Ο φετινός εορτασμός του Πολυτεχνείου πραγματοποιείται σε μια περίοδο που στον πλανήτη συσσωρεύεται όλο και περισσότερη "εύφλεκτη ύλη", με 56 ενεργές πολεμικές διαμάχες και συνολικά 92 εμπλεκόμενες χώρες.

Παρά τις "εκεχειρίες" και τις "διαπραγματεύσεις" των ιμπεριαλιστών, παραμένουν και δυναμώνουν οι παράγοντες που οδηγούν στην αναζωπύρωση και διεύρυνση πολεμικών εστιών. Οι ανταγωνισμοί και οι αντιθέσεις, ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, οδηγούν στο ξαναμοίρασμα αγορών και εδαφών, πλουτοπαραγωγικών πηγών, ενεργειακών και εμπορικών δρόμων σε όλο τον πλανήτη. Οσοι σπεύδουν να καλλιεργήσουν προσδοκίες για θετικές εξελίξεις υπέρ των λαών με ένα δήθεν "ειρηνικό" ξαναμοίρασμα του κόσμου, διαψεύδονται από τα ίδια τα γεγονότα.

Η ελληνική αστική τάξη και η ελληνική κυβέρνηση παίζουν τον ρόλο του σημαιοφόρου του ΝΑΤΟ στην περιοχή μετατρέποντας τη χώρα σε πολεμικό ορμητήριο και πιθανό στόχο αντιποίνων. Η ένταση της καταστολής συνοδεύει την αντιλαϊκή επίθεση την εποχή της πολεμικής οικονομίας. Κυβερνήσεις και ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί στοχεύουν στην τρομοκράτηση του εργατικού λαϊκού κινήματος μπροστά στο ενδεχόμενο μιας νέας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και μεγαλύτερης γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου, ενώ το μακελειό στη Γάζα συνεχίζεται και μετά τις "εκεχειρίες" που έγιναν κουρελόχαρτα. Ενώνουμε τη φωνή μας με τους λαούς όλου του κόσμου, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον παλαιστινιακό λαό, απαιτώντας από την ελληνική κυβέρνηση να αναγνωρίσει ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Εξω η Ελλάδα από τον πόλεμο!

Η στρατιωτική δικτατορία, που επιβλήθηκε στις 21 Απριλίου 1967, ήταν ένα σάπιο και αντιδραστικό καθεστώς. Αποτέλεσε καρπό των αντιθέσεων που ταλάνιζαν την αστική τάξη και το αστικό πολιτικό σύστημα τις δεκαετίες '50 και '60 μετά από την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ). Προετοιμάστηκε με ένταση του αντικομμουνισμού, ο οποίος αποτελεί πάντα προπομπό αρνητικών εξελίξεων συνολικά σε βάρος του λαού. Με τη χούντα, η εξουσία δεν άλλαξε χέρια. Αλλαξε πολιτική μορφή υπηρετώντας τα ίδια συμφέροντα, των καπιταλιστών και των διεθνών τους συμμάχων, του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ αλλά και της ΕΟΚ (προδρόμου της ΕΕ). Η χούντα διεύρυνε τα προνόμια και τη στήριξη στα κέρδη των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών και από την άλλη χαντάκωσε το λαϊκό εισόδημα, έβαλε τους λαϊκούς αγώνες στον "γύψο". Βασάνιζε, δολοφονούσε, φυλάκιζε, έστελνε εξορία τους κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές. Παράλληλα, συνέχιζε να προωθεί τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ στην "ευαίσθητη" γεωπολιτικά περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.