1) Το σχέδιο αυτό έρχεται με καθυστέρηση 2 χρόνων. Σ' αυτό το διάστημα –αν εξαιρέσει κανείς την δουλειά που γίνεται στο Κ.Κ.Μ.Π.Α.Π με τις γνωστές ανεπάρκειες- σχεδόν τίποτε άλλο δεν έχει να επιδείξει μέχρι σήμερα ο Δήμος στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής, παρά μόνο τα πενιχρά βοηθήματα σε απόρους, κάθε Πάσχα και Χριστούγεννα.

2) Πρόκειται για ένα σχέδιο επί χάρτου, με γενικόλογες επισημάνσεις και προτάσεις για κάποιες κατηγορίες πληθυσμού και με αρκετές ασάφειες για άλλες, όπως π.χ για τους Ρομά (όπου δεν διευκρινίζονται το περιεχόμενο των δράσεων γι' αυτούς), τους χρήστες ουσιών (όπου εκτός της επίκλησης μέριμνας για δημιουργία μονάδας πρόληψης, δεν αναφέρεται καμία άλλη δράση) κλπ. Αυτό το σχέδιο μάλιστα –σε βάθος 3τίας κοστολογείται περίπου στα 5,5 εκατ. Ευρώ- ένα ποσό το οποίο εκτιμούμε ότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να χορηγηθεί στον Δήμο Αρταίων, ειδικά σ' αυτές τις συνθήκες της δημοσιονομικής ασφυξίας και της περικοπής των κοινωνικών δαπανών και των πόρων προς τους ΟΤΑ, λόγω μνημονίου. Η δε αξιοποίηση των όποιων ευρωπαϊκών πόρων (από ΕΣΠΑ κλπ) εκτιμούμε ότι θα είναι περιορισμένη και θα απαιτεί χρονοβόρες διαδικασίες. Άρα αυτό δεν είναι παρά ένα σχέδιο, στο μεγαλύτερο μέρος του μη υλοποιησίμο και καταδικασμένο να μείνει στα χαρτιά!

3) Το σχέδιο αυτό, μοιάζει απολύτως τεχνοκρατικό και δεν διακατέχεται ούτε στο ελάχιστο από την φιλοσοφία και την πρακτική της κοινωνικής αλληλεγγύης και της κοινωνικής προσφοράς. Τις όποιες δομές κοινωνικής αλληλεγγύης που υπάρχουν στην πόλη μας, όχι μόνο τις αγνοεί επιδεικτικά, αλλά επιπλέον τις απαξιώνει, καθώς αντιμετωπίζει το πρόβλημα της φτώχειας ως ζήτημα αριθμών, πόρων, προσλήψεων και κτιρίων και όχι κοινωνικής εγρήγορσης και ανιδιοτελούς προσφοράς. Η επιδεικτική αγνόηση και απαξίωση εκ μέρους του Δήμου του Κοινωνικού Ιατρείου- Φαρμακείου (ΚΙΦ) Άρτας, μιας αυτόνομης κι ανεξάρτητης δομής κοινωνικής αλληλεγγύης, που στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στην ανιδιοτελή προσφορά των αρτινών πολιτών είναι χαρακτηριστική, παρά τη σημαντική προσφορά της στα 2 χρόνια της μέχρι τώρα λειτουργίας της. Συγκεκριμένα το ΚΙΦ Άρτας μέχρι σήμερα έχει προσφέρει ιατρική και φαρμακευτική βοήθεια σε 1800 ανθρώπους, στηρίζει με τρόφιμα και είδη ανάγκης 40 οικογένειες, στέλνει φάρμακα και λοιπά είδη στον καταυλισμό προσφύγων στην Φιλιππιάδα σε τακτική βάση και έχει στηρίξει 3 ανθρωπιστικές καμπάνιες!!. Βασική μας αντίληψη είναι ότι η καταπολέμηση της φτώχειας δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει χωρίς κοινωνική αλληλεγγύη, χωρίς ενεργοποίηση του ανθρωπισμού και της προσφοράς του καθενός μας, χωρίς ηθική και υλική στήριξη του ενός προς τον άλλο. Και οι Δήμοι έχουν καθήκον και υποχρέωση να συμβάλλουν σ' αυτό, αντιθέτως όμως το σχέδιο του Δήμου προβλέπει δημιουργία Κοινωνικού Φαρμακείου κόστους 150.000 ευρώ περίπου, με 2 άτομα προσωπικό και ωφελούμενους μόνο 100 ανθρώπους το χρόνο, ήτοι 300 για όλη την τριετία, όταν η ήδη υφιστάμενη πρακτική με το ΚΙΦ Άρτας, έχει αποδείξει ότι με ελάχιστα μέσα και ανύπαρκτους πόρους έχουν ωφεληθεί- εξαιτίας της αλληλεγγύης και μόνο- δεκαπλάσιοι άνθρωποι!!

4) Το παραπάνω παράδειγμα του Κοινωνικού Φαρμακείου δυναμικότητας 100 ανθρώπων μόνο το χρόνο, καθώς και ο Κοινωνικός Λαχανόκηπος επίσης για 100 άτομα το χρόνο, τα 5 υποστηριζόμενα διαμερίσματα που θα εξυπηρετούν μόνο 5 ωφελούμενες οικογένειες το χρόνο (ήτοι 15 για όλη την τριετία) και οι μόνο 2 νέοι βρεφονηπιακοί σταθμοί που προβλέπονται στο Σχέδιο του Δήμου Αρταίων, δεν είναι παρά σταγόνα στον ωκεανό και κρατώντας τον πήχη πολύ χαμηλά.

5) Προτάσεις:

α) Οι Κοινωνικές Δομές Υγείας (Ιατρείο- Φαρμακείο - Φυσικοθεραπευτήριο) πρέπει να οργανωθούν προκειμένου να εξυπηρετούν πολύ περισσότερο κόσμο- τουλάχιστον 600 περιπτώσεις το χρόνο.

β) Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για πραγματικό Κοινωνικό Φροντιστήριο. Στους Δήμους που ήδη λειτουργούν Κοινωνικά Φροντιστήρια, τα μαθήματα γίνονται από εθελοντές καθηγητές Μ.Ε σε οργανωμένες αίθουσες σχολείων και για αρκετά παιδιά φτωχών οικογενειών, με κριτήρια όχι τόσο σφιχτά και εν τέλει αποτρεπτικά για τις μεγάλες κατηγορίες των μαθητών αυτών, ώστε να επιλέγονται ελαχιστότατοι, όπως δυστυχώς ήδη κάνει ο Δήμος Αρταίων με τα ελάχιστα παιδιά που παρακολουθούν δωρεάν μαθήματα σε κάποια ιδιωτικά φροντιστήρια και αυτό το βαφτίζει «κοινωνικό φροντιστήριο». Αυτό είναι μία κοροϊδία, δεν είναι πραγματική κοινωνική πολιτική!

γ) Ο Κοινωνικός λαχανόκηπος επίσης, μόνο για ευπαθείς ομάδες και για 100 άτομα το χρόνο (δηλ. 300 σε 3 χρόνια) σε γη μόνο 60 τμ στη Βλαχέρνα Άρτας, είναι επίσης σταγόνα στον ωκεανό. Οι δημοτικοί λαχανόκηποι είναι μία πολύ καλή ιδέα και αποδοτικοί όπου εφαρμόστηκαν. Ο Δήμος μας έχει στην κατοχή του πολλές καλλιεργήσιμες εκτάσεις στον κάμπο και αλλού, όπου μπορούν να καλλιεργηθούν και να τραφούν εκατοντάδες αδύναμοι συμπολίτες μας. Προτείνουμε να χρησιμοποιηθούν δημοτικές εκτάσεις που υπάρχουν και σε άλλες Δημοτικές Κοινότητες, δίνοντας τη δυνατότητα της καλλιέργειας λαχανόκηπων σε τουλάχιστον 500 άτομα κατ' έτος, με ειδική μέριμνα και για τους νέους άνεργους, έτσι ώστε να δοθεί κι ένα κίνητρο αγάπης και φροντίδας της γης από τους νέους και γιατί όχι και ένα πρόγραμμα παροχών και διευκολύνσεων εκ μέρους του Δήμου σε συμπολίτες μας που θα επιλέξουν να γίνουν νέοι αγρότες (π.χ μηδαμινό ή ελάχιστο ενοίκιο για τα 2 πρώτα χρόνια κλπ), προκειμένου να μείνουν στον τόπο τους και να παλέψουν για την επιβίωσή τους.

δ) Ο Δήμος πρέπει επίσης στο θέμα των ναρκωτικών να διεκδικήσει από την πολιτεία να δημιουργηθεί και στην Άρτα, θεραπευτικό κέντρο με πρόγραμμα απεξάρτησης. Δεν αρκεί μόνο η πρόληψη. Μέχρι όμως να γίνει αυτό, οφείλει να στηρίξει οικονομικά και ηθικά τους αρτινούς συμπολίτες μας που ήδη βρίσκονται σε πρόγραμμα απεξάρτησης (π.χ καλύπτοντας τα έξοδα μετακίνησής τους ή τυχόν άλλες δαπάνες τους), καθώς επίσης και τις οικογένειές τους.

ε) Επίσης ο Δήμος πρέπει να διεκδικήσει από την κυβέρνηση και την περιφέρεια Ηπείρου, να δημιουργηθεί και στην Άρτα ξενώνας φιλοξενίας για κακοποιημένες γυναίκες και παιδιά, καθώς η ήδη υπάρχουσα δομή για την καταπολέμηση της βίας κατά γυναικών με συμβουλευτικό μόνο χαρακτήρα δεν αρκεί.

στ) Τέλος, οι 2 νέοι βρεφονηπιακοί σταθμοί που προβλέπονται στο σχέδιο δεν αρκούν, χρειάζονται περισσότεροι, όπως επίσης και τα υποστηριζόμενα διαμερίσματα για πολύ φτωχούς και άπορους συμπολίτες μας, πρέπει να διπλασιαστούν (δηλ. να γίνουν 10), καλύπτοντας το σχετικό κόστος με περιορισμό και εκλογίκευση διαφόρων δαπανών, όπως π.χ των δαπανών για την ίδρυση και λειτουργία του λεγόμενου «Κέντρου Κοινότητας» που έχει μόνο ενημερωτικό και συμβουλευτικό χαρακτήρα. Επίσης ν' αξιοποιηθούν πόροι και ευρωπαϊκά προγράμματα για τους Ρομά, κυρίως αυτά που σχετίζονται με την εκπαίδευση και την κοινωνική ένταξή τους ή την αξιοποίηση των δεξιοτήτων τους. Ήδη ο Δήμος μας καθυστέρησε πολύ. Ας μην χάσει άλλο χρόνο, γιατί η φτώχεια και η απελπισία δυστυχώς αυξάνονται.