Στην υποτιθέμενη «περί διαφθοράς» συζήτηση, δυστυχώς το επίπεδό της αποδείχθηκε, για δεύτερη φορά σε λίγους μήνες, πολύ χαμηλότερο των προσδοκιών της εποχής. Οι δήθεν αποκαλύψεις ονομάτων και διευθύνσεων, όπως προανήγγειλε ο κ. Τσίπρας, οδήγησαν τελικά στην απόκρυψη των ουσιαστικών ζητημάτων που άπτονται της διαφθοράς και της διαπλοκής στη χώρα μας.

Οι κοινοτοπίες, που επαναλήφθηκαν εν πολλοίς και από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, απέκρυψαν αυτό ακριβώς που έπρεπε να αναδειχθεί. Ότι τη μάχη κατά της διαφθοράς την αποδεικνύεις, δεν την επικαλείσαι απλώς ωραιοποιημένα.

Την αποδεικνύεις ως κυβέρνηση και πολιτικό σύστημα με δημιουργία θεσμών και με καθημερινή λειτουργία. Ας μας πει λοιπόν ρητά τόσο η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ όσο και η υπόλοιπη αντιπολίτευση ποιός θωράκισε πραγματικά το κράτος με θεσμούς προστασίας από τη διαφθορά και τις ύποπτες συναλλαγές. Ποιά κυβέρνηση ουδέποτε έδωσε δικαίωμα διαπλοκής και ουδέποτε συναλλάχθηκε με ΜΜΕ και τη Δικαιοσύνη.

Μήπως ξέχασαν όλοι σήμερα ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου το 2009:

• ξανάφερε το ΑΣΕΠ ως τον αποκλειστικό τρόπο επιλογής πρόσληψης των υπαλλήλων του Δημοσίου καταργώντας την συνέντευξη της κυβέρνησης Καραμανλή,

• θέσπισε τη «Διαύγεια» για πλήρη διαφάνεια σε όλα τα επίπεδα του Δημοσίου,

• θέσπισε την ηλεκτρονική συνταγογράφηση δίνοντας τέλος στο γαϊτανάκι των τεράστιων και επικίνδυνων φαρμακευτικών δαπανών,

• σύστησε τον Θεσμό του εισαγγελέα διαφθοράς, τον οικονομικό εισαγγελέα, την Οικονομική Αστυνομία, εξοπλίζοντας τους με αρμοδιότητες και εργαλεία που αποδίδουν καθημερινά στην πάταξη του οικονομικού εγκλήματος,

• θεσμοθέτησε την αρμοδιότητα της Βουλής για τα εξοπλιστικά προγράμματα,

• θεσμοθέτησε την Ανεξάρτητη Αρχή για τις δημόσιες συμβάσεις (η Αρχή από την οποία πρόσφατα παραιτήθηκε ο Πρόεδρός της λόγω παρεμβάσεων).

Η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι αυτή που αποδεδειγμένα ουδέποτε επιχείρησε να παρέμβει στη λειτουργία της Δικαιοσύνης την οποία σεβάστηκε ως όφειλε, εν αντιθέσει και με τη ΝΔ πριν το 2009 η οποία την χρησιμοποίησε, αλλά και τη σημερινή κυβέρνηση που απαραδέκτως και εμφανέστατα επιχειρεί να την καταστήσει εργαλείο της.

Να υπενθυμίσουμε δε ότι όλα τα παραπάνω δεν έγιναν ούτε αυτόματα, ούτε αυτονόητα αλλά με το γνωστό πολιτικό κόστος από την τότε κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, και τους Υπουργούς της Κυβέρνησης Παπανδρέου. Τότε που τα δυο σημερινά «μεγάλα» κόμματα επιδίδονταν σφοδρά και με αδιαφανείς μεθόδους σε μάχες εναντίον μας. Με μοναδικό στόχο τη λαφυραγώγηση της εξουσίας.

Σήμερα, η απόκρυψη αυτή και η στρέβλωση δεν αποτελεί απλώς δικαίωση γνωστών λαλίστατων συκοφαντών και ιδεολογικών παραχαρακτών, αλλά ενισχύει την επιχείρηση αντιμεταρρύθμισης ώστε να παλινορθώνονται καταστάσεις ανεξέλεγκτης σπατάλης, διαπλοκής, διαφθοράς και εξαγοράς. Την ώρα μάλιστα που η κυβέρνηση έκοψε από δεκάδες χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχους το ΕΚΑΣ, την ώρα που οι πολίτες βλέπουν να χάνεται κάθε ελπίδα προοπτικής οδηγούμενοι δυστυχώς σε ισοπεδωτικές και ακόμη πιο ακραίες επιλογές.

Τέτοιες συζητήσεις θα μπορούσαν να είναι χρήσιμες, αν το αντικείμενο τους ήταν πράγματι οι θεσμοί και όσα τους ταλανίζουν, αντί της εκατέρωθεν ενίσχυσης κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης, με λάσπη στον ανεμιστήρα. Αν γινόντουσαν με ειλικρίνεια για την παραγωγή συμπερασμάτων και ενισχυτικών πολιτικών για την Διαφάνεια και τη Δημοκρατία.

Εμείς θεσμοθετήσαμε όταν είχαμε την ευθύνη της χώρας. Μακάρι να σταματήσουν οι οπισθοχωρήσεις από το δικό μας έργο, αλλά να προχωρήσουν οι κοινοβουλευτικές δυνάμεις, να ενισχύσουν, να διευρύνουν και να συμπληρώσουν το υπάρχον πλαίσιο, αν όντως πιστεύουν στους θεσμούς.