Γράφει ο Δημήτρης Λαμπράκης *

Τελικά, εκ του αποτελέσματος, αποδείχθηκε ότι με την πολύμηνη απεργία μας [των δικηγόρων] δεν κερδίσαμε απολύτως τίποτε, τουναντίον, ελέω του συναδέλφου κ. Κατρούγκαλου και όχι μόνον, τριπλασιάσθηκαν οι ασφαλιστικές εισφορές μας, αυξήθηκε ο ΦΠΑ, αυξήθηκε η φορολογία μας, ακρίβυνε γενικότερα η προσφυγή στην Δικαιοσύνη.

Οι δικηγόροι όλης της Χώρας βρίσκονται στην δυσκολότερη στιγμή της τελευταίας 50ετίας και πολλοί είναι αυτοί που το 2017 θα πάψουν να εργάζονται διότι πλέον δεν τους συμφέρει να εργάζονται ως δικηγόροι. Όμως, ας το ομολογήσουμε, πετύχαμε και ένα καλό. «Βοηθήσαμε» την Κυβέρνηση ώστε, το 2016, να υποστεί την μικρότερη δυνατή πολιτική φθορά, αφού εμποδίσαμε τους πλειστηριασμούς των σπιτιών του κόσμου. Σταματώντας όμως εμείς την απεργία μας (το ΣτΕ έκρινε αυτή αντισυνταγματική) ξεκινήσανε αμέσως τα όργανα και οι ζουρνάδες και ακόμη είναι η αρχή. Όσα διαδραματίζονται πλέον στα Ειρηνοδικεία της Χώρας κάθε Τετάρτη από πλήθος εξαγριωμένων συμπολιτών μας, κάθε άλλο παρά νόμιμα είναι, πλην φαίνονται, να λαμβάνουν μόνιμο χαρακτήρα και μάλιστα να είναι αναπόφευκτα, δεδομένου ότι πλέον, μόνον έτσι, μπορεί να σταματήσουν οι πλειστηριασμοί των περιουσιών.

Ο κόσμος φτωχότερος όσο ποτέ, άνεργος, εργάτης, συνταξιούχος, δημόσιος ή ιδιωτικός υπάλληλος, ελεύθερος επαγγελματίας και σε κάθε περίπτωση απελπισμένος, για να σταματήσει κάθε μέρα να αργοπεθαίνει… επιχειρεί παράνομες πράξεις υπό το κράτος μίας μεγάλης ανάγκης, της ανάγκης για επιβίωση. Όμως το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, όχι μόνον δεν διακρίνει εμπόδια αντίθετα έχει και ελαφρυντικά. Εάν λοιπόν δεν γίνει η υπέρβαση από τους κρατούντες και δεν υπάρξει θεαματική αλλαγή κατεύθυνσης, ο Θεός να βάλει το χέρι του. Και το εργασιακό πλησιάζει!

* Ο Δημήτριος Λ και Π Λαμπράκης είναι δικηγόρος