Του πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (χημικού)

Προλήψεις –δεισιδαιμονίες για το μυστήριο του Γάμου. (για γέλια και για κλάματα)

Οι προλήψεις και οι δεισιδαιμονίες έχουν καλύψει όλο το φάσμα του γάμου. Ο γάμος, που δίνει χαρά στους νεόνυμφους, στους γονείς και σ' όλους τους συγγενείς και τους γνωστούς, είναι ένα γεγονός που προκαλεί και μεγάλους φόβους και αγωνίες. Φοβούνται δηλαδή την κακή επίδραση των πονηρών πνευμάτων, που φθονούν την χαρά και την ευτυχία των ανθρώπων.

Καταγράφουμε στην συνέχεια μερικές προλήψεις-δεισιδαιμονίες δίνοντας τις σχετικές απαντήσεις

Η νυφική ανθοδέσμη

Μια νυφική ανθοδέσμη δήλωνε τα συναισθήματα της νύφης προς το γάμο, από τα είδη των λουλουδιών που κρατούσε. Ήταν και είναι παράδοση για τη νύφη να πετάξει τη νυφική ανθοδέσμη στις ανύπαντρες κοπέλες. Η πρόληψη είναι ότι όποια πιάσει την ανθοδέσμη θα είναι η επόμενη που θα παντρευτεί.

Κουφέτα

Τα κουφέτα του δίσκου της στέψεως πιστεύεται, ότι έχουν μαντική δύναμη. Εκείνη η νέα που θα τοποθετήσει τρία κουφέτα κάτω από το προσκεφάλι της, πιθανόν να δει όνειρο που προλέγει σ΄ αυτήν τον μέλλοντα σύζυγό της.

Γαμπρός και νύφη

Είναι γρουσουζιά να δει ο γαμπρός την νύφη με το νυφικό της πριν από τον γάμο.

Γάμος και ρύζι

Ρίχνουμε ρύζι στους νεόνυμφους, κατά την διάρκεια του μυστηρίου για να ριζώσουν.

-Τρείς ανύπαντρες κοπέλες πρωτοκόρες και να ζουν και οι δυο γονείς τους, πρέπει να στρώσουν το κρεβάτι των μελλονύμφων, το οποίο με τη σειρά του πρέπει να ξεστρώσει ο γαμπρός. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται 3 φορές.

- Όταν στρωθεί το κρεβάτι, ένα μικρό αγοράκι πέφτει στο κρεβάτι. (Λέγεται πως έτσι θα είναι καρποφόρο το κρεβάτι.)

- Ο γαμπρός δεν πρέπει να δει το νυφικό πριν το γάμο, ούτε και τη νύφη την ημέρα του γάμου.

-Ανύπαντρες κοπέλες δοκιμάζουν το νυφικό (για να ανοίξει η τύχη τους μάλλον και να παντρευτούν σύντομα.)

-Το νυφικό πρέπει να το φορέσει ένα αγόρι στη νύφη.

-Τα παπούτσια της νύφης πριν φορεθούν πρέπει να ασημωθούν από το σόι του γαμπρού.

- Οι ανύπαντρες κοπέλες γράφουν το όνομά τους κάτω απ' το δεξί παπούτσι της νύφης και όποιας το όνομα σβηστεί, αυτή θα είναι η επόμενη που θα παντρευτεί.

-Και οι δύο μελλόνυμφοι πρέπει να φέρουν πάνω τους ένα μικρό λουκέτο μαζί με το κλειδί. Σύμφωνα με τα λεγόμενα, έτσι κλειδώνουν τα στόματα των κακόβουλων για να μην πουν κάτι άσχημο.

-Όταν φεύγει η νύφη από το σπίτι, όπου έχει ετοιμαστεί, σπάζει ένα πιάτο.

-Όταν την ημέρα του γάμου σου έχει βροχή τότε όλη σου η έγγαμη ζωή θα είναι με κλάμα.

-Στην εκκλησία κατά την διάρκεια «Ησαία.χόρευε» αν πεις τρεις φορές τι φύλο προτιμάς το παιδί έτσι και θα γίνει.

- Η νύφη πηγαίνοντας στην εκκλησία δεν πρέπει να γυρίσει πίσω να κοιτάξει. Είναι σα να κοιτάζει στο παρελθόν της.

-Η νύφη πρέπει να μαζέψει τα φυτίλια από τις λαμπάδες στην εκκλησία, για να μην τα πάρει κάποιος ξένος και κάνει μάγια στο ζευγάρι.

-Το ζευγάρι πριν μπει στο σπίτι που θα ζήσει πατάει κάτι σιδερένιο για να είναι σιδερένιος ο γάμος.

-Ο γαμπρός σηκώνει τη νύφη στα χέρια του και μπαίνει με το δεξί.

-Η μητέρα του γαμπρού ταΐζει το ζευγάρι με μέλι και μετά η νύφη πρέπει να πάρει το κουτάλι και να σταυρώσει τις 4 γωνίες της πόρτας του σπιτιού.

-Η νύφη δεν πρέπει να πάει στο πατρικό της μετά το γάμο και την επόμενη μέρα.

-Αν χάσει η νύφη ή ο γαμπρός την βέρα τους σημαίνει πως ο γάμος δεν θα έχει κανένα μέλλον και θα χωρίσουν σύντομα.

-Το αρραβωνιασμένο ζευγάρι πρέπει να αγοράζει όλα τα πράγματά του διπλά και μάλιστα μόνο συγκεκριμένες μέρες. * Επίσης στο γάμο να είναι όλα διπλά (παπάδες, λαμπάδες κλπ.)

-Στο σπίτι των νεόνυμφων απαγορεύεται ο καφές, για να μην τα βρουν σκούρα μάλλον...

-Οι γάμοι δεν πρέπει να τελούνται σε δίσεκτο έτος ούτε στις 13 του μηνός.

-Στην τσέπη του γαμπρού πρέπει να υπάρχει ένα ψαλίδι. Λέγεται ότι κόβει τις κακιές γλώσσες. Επίσης συνηθίζεται να τοποθετείται βελόνα και κλωστή, για να ράψει τα στόματα των κακών.

-Στη μέση του γαμπρού δένεται ένα μαντήλι, το οποίο είχε φορεθεί από τη νύφη την προηγούμενη νύχτα.

-Το νιόπαντρο ζευγάρι δεν πρέπει να περάσει πάνω από ποταμό ή γιοφύρι.

-Τον πρώτο χρόνο να φυτεύουν ένα δέντρο για να είναι και οι ίδιοι καρποφόροι.

-Το μήνα Μάη δεν γίνονται γάμοι γιατί τότε ζευγαρώνουν τα γαϊδούρια. !!!!!!!!!!

-Ημέρα Τετάρτη δεν γίνονται γάμοι.

-Συνήθεια είναι να ταΐζει η πεθερά τη νύφη μελί με γάλα για να τα πάνε μελί -γάλα

-Αν είσαι ανύπαντρος και τύχει να τελειώσει το κρασί στο δικό σου ποτήρι θα καλοπαντρευτείς

-Οι ασαράντιστοι παντρεμένοι δεν παρακολουθούν ποτέ τέλεση του μυστηρίου του γάμου. Σα βγει από την εκκλησία η γαμήλια πομπή, η ασαράντιστη παντρεμένη που σ' όλο το διάστημα του μυστηρίου καθόταν στην πόρτα του ναού, σταυροφιλεί τη νύφη.

Το πάρτυ του εργένη «THE BACHELOR PARTY»;

Ένα νέο φρούτο προέκυψε κατά τα τελευταία χρόνια στην καθ’ ημάς Ανατολή και στο γάμο. Στην αποχριστιανοποιημένη και άκρως υλιστική Δύση ξεκίνησε ένα έθιμο. Αυτό το έθιμο έχει το όνομα Bachelor party και γίνεται την προηγουμένη ημέρα της τελέσεως του μυστηρίου του γάμου.

Τι είναι αυτό το Bachelor party; Είναι μια θα λέγαμε γιορτή προς τιμήν του μέλλοντος γαμπρού ή της μελλούσης νύφης σε κάποιο νυχτερινό κέντρο διασκεδάσεως, ή ακόμη και κάποια διοργανωμένη γιορτή στη μορφή των πάρτυ σε φιλικό σπίτι. Αυτό όμως το πάρτυ δεν έχει να κάνει με μια σεμνή γιορτή του τύπου που γνωρίζουμε, ως είναι των γενεθλίων, αλλά έχει σχέση με κάποιο πρόγραμμα άκρως πονηρό, σεξουαλικό. Οι διοργανωτές αυτών των πάρτυ σκεπτόμενοι με ποιο τρόπο καλύτερα θα διασκεδάσουν τον μέλλοντα γαμπρό ή νύφη, φίλο ή φίλη τους, τους προσκαλούν κατά την τελευταία νύχτα της αγαμίας τους να ξεδώσουν και για τελευταία φορά να ερωτοτροπήσουν ελεύθερα ή καλύτερα να πορνεύσουν με μία άλλη ύπαρξη, έχοντας ως ελαφρυντικό την αυριανή δέσμευσή τους με το γάμο.

Φυσικά κάποιες φορές αυτά τα πάρτυ γίνονται για να οργιάσουν και οι ίδιοι οι διοργανωτές τους. Αντιλαμβανόμεθα το μέγεθος της κραιπάλης αυτής της γιορτής!

Ως πνευματικός εξομολόγος πολλές φορές άκουσα νέους και νέες που διασκέδασαν κατ’ αυτά τα πάρτυ πορνεύοντας μια ακριβώς ημέρα πριν την τέλεση του ιερού μυστηρίου του γάμου τους.

Μπροστά λοιπόν σ’ αυτήν την δαιμονική διαστροφή απαιτείται μια τοποθέτηση με βάση την Ορθόδοξη διδασκαλία και την Ιερά Παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας σε τέτοιου είδους ξενόφερτα έθιμα.

Το ιερό Μυστήριο του γάμου είναι θεοπαράδοτο. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να προσεγγίζεται επιπόλαια και χωρίς πνευματική προετοιμασία. Η πνευματική προσέγγιση αυτού του μυστηρίου δεν είναι υπόθεση μιας συγκεκριμένης ώρας, αυτής ενν. της στιγμής της ιερολογίας του μυστηρίου, αλλά απαιτεί εκ μέρους των μελλονύμφων, αλλά και των κουμπάρων, εξομολόγηση και ειλικρινή μετάνοια.

Έτσι πριν το μυστήριο του γάμου προηγείται εκ μέρους των μελλονύμφων μια περίοδος πνευματικής γνωριμίας. Αυτή συνιστάται στο δίπολο: α) πνευματικός–εξομολόγος και μελλόνυμφοι και β) γαμπρός και νύφη.

Στην μεν πρώτη περίπτωση υπάρχει από κοινού συχνή επαφή μελλονύμφων με εξομολόγο. Αυτό σημαίνει κοινός πνευματικός αγώνας, άσκηση, εγκράτεια, προσευχή, κοινή θεία μετάληψη.

Στη δε δεύτερη περίπτωση μεταξύ των μελλονύμφων απαιτείται κοινός αγώνας, υπομονή, αλληλοκατανόηση, τήρηση των Εντολών του Θεού, αλληλογνωριμία σε θέματα ψυχής, πίστεως, οικογένειας, γονέων, συγγενών και φίλων.

Οι παράνυμφοι (δηλ. οι κουμπάροι) δεν είναι κομπάρσοι της θεατρικής παράστασης (sic), οι δωροθέτες ή οι πορτοφολάδες του ιερού μυστηρίου του γάμου, αλλά είναι οι εν Χριστώ αδελφοί και οι εγγυητές για την θεμελίωση και στερέωσή του. Ως εκ τούτου οι κουμπάροι καλόν θα είναι να κάνουν πνευματική ζωή, να είναι πιστοί, με εξομολόγηση, τακτικό εκκλησιασμό και μετοχή των αχράντων Μυστηρίων. Κι αυτό γιατί οι παράνυμφοι με τη συμβουλή και το παράδειγμά τους πολλά μπορούν αν συνεισφέρουν προς το νέο ζευγάρι.

Ως εκ τούτου με’ αυτήν την πνευματική προετοιμασία του γάμου ευαρεστείται ο Θεός μας. Εν αντιθέτω περίπτωση ο διάβολος χαίρεται όταν πετυχαίνει βαπτισμένα μέλη της Εκκλησίας να παρασύρονται κι αντί να οικοδομούν πάνω στις Ευαγγελικές αρχές και τις Ιερές Παραδόσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, να συμμετέχουν σε τέτοιου είδους δαιμονικά συμπόσια, όργια και σαρκολατρικές εκδηλώσεις που αντί να οδηγούν σε ψυχοσωματική ένωση των μελλονύμφων, οδηγούν σε μελλοντικούς χωρισμούς και διαζύγια.

Τέλος η Ορθόδοξη Εκκλησία βλέπει την προετοιμασία για το γάμο ως μια ιερή σωτηριολογική υπόθεση που οδηγεί σε αγάπη και έρωτα τους ανθρώπους μέχρι του βιολογικού τους θανάτου και επέκεινα στην Παραδείσια κατάσταση και όχι ως μια διασκέδαση που έχει ημερομηνία λήξεως, δηλ. με το διαζύγιο και πολλά αλλά έκτροπα.

Για τον λόγο αυτό επειδή το έθιμο του bachelor party δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την Ορθόδοξη Πατερική σκέψη και Παράδοση της Εκκλησίας μας, επειδή είναι μια πλάνη και μια ψευδαίσθηση ωραιοποιήσεως της αμαρτίας, έστω κι αν αυτή είναι πορνεία και μάλιστα θεσμο-εθιμοτυπημένη, επειδή αυτό το έθιμο μολύνει τον άσπιλο χαρακτήρα του ιερολογημένου γάμου, συνιστούμε την αποφυγή αυτού ως εθίμου ξενόφερτου και κακόγουστου, στην καθ’ ημάς Ορθόδοξη Ανατολή και Ιερά Παράδοση και προτρέπουμε τους νέους μας, εκείνους που αγαπούν και στηρίζονται στον εν Τριάδι Θεό μας, να μη συμμετέχουν σε τέτοια πειρασμικά πάρτυ.

Επίσης θα πρέπει να τονίσουμε ότι καλό θα είναι οι γάμοι να τελούνται κατά την Κυριακή που είναι ημέρα της Αναστάσεως και όχι τα Σάββατα που είναι οι ημέρες των κεκοιμημένων.

Ο Γάμος και τα δίσεκτα έτη

«Δίσεκτο» λέγεται κάθε έτος που έχει 366 ημέρες αντί για 365 που έχει κανονικά ένας χρόνος. Το πρόβλημα είναι ότι η ετήσια περιφορά της Γης γύρω από τον Ήλιο δεν διαρκεί μόνο 365 ημέρες, αλλά και κάτι παραπάνω: 6 ώρες, 9 λεπτά και 9 δευτερόλεπτα επιπλέον κατά μέσο όρο.

Οι προλήψεις που ακολουθούν το δίσεκτο έτος προέρχονται από τους Ρωμαίους, οι οποίοι πίστευαν ότι τον Φεβρουάριο, το μήνα της εξιλέωσης και της λατρείας των υποχθόνιων θεοτήτων, κυκλοφορούσε για λίγες μέρες ανάμεσά τους ο Άδης και έφερνε πολλά δεινά. Γι΄αυτό μάλιστα τα δίσεκτα έτη δεν γινόταν έναρξη εργασιών με μακροχρόνια διάρκεια, όπως φύτευση αμπελιών, θεμελίωση σπιτιών, γάμοι και λοιπά.

Οι δεισιδαιμονίες για το δίσεκτο έτος μεταφέρθηκαν και στους Έλληνες ύστερα από την κατάκτησή τους από τους Ρωμαίους. Αυτός είναι ο λόγος που και στην ελληνική παράδοση τα δίσεκτα έτη θεωρούνται γρουσούζικα και ο κόσμος αποφεύγει τους γάμους, το κτίσιμο του σπιτιού, τις νέες επαγγελματικές δραστηριότητες και γενικά τους μακροχρόνιους συνεταιρισμούς ή σχέσεις. Εμπειρικά πάντως δεν έχουν καταγραφεί κακοτυχίες ή δυσάρεστα γεγονότα που να ενισχύουν αυτή την πεποίθηση

Ο Μάης και οι γάμοι

«Το Μάη δεν γίνονται γάμοι. είναι η σύσταση που δίνουν πολλές γυναίκες στους μελλονύμφους και στους γονείς τους.

Η αντίληψη αυτή καλλιεργήθηκε επειδή ο Μάης είναι σχεδόν ομόηχος με τη λέξη μάγια. Ο λαός πιστεύει ότι τον μήνα Μάιο πιάνουν τα μάγια. Γι' αυτό και αποφεύγει τους γάμους.

Τούτο όμως δεν είναι καθόλου σωστό. Διότι καμιά σχέση δεν έχει ο Μάης με τα μάγια. Ο Μάης είναι και αυτός ένας μήνας, όπως όλοι οι άλλοι.

Επίσης αυτό το έθιμο προέρχεται από επίδραση ρωμαϊκή, γιατί για τους Ρωμαίους ο μήνας αυτός, ήταν αφιερωμένος στους χθόνιους θεούς και είχε κριθεί ακατάλληλος για την τέλεση γάμου.( Άλφα-Ωμέγα Εγκυκλοπαίδεια Πάτση, Αθήνα 1969, τ. 4, σ. 225)

Το πάτημα του ποδιού, του γαμπρού ή της νύφης κατά το μυστήριο του γάμου. Τί σημαίνει αύτη η πράξη;

Κατά το χρόνο που διαβάζεται το Αποστολικό Ανάγνωσμα του γάμου και συγκεκριμένα κατά την τελευταία φράση: «η δε γυνή ίνα φοβήται τον άνδρα» συνηθίζουν κάποιες νύφες να πατάνε το πόδι του γαμπρού.

Με τον τρόπο αυτό θέλουν επιπόλαια να δείξουν μέσα σε πλήθος προσκεκλημένων ανθρώπων, ότι είναι χειραφετημένες γυναίκες και δεν φοβούνται τους άνδρες, αλλά τους υποτάσσουν με το πάτημα που κάνουν κάτω από τη δική τους εξουσία. Η πράξη αυτή αποτελεί μια διαστρέβλωση της παραπάνω φράσεως. Το ρήμα «φοβούμαι» δε σημαίνει στο αποστολικό ανάγνωσμα φόβο, αλλά σεβασμό. Ο Απόστολος Παύλος γράφοντας στους Εφεσίους, εννοεί τη βαθιά υπόληψη και τιμή που οφείλει να τρέφει η γυναίκα απέναντι στον άνδρα. Πολλοί μάλιστα, δυστυχώς, και πολλές μητέρες νυφών και φίλες περιμένουν εναγωνίως, πότε θα γίνει το πάτημα για να γελάσουν. Συμβαίνει κάποιες φορές το πάτημα να το κάνει ο γαμπρός προς τη νύφη θέλοντας να δείξει στους οικείους του ότι είναι άνδρας και ότι αυτός θα κατεξουσιάζει τη γυναίκα του ως τύραννος. Η πράξη αυτή καθ΄ εαυτή διακωμωδεί το μυστήριο του γάμου. Αντί οι νεόνυμφοι να προσεύχονται κατά την ιεροτελεστία του μυστηρίου, είναι εντελώς απαράδεκτο να προκαλούν οι ίδιοι και τους προσκεκλημένους του μυστηρίου σε περισπασμό και θόρυβο. Οι καλοί μελλόνυμφοι, πριν από την τέλεση του μυστηρίου και αφού πρώτα έχει προηγηθεί το μυστήριο της εξομολογήσεως, τακτοποιούνται μεταξύ τους με ποιο τρόπο θα συμμετέχουν στο μυστήριο της ζωής τους, που είναι το μυστήριο του γάμου τους. Και σίγουρα θα πρέπει να ενδιαφέρονται πως θα είναι όσο το δυνατόν απαλλαγμένοι και αποδεσμευμένοι από ό,τι θα τους περισπά και δε θα τους επιτρέψει την μετά πολλής ευλάβειας συμμετοχή τους στα δρώμενα και ιερολογούμενα του γάμου τους.

Γιατί τα κουφέτα των μπομπονιερών πρέπει να έχουν μονό αριθμό; Τι σημαίνει αυτό το έθιμο;

Ακόμη και για τον αριθμό των κουφετών των μπομπονιερών έχει επικρατήσει η συνήθεια να χρησιμοποιούνται μονά κουφέτα, για να μείνει ο γάμος ένας. Πρόκειται για μια πρόληψη κοντά στις τόσες άλλες που σχετίζονται με το γάμο. Καλόν θα είναι οι χριστιανοί να μην ασχολούνται με τέτοια ανούσια πράγματα. Ο γάμος δεν θα στεριώσει, εάν τα κουφέτα είναι μονά ή διπλά, αλλά από την πνευματικότητα των νεονύμφων, από την επίδειξη τριών αρετών, δηλ. της υπομονής, της υπακοής και της υποχωρητικότητας.

Όταν συμπέσει κηδεία μέσα στο σπίτι που ετοιμάζεται για γάμο τί γίνεται;

Και το ερώτημα αυτό πολλές φορές το αντιμετωπίζει η Εκκλησία μας. Οι άνθρωποι χωρίς να γνωρίζουν τι γίνεται και σ' αυτήν την περίπτωση, αντί να ρωτήσουν τους πνευματικούς ταγούς, που είναι οι ιερείς μας και κυρίως οι πνευματικοί εξομολόγοι, δέχονται τέτοιου είδους συμβουλές από προληπτικές και δεισιδαίμονες γυναίκες, που ποτέ δεν ομιλούν με πνεύμα Θεού, γιατί δεν κατέχουν τη θεολογία της Εκκλησίας μας, με αποτέλεσμα να δημιουργούν περισσότερα προβλήματα μέσα στα σπίτια, παρά να δίνουν λύσεις. Εν προκειμένω θα ήθελα να σημειώσω, ότι όλα όσα συμβαίνουν μέσα στη ζωή μας είναι καλοδεχούμενα. Οι πιστοί μας δεν πρέπει να θεωρούν τον θάνατο ως κάτι κακό. Ο θάνατος σύμφωνα με την ορθόδοξη διδασκαλία θεωρείται κοίμηση. Κανείς από τούς τεθνεώτες που φεύγει απ' αυτή τη ζωή δεν χάνεται, δεν εξαφανίζεται, αλλά ζει μέσα στην ουράνια κατοικία του Θεού. Για τον λόγο αυτό μέσα στον ορθόδοξο ναό τελούνται συνεχώς και αδιαλείπτως όλα τα μυστήρια και οι ακολουθίες, χωρίς να ειδικεύεται κάποιος ναός σε ναό γάμων ή βαπτίσεων ή κηδειών ή μνημοσυνών. Όλα τελούνται μέσα στο ναό και με εναλλαγές και την ίδια ήμερα, που ο κληρικός τελεί μια κηδεία, την ίδια ήμερα τελεί γάμο, ακολούθως τελεί βάπτιση, μετά κάτι άλλο. Αυτό δείχνει και μόνο με μια απλή σκέψη, το πως η Ορθόδοξη Εκκλησία μας αντιμετωπίζει όλες τις περιπτώσεις της ζωής των πιστών της. Για το λόγο αυτό σε σπίτι που ετοιμάζεται να τελέσει γάμο, εάν συμπέσει κηδεία, λόγο του αιφνίδιου και ξαφνικού της περιστάσεως, το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Θα έλεγα μάλιστα ότι σε σπίτι που έχει κάνει τόσες και τόσες προετοιμασίες για το γάμο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, είναι κρίμα να αναβληθεί το μυστήριο του γάμου λόγω πένθους. Το πένθος δεν πρέπει να το αντιμετωπίζουμε ως κάτι που φέρνει το σταμάτημα της ζωής. Η πίστη μας, μας διδάσκει πως του θανάτου ακολουθεί ή Ανάσταση, που είναι η χαρά, η ζωή και η ευτυχία. Για τον λόγο αυτό σε περιπτώσεις που συμβαίνει κατά την ώρα της προετοιμασίας του γάμου να επέρχεται ξαφνικά ένας θάνατος, να μην μπαίνουν στον πειρασμό οι μελλόνυμφοι και αναβάλλουν το γάμο τους. Στο επιχείρημα, που θα το χαρακτήριζα «γαιώδες», ότι πολλοί εκ των γειτόνων ή της ευρύτερης κοινωνίας που ζείτε θα σας κακοχαρακτηρίσουν γι' αυτό που θα κάνετε, δηλ. το να τελέσετε γάμο μετά την κηδεία, θα έλεγα ως επιχείρημα να σκέπτεσθε μάλλον ποιο είναι το θέλημα του Θεού και όχι ποιες είναι οι διαστρεβλωμένες πεποιθήσεις και κανόνες των ανθρώπων. Πάνω από το θέλημα των ανθρώπων είναι η φοβερά κρίση του Θεού, που είναι πάντα προς το συμφέρον του ανθρώπου. Δυστυχώς, κάποιοι χριστιανοί μας δεν σκέπτονται το Θεό και σ' αυτήν την όντως δύσκολη περίσταση της ζωής τους και καταφεύγουν στο τί θα πουν οι συνάνθρωποι τους, γι’ αυτό που πρέπει και ορίζει η αγία μας Εκκλησία να πράξουν.

Γιατί τα κουφέτα των μπομπονιερών πρέπει να έχουν μονό αριθμό; Τι σημαίνει αυτό το έθιμο;

Πρόκειται για μια πρόληψη κοντά στις τόσες άλλες που σχετίζονται με το γάμο. Καλόν θα είναι οι χριστιανοί να μην ασχολούνται με τέτοια ανούσια πράγματα. Ο γάμος δεν θα στεριώσει, εάν τα κουφέτα είναι μονά ή διπλά, αλλά από την πνευματικότητα των νεονύμφων, από την επίδειξη τριών αρετών, δηλ. της υπομονής, της υπακοής και της υποχωρητικότητας.

Κατά το ντύσιμο της νύφης γιατί πρέπει τρεις κοπέλες να έχουν φορέσει το νυφικό της. Τι σημαίνει αυτό;

Μια άλλη πρόληψη κατά το γάμο είναι η συνήθεια να ντύνονται με το νυφικό τρεις ανύπανδρες κοπέλες. Πιστεύεται ότι και οι τρεις κοπέλλες θα είναι παντρεμένες μέσα στον ίδιο χρόνο. Και το έθιμο αυτό δεν έχει καμιά σχέση με την ορθόδοξη Εκκλησία μας.

Τι σημαίνει το γράψιμο ονομάτων ανύπανδρων κοριτσιών στη νυφική γόβα; Τι σημαίνει το ασήμωμα του παπουτσιού της νύφης;

Μια άλλη πρόληψη του απλού ακατήχητου λαού μας είναι και το γράψιμο ονομάτων ανύπανδρων κοριτσιών φιλενάδων της νύφης στο νυφικό γοβάκι. Πιστεύουν αφελώς ότι, εάν σβησθούν τα ονόματα τους από το γοβάκι, σύντομα θα παντρευθούν. Κάτι παρόμοιο είναι και η πρόληψη που έχει σχέση με το ασήμωμα του παπουτσιού της νύφης. Πιστεύεται ότι με το ασήμωμα, δηλ. με το να ρίπτονται χρήματα-κέρματα μέσα στο νυφικό γοβάκι, θα γίνει ο γάμος σιδερένιος, δηλ. γερός και αρραγής.

Τι σημαίνει το πέταμα της νυφικής ανθοδέσμης στις ανύπαντρες κοπέλες;

Αφελώς πιστεύει, δυστυχώς, πολύς κόσμος ότι με το πέταμα της νυφικής ανθοδέσμης και το πιάσιμο αυτής (ενν. της ανθοδέσμης) από μια ανύπανδρη κοπέλα θα συμβεί σύντομα ο γάμος της. Αυτό με τίποτα δεν το δέχεται η αγία μας Εκκλησία και φυσικά ποτέ οι ιερείς δεν συμβουλεύουν τέτοια πράγματα.

Το έθιμο να «στήνει» η νύφη το γαμπρό στην Εκκλησία

Είναι κι αυτό μια συνήθεια εκ μέρους ορισμένων νυφών να στήνουν το γαμπρό στην Εκκλησία. Η αναμονή αυτή πιστεύουν ότι κάνει το γαμπρό να λιώνει σε αγωνία περιμένοντας. Με τον τρόπο αυτό αναγνωρίζει ότι η γυναίκα είναι το παν στη ζωή του. Αποτελεί για πολλούς ένα αθώο έθιμο. Όμως πίσω από την αθωότητα και το αστείο κρύβεται μια πονηρή πράξη. Επιθυμεί η γυναίκα να αποδείξει ότι έχει μεγαλύτερη αξία από τον άνδρα, γεγονός πού είναι αντίθετο ως θεωρία από την ορθόδοξη διδασκαλία περί ισότητας των προσώπων. Εκτός τούτου η καθυστέρηση αυτή έχει επιπτώσεις: α) στο πρόγραμμα του ιερού ναού που επιλέγουμε να τελεσθεί το μυστήριο και ό,τι συνεπάγεται αυτό σε μυστήρια που έπονται του δικού μας μυστηρίου και β) η αναμονή πολλών συγγενικών μας προσώπων. Είναι πολύ εγωιστικό να μην τηρείται το πρόγραμμα που εμείς ορίσαμε.Καλό είναι να έχουμε όλα τα προαναφερθέντα στη σκέψη μας.

Μπορούν να συμμετάσχουν σε ιερά μυστήρια γάμου και βαπτίσεως όσοι την ίδια χρονιά τέλεσαν ένα από τα μυστήρια αυτά;

Και βέβαια μπορούν. Το παραπάνω ερώτημα αφορά προλήψεις και δεισιδαιμονίες άγνωστες στην ευαγγελική αλήθεια. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευλογία για κάθε πιστό από το να παρευρίσκεται σε όλα τα συμβάντα του ναού, είτε αυτά είναι γάμοι, βαπτίσεις είτε κηδείες, μνημόσυνα κ.ά.

Μπορεί κάποιος που παντρεύτηκε με εκκλησιαστικό να είναι παράνυμφος(κουμπάρος) τον ίδιο χρόνο σε άλλο γάμο; Υπάρχει η αντίληψη ότι δεν κάνει ο κουμπάρος να έχει "ακούσει" τα λόγια του μυστηρίου.

Η απάντηση στο ως άνω ερώτημά είναι ότι δεν ισχύουν αυτά που σας λένε περί του μέλλοντος κουμπάρου σας, το σωστότερο είναι να λέμε παράνυμφος. Τι θα πεί μας μην ακούσει τα ίδια λόγια του γάμου; Ο διάβολος προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποτρέπει το καλό και το χρήσιμο από τη ζωή μας. Κι ενώ η Εκκλησία μας λέει να συμμετέχουμε προσευχητικά στα της λατρείας και των ιερών μυστηρίων πού τελούνται μέσα στον οίκο του Θεού, είναι δυνατόν να αποτρέπει η ίδια η Εκκλησία από τα παιδιά της να μην ακούν και να ξανακούν τα λόγια των ιερών μυστηρίων της; Πρόκειται περί μιας προφανώς τοπικής δεισιδαιμονίας.

Η Αγία μας Εκκλησία δεν ασχολείται με τίποτα κρυφό. Όλη η ορθόδοξη λατρεία είναι αληθινή και γίνεται στα φανερά και μπορούν όλα τα πιστά μέλη της να την παρακολουθήσουν. Δεν έχει η Ορθοδοξία κλειστά club με πιστούς της στους οποίους μιλάει και αποκαλύπτει γρίφους, δεισιδαιμονίες και τους απασχολεί με τη διδασκαλία προλήψεων. Αντιθέτως η αλήθεια του Τριαδικού Θεού μας αποδιώχνει το σκότος και τα πιστά μέλη της Εκκλησίας, τα παιδιά του Θεού γνωρίζουν την αλήθεια και την ακολουθούν χωρίς σπαζοκεφαλιές και αινίγματα. Η αλήθεια του Θεού κάνει τον πιστό χαρούμενο. Ποτέ στην Εκκλησία ο πιστός δεν προβληματίζεται με προλήψεις, ούτε με δεισιδαιμονίες γιατί γνωρίζει ότι όλα αυτά είναι επινοήματα και παγίδες του διαβόλου. Μόνον όποιος ζεί μακρυά από τον Θεό πέφτει σ' αυτές τις παγίδες που του στήνει ο διάβολος.

Συνάντηση μιας νύφης με άλλη νύφη στο ναό, τι σημαίνει αυτό;

Το ερώτημα αυτό εντάσσεται μέσα στις προλήψεις του λαού μας. Ευθύς εξ αρχής πρέπει να σημειώσουμε ότι το να συναντηθεί μια νύφη με μια άλλη νύφη δεν είναι κάτι το κακό, είναι ίσα ίσα μια μεγάλη ευλογία και χαρά. Άλλωστε στα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού πληροφορούμαστε ότι τα μυστήρια τελούνταν κοινά για όλους τούς πιστούς κατά τη διάρκεια της θείας Λειτουργίας. Έτσι μαζί τελούνταν τα βαπτίσματα, μαζί και οι γάμοι. Η συνήθεια να αποφεύγει να συναντήσει η μία νύφη την άλλη δεν είναι σωστή, μάλλον δείχνει ρηχότητα, σε όσους πιστεύουν σ' αυτές τις προλήψεις της πίστεως των.