Τιμάμε την Εργατική Πρωτομαγιά, τους νεκρούς εργάτες του Σικάγο της 1ης Μάη του 1886, τους καπνεργάτες του Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη, τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής του Μάη του ’44, τους αλύγιστους της ταξικής πάλης που στάθηκαν όρθιοι μπροστά στις διώξεις, τα βασανιστήρια, τις φυλακές και τις εξορίες, που έδωσαν τη ζωή τους για τα δικαιώματα της τάξης τους, την απελευθέρωση από τη μισθωτή σκλαβιά, την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, το σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Η θυσία των εργατών του Σικάγο, πριν από 130 χρόνια, το 1886, αλλά και οι ταξικοί αγώνες που ακολούθησαν, η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, το 1917 που σήμανε τη νίκη της εργατικής τάξης ενάντια στους εκμεταλλευτές της, επιβεβαίωσαν ότι η εργατική τάξη δεν είναι μόνο ο δημιουργός του κοινωνικού πλούτου, αλλά και η πρωτοπόρα εκείνη κοινωνική τάξη που μπορεί να ηγηθεί και να συσπειρώσει τα άλλα καταπιεσμένα λαϊκά στρώματα, στην πάλη για την ανατροπή του βάρβαρου και σάπιου καπιταλιστικού συστήματος.

Πριν από 130 χρόνια, το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα αναπτυσσόταν κυριολεκτικά με το αίμα της εργατικής τάξης, που δούλευε από ήλιο σε ήλιο με ψίχουλα για μεροκάματο, χωρίς στοιχειώδη δικαιώματα. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η εργατική τάξη ύψωσε το ανάστημά της και επέβαλλε με τους ηρωικούς αγώνες της το 8ωρο, ως αφετηρία για μια σειρά από κατακτήσεις τον 20ο αιώνα. Σήμερα 130 χρόνια μετά, το ίδιο αυτό σύστημα δεν είναι λιγότερο βάρβαρο και αποδεικνύεται από τις ίδιες τις εξελίξεις ότι δεν μπορεί ούτε να διορθωθεί ούτε να γίνει πιο ανθρώπινο. Η εργατική τάξη, ο παραγωγός όλου του πλούτου, όχι μόνο δεν μπορεί να απολαύσει τον πλούτο που παράγει, τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας, αλλά αντίθετα βρίσκεται αντιμέτωπη με τη φτώχεια, την ανεργία, τις κρίσεις, την απόλυτη και σχετική εξαθλίωση, τους ιμπεριαλιστικούς πόλεμους. Ενώ υπάρχουν όλες οι δυνατότητες να έχουν όλοι δουλειά, με αξιοπρεπείς μισθούς και δικαιώματα, να εργάζονται λιγότερες ώρες, να αυξηθεί ο ελεύθερος χρόνος, να ζουν χωρίς τον εφιάλτη της ανεργίας, να απολαμβάνουν σύγχρονες υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας, δωρεάν Υγεία και περίθαλψη με προστασία της μητρότητας, των παιδιών και των ηλικιωμένων, σήμερα ζουν μέσα στη διαρκή ανασφάλεια και την αβεβαιότητα, όπου τσακίζονται η μία μετά την άλλη κατακτήσεις και δικαιώματα.

Η αιτία είναι η καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, ο ανταγωνισμός και η αναρχία στην παραγωγή, ότι μια χούφτα κεφαλαιοκράτες κλέβουν τον παραγόμενο πλούτο και με μοναδικό κριτήριο το κέρδος αποφασίζουν τι και πώς θα παραχθεί.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων, στους χιλιάδες πρόσφυγες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στη χώρα μας, λόγω των αποφάσεων της ΕΕ που στήριξε και η ελληνική κυβέρνηση. Σε όλους αυτούς που πέφτουν στα δίχτυα των δουλεμπόρων, αντιμετωπίζουν τα μέτρα καταστολής της ΕΕ και γίνονται θύματα του ρατσισμού. Καλούμε τους εργαζόμενους να δυναμώσουν την πάλη τους ενάντια στους πολέμους και τις επεμβάσεις.

Καλούμε τους εργαζόμενους να μην επιτρέψουν να κυριαρχήσει η μοιρολατρία, η λογική του «τίποτα δεν γίνεται», ο συμβιβασμός με τα πρωτοφανής αγριότητας μέτρα που υλοποιεί η κυβέρνηση, όπως ο νόμος – λαιμητόμος για το Ασφαλιστικό που βάζει ταφόπλακα σε ό,τι έχει απομείνει από τον κοινωνικό χαρακτήρα της Ασφάλισης.

Ο αντιλαϊκός λογαριασμός, που ανεβαίνει συνεχώς, επιβεβαιώνει ότι οι εργαζόμενοι και ο λαός δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τη μία ή την άλλη εξέλιξη στα αντιλαϊκά παζάρια της κυβέρνησης με τους «εταίρους», από τον έναν ή τον άλλο «σύμμαχο» σε αυτά, από τις αλλαγές στο «μείγμα» της αντιλαϊκής πολιτικής που προτάσσουν άλλα αστικά κόμματα.

Η συγκέντρωση του ταξικού κινήματος την Κυριακή 8 ΜΑΗ για την Εργατική Πρωτομαγιά στις 10:30 το πρωϊ στο Εργατικό Κέντρο Άρτας και η 48ωρη απεργία ενάντια στο ασφαλιστικό - φορολογικό νομοσχέδιο μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν σταθμό στην πάλη του λαού ενάντια στα μέτρα διαρκείας, ενάντια στον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο, την εξουσία και τις λυκοσυμμαχίες του!