτυχώς οι Εκδόσεις Καπόν και ο Νίκος Δαββέτας με απέτρεψαν από τον τίτλο, όχι όμως και από την ιδέα….

ΕΡ. Ποιοι από τους Έλληνες πολιτικούς σας γοήτευσαν;
ΑΠ. Ο μεγάλος, ο μοναδικός Καραμανλής. Ο ιδιοφυής Παναγής Παπαληγούρας. Ο απόλυτα γοητευτικός, αν και πολιτικά ξένος προς τις θέσεις μου, Ανδρέας Παπανδρέου. Να προσθέσω και τον δικό μου, «εκρηκτικά» εύστροφο Γιάννη Μπούτο;

ΕΡ. Οι αληθινές και ανέκδοτες ιστορίες, πίσω από ισάριθμα πορτραίτα, ανακαλύπτουν αθέατες πλευρές της Ιστορίας του τόπου μας. Γιατί οι αναγνώστες αρέσκονται στο να μαθαίνουν πράγματα από δημοφιλείς προσωπικότητες;
ΑΠ. Αυτή η αδυναμία των αναγνωστών αποτελεί την μετουσίωση του «Name Dropping» που ανέφερα παραπάνω.

ΕΡ. Ποια είναι η σχέση σας με την Ήπειρο;
ΑΠ. Η πιο ωραία ερώτηση! Όταν με ρωτούν για την καταγωγή μου απαντώ «Γιαννιώτης κατά τα 75%». Η μητέρα μου ήταν 100% Γιαννιώτισσα άρα 50% από εκεί και ο πατέρας μου είχε Γιαννιώτισσα μητέρα, άρα άλλο 25%!
Θυμάμαι όταν ήμουν Διοικητής της ΔΕΗ, στα εγκαίνια του υδροηλεκτρικού σταθμού στο Πουρνάρι της Άρτας, κάποιος από το πλήθος μου φώναξε «γεια σου Ηπειρώτη Μωυσή». Ήταν μοναδική η περηφάνια μου.

ΕΡ. Τι σας έμαθαν οι γονείς σας και το τηρείτε ακόμη;
ΑΠ. Αυτή είναι δύσκολη ερώτηση σε ένα άνθρωπο της ηλικίας μου. Πάνε πολλά χρόνια από όταν έχασα και τους δύο γονείς και τα διδάγματά τους αποτελούν σχεδόν αρχαία ιστορία.
Ο Νίκος Δαββέτας, στην γενναιόδωρη σε καλά λόγια εισαγωγή του, υποστηρίζει ότι από τον πατέρα μου κληρονόμησα την βαθιά ηθική στάση μου στο εργασιακό περιβάλλον. Δεν είμαι βέβαιος ότι είναι έτσι. Ο Ασέρ Μωυσής υπήρξε σημαντικός κοινοτικός ηγέτης, δεν ήταν manager.
Θα δοκιμάσω κάτι διαφορετικό: Από τον πατέρα έμαθα το πώς να είμαι καλός εβραίος αλλά ταυτόχρονα να θαυμάζω το δίδαγμα της χριστιανικής θρησκείας και τον Ιδρυτή της. Τον «Γλυκό και Ανυπέρβλητο Ναζωραίο, αδελφό των πατέρων μου» όπως Τον αποκαλούσε ο Ασέρ Μωυσής, στην συγκλονιστική επιστολή που Του απεύθυνε από το κρησφύγετο του ναζιστικού διωγμού.
Από την μητέρα μου έμαθα την αγάπη προς τα παιδιά και τα εγγόνια μου..

ΕΡ. Ασχολείστε με το διαδίκτυο; Ποια είναι η γνώμη σας για τα ηλεκτρονικά περιοδικά;
ΑΠ. Ασχολούμαι αρκετές ώρες κάθε μέρα. Την εφημερίδα μου την διαβάζω κάθε πρωί ηλεκτρονικά. Το ίδιο και πολλά βιβλία. Δεν έχω όμως εγκαταλείψει τα έντυπα.

ΕΡ. Τι θα απευθύνατε στους αναγνώστες μας;
ΑΠ. Είναι δύσκολο να απευθύνω συμβουλές στους σημερινούς επαγγελματίες. Στην εποχή μου θεωρούσα πολύ σημαντικό στοιχείο την φυσική παρουσία στο χώρο της δουλειάς. Σιγά-σιγά αυτό παύει να είναι κρίσιμο αφού τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας κάνουν την φυσική παρουσία σχεδόν περιττή. Από τους δύο μου γιούς, ο ένας, ο «Έλληνας» πηγαίνει ανελλιπώς κάθε μέρα στη δουλειά του. Ο άλλος ο «Αμερικάνος» περνάει από το γραφείο αραιά και πού.
Θα απευθύνω όμως στους νέους κάτι τελείως άσχετο με το βιβλίο μου και τις εύστοχες ερωτήσεις σας. Να μην λείψουν από τις κάλπες σε όλες τις επερχόμενες εκλογές. Η τυχόν αδιαφορία τους δεν θα είναι γύρισμα της πλάτης στους πολιτικούς αλλά στην πατρίδα μας.




img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ





img

img