Του Αντώνη Κολιάτσου


Αρχές της 10-ετίας του 2010 το ομογενειακό περιοδικό «Estiator», με το σλόγκαν «Αγοράζουμε Ελληνικά» παρότρυνε την πολυπληθή Ελληνική ομογένεια Αμερικής – Καναδά, να αγοράζει συνεχώς Ελληνικά προϊόντα. Αυτές τις μέρες που η αγορά της Άρτας, ενόψει των εορτών Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, έχει ήδη φορέσει τα γιορτινά της, ο υπογράφων παραφράζοντας το πιο πάνω σύνθημα στο «Αγοράζουμε Αρτινά… και περισσότερο Ελληνικά», κατ’ αρχήν ενθαρρύνει τους συμπατριώτες καταναλωτές να αγοράζουν αγαθά και υπηρεσίες από τοπικά μας καταστήματα. Γιατί, έτσι πρέπει να απαντήσει κάθε Αρτινός στην κρίση. Γιατί αυτός είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος στήριξης της πληγωμένης Αρτινής οικονομίας. Αυτό θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό, όλοι μας, όταν πρόκειται να καταναλώσουμε, να αγοράσουμε υπηρεσίες ή να ψυχαγωγηθούμε. Από την άλλη υπάρχουν χίλιοι δύο λόγοι να σταματήσει το αποκαρδιωτικό φαινόμενο, όπου, για παράδειγμα, κυρίως τα «Παρασκευό - Σαββατοκύριακα» σχεδόν το μισό Αρτινό καταναλωτικό κοινό συνωστίζεται στα μαγαζιά(εμπορικά, καφετέριες, φαγάδικα κ.ά) των Ιωαννίνων, της Πρέβεζας κ. α.. Ή να βλέπεις τα καραβάνια Αρτινών Φιλιππιαδωτών κ.ά να μπουκάρουν στις φίρμες ΙΚΕΑ, H&M, JUΜBO κ.ά, για να… αγοράσουν τα, συχνά αμφιβόλου ποιότητας και πλασματικά μικρότερου κόστους, ξενόφερτα αγαθά τους, ή να γευτούν τα πλαστικά εδέσματα της πιο πάνω πρώτης πολυεθνικής αλυσίδας. Και αυτό, όταν, τα τοπικά καταστήματα: είναι δίπλα μας, τα είδη τους διατίθενται σε ικανοποιητική γκάμα ποιοτικών επιλογών και σε ανταγωνιστικές τιμές, έχουν το πλεονέκτημα της ανάπτυξης των διαπροσωπικών σχέσεων «καταστηματάρχη - υπαλλήλου» με τον πελάτη που δημιουργούν αυξημένη μεταξύ των δύο πλευρών εμπιστοσύνη, αφήνουν περισσότερο ικανοποιημένο τον καταναλωτή και περιορίζουν σημαντικά τις ζημιογόνες για την τοπική οικονομία χρηματικές εκροές, προς έξω-αρτινούς προορισμούς.

Από το άλλο μέρος θα πρέπει να καταστεί συνείδηση το γεγονός ότι, αφότου η Ελλάδα μπήκε στη δίνη της οικονομικής κρίσης (2009), η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών που δεν είχαν το προνόμιο ειδικότερων γνώσεων πάνω στην οικονομική επιστήμη θα έπρεπε να προβληματίζεται αναφορικά με τους πρακτικούς τρόπους αντιμετώπισης της νέας δυσάρεστης πραγματικότητας που άρχισε να διαμορφώνεται ολοένα και εντονότερα μέσα στην Ελληνική κοινωνία.

Ωστόσο δεν θα ήταν διόλου δίκαιο αν οι εν πολλοίς ανενημέρωτοι περί τα οικονομικά πολίτες φόρτωναν μόνο «στους άλλους» ή μόνο «στους ξένους» τα αίτια των δεινών που τους ταλαιπωρούν και πολύ περισσότερο αν έθεταν εκτός ευθύνης τον εαυτό τους παραβλέποντας τα δικά τους λάθη.

Όπως, επίσης, θα ήταν εντελώς αναποτελεσματική η αντιμετώπιση της παρατεταμένης κρίσης που βιώνουμε εξ’ αιτίας των μνημονίων, αν αρκούμαστε να βγαίνουμε στους δρόμους για να φωνάξουμε και να καταστρέψουμε διαμαρτυρόμενοι εναντίον των κυβερνητικών ιθυνόντων και των δανειστών ή να βρίζουμε τα τηλεοπτικά είδωλά τους από τον καναπέ του σπιτιού μας, αντί να κάνουμε συνειδητά μερικά πρακτικά και αποτελεσματικά πράγματα που θα βοηθήσουν εμάς, την οικογένεια και την εθνική μας οικονομία.

Έτσι, για παράδειγμα, η έλλειψη καταναλωτικής συνείδησης που διακρίνει τους περισσότερους Έλληνες καταναλωτές, είναι ένας από του βασικούς λόγους που μόνο μέσα στην περίοδο 2009-2014 οδήγησε στην (επί πλέον) υπερχρέωση της Ελλάδος με το αστρονομικό ποσό των 150 δισεκατομμυρίων Ευρώ, από τη διαφορά των μαζικών εισαγωγών και των σχεδόν ανύπαρκτων εξαγωγών μας, όπως προκύπτει από τον παρακάτω πίνακα που καταγράφει τις κατ’ έτος συνολικές εισαγωγές και εξαγωγές την εξαετία 2009 – 2014.


ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΩΝ / ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΕΞΑΕΤΙΑ 2009-2014)
Έτος Εισαγωγές* Εξαγωγές* Έλλειμμα*
2009 52.096 17.673 34.423
2010 50.929 21.140 29.789
2011 48.652 24.301 24.351
2012 49.313 27.589 21.724
2013 46.867 27.576 19.291
2014 47.833 27.218 20.615
ΣΥΝΟΛΑ 295.690 145.497 150.193

*Αξίες σε δισεκατομμύρια Ευρώ – Στοιχεία: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΑΡΧΗ (Προσωρινά στοιχεία Ιουλίου 2015) – Πίνακας: Λ. Κουμάκης

Δυστυχώς η πλειονότητα των Ελλήνων προκειμένου να δικαιολογήσει την ελλειμματική καταναλωτική τους συνείδηση, η οποία υπό τις σημερινές οικονομικές συνθήκες ισοδυναμεί με εθνικό έγκλημα, αρκούνται στο ψυχολογικό άλλοθι πως (τάχα) στη χώρα μας δεν παράγουμε τίποτα και είμαστε αναγκασμένοι να καταναλώνουμε εισαγόμενα προϊόντα. Το «επιχείρημα» αυτό ακούγεται δυστυχώς από πάρα πολλούς Έλληνες ενώ δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια ψεύτικη και ηθελημένη αυταπάτη για να δικαιολογήσουμε την ξενομανία μας και τον ασυγχώρητο μιμητισμό που μας διακρίνει.

Ας σκεφτούμε επιτέλους πως για να βγούμε από τον λάκκο με τα… φίδια στον οποίο βρισκόμαστε πρέπει να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις, ότι ως καταναλωτές οφείλουμε να προτιμάμε με σχολαστικότητα μόνο προϊόντα που έχουν την ξεκάθαρη ένδειξη «Ελληνικό προϊόν», ώστε μόνοι μας να δημιουργήσουμε ζήτηση, απασχόληση, ασφαλιστικά και φορολογικά έσοδα για το κράτος και περιορισμό του χρέους, με την ούτως συνεπαγόμενη μείωση των εισαγωγών.

Δεν υπάρχει λόγος, για παράδειγμα, να αγοράζουμε εισαγόμενα προϊόντα(*):

- Της Pampers όταν υπάρχουν τα Ελληνικής παραγωγής Babylino, Sani και άλλα υποκατάστατα που φέρνουν την ένδειξη «Ελληνικό προϊόν» τη στιγμή, μάλιστα, που είναι πολύ φθηνότερα.

- Της Nestle ή της Παυλίδης που εξαγοράστηκε από την πολυεθνική Κraft Foods, όταν η ελληνική ΙΟΝ, πέρα από τα ποιοτικά προϊόντα της συμβαίνει να απασχολεί εκατοντάδες εργαζόμενους.

- Της Coca Cola, Fanta, Sprite (σ. σ, που δεν γράφουν την ένδειξη «Ελληνικό προϊόν») όταν τα ομοειδή ελληνικά της Green Cola(σ. σ, παράγεται στην Ορεστιάδα), της Λούξ (σ. σ, παράγεται στην Πάτρα), της ΕΨΑ (σ. σ, παράγεται στο Βόλο) και δεκάδες άλλα(προϊόντα) ελληνικών επιχειρήσεων αναψυκτικών, που φέρουν υπερήφανα στην συσκευασία τους, ως ετικέτα, την Ελληνική

- Της Lipton όταν στην Κομοτηνή παράγεται το μοναδικό αναψυκτικό «tou vounou», ένα κρύο τσάι του βουνού με φρέσκο-στυμμένα λεμόνια, ανθόμελο και μαύρη ζάχαρη!

-Της Philip Morris και άλλων πολυεθνικών καπνοβιομηχανιώ,ν που λανσάρονται στην Ελλάδα με διάφορα σήματα, όταν η μακροβιότερη ελληνική καπνοβιομηχανία ΚΑΡΕΛΙΑΣ, η Συνεταιριστική ΣΕΚΑΠ, αλλά και η Παπαστράτος (σ. σ, αν και το 2003 εξαγοράστηκε από την International, παράγει στην Ελλάδα και απασχολεί κάπου 800 εργαζόμενους), διαθέτουν ποιοτικά και σε ανταγωνιστικές τιμές προϊόντα.

Όπως, για παρεμφερείς λόγους, θα πρέπει να αποφεύγουμε να αγοράζουμε πανάκριβα εισαγόμενα: απορρυπαντικά, είδη καθαρισμού, υγρά πιάτων, σαπούνια, αφρόλουτρα και είδη προσωπικής φροντίδας μιας χούφτας πολυεθνικών που με συνεχή πλύση εγκεφάλου μέσα από την καθημερινή διαφήμιση, μας κάνουν να τα χρυσοπληρώνουμε, όταν σε όλες αυτές τις κατηγορίες υπάρχουν πολύ φθηνότερα προϊόντα και μάλιστα εξαιρετικής ποιότητας που φέρουν την ένδειξη «Ελληνικό Προϊόν».

Όπως οι ίδιοι, ή παρεμφερείς λόγοι που οδηγούν στην επιλογή τους(των ελληνικής ετικέτας προϊόντων), ισχύουν και για το ελληνικό κρασί, τα ντόπια αλκοολούχα ποτά, τα φυσικά μεταλλικά νερά, τα γαλακτοκομικά και για μια σειρά εκλεκτών προϊόντων της ελληνικής φύσης.

Υπό αυτή την έννοια, είναι αδιανόητο, για παράδειγμα, να παραβλέπουμε ότι ένας τεράστιος ελληνικός μυθικός αμπελώνας, ενώ μας χαρίζει απλόχερα εκατοντάδες κρασιά σπάνιας ποιότητα, εμείς επιλέγουμε να πληρώνουμε συνάλλαγμα για εισαγωγές ξένων κρασιών και… ουίσκι, λες και δεν έχουμε αυθεντικό ούζο, τσίπουρο, τσικουδιά, ρακόμελο, απόσταμα μαστίχας Χίου ή μπράντι ΜΕΤΑΧΑ, όπως και μερικές χιλιάδες ετικετών εξαιρετικού Ελληνικού κρασιού από ολόκληρη την Ελλάδα. Ή σπαταλάμε, ακόμη και με τους πετσοκομμένους(ες) μισθούς ή συντάξεις για να χρυσοπληρώνουμε τα διάφορα Ολλανδικά, Δανέζικα, Γαλλικά, Ιταλικά ή Γερμανικά κ.ά γάλατα, τα διάφορα τυριά Milner, Fino, Lurpak κ.ο.κ., όταν Δόξα τον Θεώ διαθέτουμε μια πλούσια παραγωγή γάλακτος, τυριών βουτύρων, όπως Δέλτα, Όλυμπος, Δωδώνη, ΕΒΟΛ κ.ά, που στην συσκευασία του φέρει την ένδειξη «Ελληνικό προϊόν». Πόσω δε μάλλον όταν ορισμένες πολυεθνικές, μας παραπλανούν, κιόλα, βάζοντας οικεία σήματα (π.χ. Βούτυρο τύπου Κερκύρας) σε εισαγόμενα δικής τους παραγωγής τα οποία απλά συσκευάζονται στην Ελλάδα.

Ας καταλάβουμε επιτέλους πως η καθημερινή συνήθεια «Αγοράζουμε Αρτινά!», και κατ’ επέκταση «Αγοράζουμε Ελληνικά» είναι ο μόνος ασφαλής και σύντομος δρόμος για να ξαναδούμε όρθια την Άρτα και την Ελλάδα και αργά μεν αλλά σταθερά να επανακτήσουμε την ευημερία και την χαμένη μας αξιοπρέπεια…


(e-mail akoliatsos@gmail.com)