Γιατί η Θεσσαλονίκη είναι μια διαφορετική αλλά μεγάλη πόλη; Γιατί στους δρόμους της πνέει ένας αέρας ελευθερίας και πολιτισμού;

Μα γιατί είναι ένα μεγάλο χωνευτήρι που γνωρίζει πολύ καλά τη συνύπαρξη όπως τόσους αιώνες έκανε και κάνει. Ένα μεγάλο σταυροδρόμι ανθρώπων και πολιτισμών που γνωρίζουν να σέβονται την αλληλοσυνύπαρξη και γι’ αυτό έχει να μας διδάξει τόσα ακόμη και περισσότερα σε πόλεις μικρότερες και πιο στενές από τις δικές μας. Η ελευθερία είναι από τη μια αυτονόητη αλλά καλλιεργείται κιόλας. Η αποδοχή και συνύπαρξη τόσων διαφορετικών πλευρών και επομένως ανθρώπων της πόλης είναι επίσης κατάκτηση και όχι αυτονόητο.

Γιατί η παραγωγή πολιτισμού σ’ αυτή την πόλη που δεν σταμάτησε και παλινδρομεί στο τσαρούχι και τη φουστανέλα μόνο, έχει και την μοντερνικότητα που μας λείπει ως παιδεία και αισθητική και επιλογή. Γιατί αυτή η πόλη έχει ακόμη ποιητές και ποίηση που σε μας έχει αντικατασταθεί από την πατριαρχία του κλαρίνου και των πανηγυριών με τα σουβλάκια και το αρμόνιο. Γιατί είναι μεγάλη πόλη; Γιατί στην παραλία της, δίπλα στη μεγάλη γνώση της αρχέγονης θάλασσας, το Σάββατο συνυπήρχε ομαλά το φεστιβάλ βιβλίου, το πάρτυ του pride και μια συναυλία για κάποιες μεγαλύτερες ηλικίες. Και ήταν όλοι εκεί, δίπλα - δίπλα συνυπάρχοντας, ακούγοντας ο ένας τον απόηχο του άλλου, χωρίς απαιτήσεις αλλά μ’ έναν σεβασμό που απλά πηγάζει από μια άλλη παιδεία. Μήπως πρέπει κι εμείς να την αναζητήσουμε;