Γράφει η Σεβαστή Φέκα

Από την άνοιξη του 2010, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου στο Καστελόριζο ανακοίνωνε τη συμφωνία του για το πρώτο Μνημόνιο, με το οποίο απετράπη η άτακτη χρεοκοπία και κρατήθηκε η Ελλάδα στον σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης, άκουσε τα πάντα όλα και πλήρωσε βαρύτατο πολιτικό τίμημα.

Έξι χρόνια μετά κι αφού υπήρξε συμφωνία, από τη κυβέρνηση της Δεξιάς και του κ. Σαμαρά και από την πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς του Αλέξη Τσίπρα, για δύο ακόμη Μνημόνια, εξίσου σκληρά ή και σκληρότερα, ο πρώην πρωθυπουργός θα πρέπει να αισθάνεται, κατά κάποιο τρόπο, δικαιωμένος. Γιατί ουδείς πια «αμνημόνευτος». Μετά το «κεντρώο» μνημόνιο του ΠΑΣΟΚ, ήρθε το «δεξιό» μνημόνιο της ΝΔ και τώρα το «αριστερό» μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Ούτε τα Ζάππεια του Αντώνη Σαμαρά, ούτε το σχίσιμο των μνημονίων του Αλέξη Τσίπρα, ούτε ο ηρωικός μονόδρομος των «δραχμιστών» αποτέλεσαν και αποτελούν τη λύση των προβλημάτων της χώρας, με δεδομένη ταυτόχρονα την παραμονή της στην Ε.Ε. Μοιάζουν με υπεκφυγές και όχι με παραδοχή του ελληνικού προβλήματος.

Τόσο ο Αντώνης Σαμαράς όσο και ο Αλέξης Τσίπρας είδαν, χωρίς να το παραδέχονται δημόσια, στη θητεία τους όσα είχε δει πρώτος ο Γιώργος Παπανδρέου. Το ότι το διεθνές περιβάλλον ήταν και παραμένει σκληρό και ανελέητο γιατί κανείς δεν χαρίζει λεφτά.

Για 5 χρόνια θέλησαν να χωρίσουν τους Έλληνες σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς. Γιατί βόλευε τις πολιτικές τους φιλοδοξίες, με σκοπό την κατάκτηση της εξουσίας.

Θα ήταν ενδιαφέρον να υπήρχε μέτρο σύγκρισης.

Αυτά που ζήσαμε το 2010 και το 2011.....

- Έσκιζε τα Μνημόνια ο ένας.....

- Tα καταργούσε με ένα νόμο ο άλλος....

- και όλοι μαζί εκμεταλλευόντουσαν την οργή του κόσμου στο Σύνταγμα.....

- Δεξιά είχαμε τα Ζάππεια....

- Αριστερά τις αυταπάτες....

- και στη μέση μία κυβέρνηση να την πετροβολάνε όλοι.....

ΓΙΑΤΙ, λοιπόν, ακόμα ταλαιπωρούμαστε;

Ουδείς συζητά το αυτονόητο.

Τη διαμόρφωση ενός εθνικού και προοδευτικού σχεδίου, με διαρθρωτικές αλλαγές και μεγάλες μεταρρυθμίσεις σε τομείς κρίσιμους για τη λειτουργία των θεσμών και της οικονομίας.

Ενός σχεδίου, που θα απαλλάξει τη χώρα από τις παθογένειες που την έφεραν ένα βήμα από μια εθνική καταστροφή.

Που θα βγάλει τη χώρα από την κρίση.

Που θα επιτρέψει στην χώρα να σταθεί επιτέλους στις δικές της δυνάμεις.

Που θα οδηγήσει τους Έλληνες σε ένα βιώσιμο μέλλον, με βιώσιμες θέσεις εργασίας και με αξιοπρέπεια».

Έχω όμως μια απορία.

Με την ίδρυση της Ανεξάρτητης Αρχής, της ΕΛΣΤΑΤ, από την κυβέρνηση Παπανδρέου το 2010, η χώρα ανέκτησε τη χαμένη αξιοπιστία της, τελειώνοντας οριστικά με τα πολιτικά «μαγειρέματα» και λαθροχειρίες που τόσο πλήγωσαν τον τόπο»,

Εκεί στο ΠΑΣΟΚ δεν ακούνε, δεν διαβάζουν αυτά που λέγονται και γράφονται για το έλλειμμα του 2009 η απλώς αισθάνονται ότι δεν τους αφορά το θέμα;

Έχει δικαιωθεί πλήρως και ολοσχερώς η πολιτική της δημοκρατικής παράταξης της περιόδου 2009-2011 που κράτησε όρθια τη χώρα και αντί να πιάσουν τα άρματα και να χτυπήσουν τη γροθιά στο μαχαίρι, συνεχίζουν να καμώνονται ότι δεν ξέρουν, δεν άκουσαν, δεν έχουν σχέση.

Οδηγείται ο Γεωργίου για κακούργημα σε σχέση με το έλλειμμα του 2009, τόσοι υπουργοί εκείνης της περιόδου, συμπεριλαμβανομένης και της Γεννηματά και δεν βγάζουν άχνα να στηρίξουν την αλήθεια.

Ξέχασα όμως ότι αν στηρίξουν τις επιλογές της εποχής εκείνης θα δώσουν πόντους στον Παπανδρέου και αυτό δεν το θέλουν όπως ο διάβολος το λιβάνι

«Επτά χρόνια, περιμένουμε το τέλος των μύθων. Κύριοι Τσίπρα και Μητσοτάκη, ως εδώ!