Γράφει ο Ηλίας Αθ. Καραθάνος


Η φύση με το απερίγραπτο μεγαλείο, την υποβλητική αρμονία και τις εκπληκτικές της ομορφιές, πάντα προκαλούσε δέος και θαυμασμό στον άνθρωπο, ο οποίος υποκλινόταν ανέκαθεν μπροστά της. Κι όσο τα φυσικά φαινόμενα κρατούσαν αμείωτη απορία μας κι έτσι παρέμεναν για πολύ χρόνο ανεξήγητα κι ανεξιχνίαστα, ο θαυμασμός μετατρεπόταν σε φόβο, αλλά και πρόκληση για έρευνα κι ερμηνεία με παρατήρηση.

Επισταμένως και με υπομονή, οι επιστήμονες για να μελετήσουν το ανώτερο φαινόμενο της ζωής, ταξίδεψαν στο σύμπαν, μέσα από την παρατήρηση των αστέρων, μαζί με την αναπαράσταση δυνάμει του πειράματος στα εργαστήρια, ακολούθησαν τα ίχνη της ιστορίας και προχώρησαν σε εντυπωσιακές ανακαλύψεις.

Η θεωρία για τη μεγάλη έκρηξη (Big bang), η χαρτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος κι άλλα πολλά αποτελούν κατακτήσεις της σύγχρονης επιστήμης, η οποία αν και έχει κατορθώσει να ερμηνεύσει πολλές άγνωστες μέχρι τώρα πτυχές της ζωής, δεν παύει να στέκεται με δέος απέναντι στο μυστήριο του θαυμαστού κόσμου που μας περιβάλλει.

Και το πιο βασικό ερώτημα παραμένει ακόμη αναπάντητο κι ανοικτό στην πλήρωση από την επιστήμη, στο οποίο βέβαια απήντησε ο Θεός επαρκέστατα κι αναμένει την ανθρώπινη συγκατάθεση. Τελικά άραγε πώς δημιουργήθηκε αυτός ο υπέροχος κόσμος; Από κάποια τυχαία σύμπτωση γεγονότων ή από κάποιον πάνσοφο Νουν, ο Οποίος ρύθμισε τα πάντα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.

Το ανοικτό στον καθένα μας ερώτημα, αναλόγως του βάθους της πίστεώς μας κι ειδικά στους ειδήμονες επιστήμονες τονίζεται και πάλι λόγω έμφασης ότι είναι «ποιος δημιούργησε τον κόσμο;». Η Εκκλησία μας δίνει με σαφήνεια την καίρια απάντηση, καθώς και με σαφήνεια, με το σύμβολο της Πίστεως, όπου ομολογούμε ξεκάθαρα; «Πιστεύω… ποιητήν ουρανού και γης ορατών τε πάντων και αοράτων».

Ο Τριαδικός θεός, στον Οποίο πιστεύουμε ακράδαντα είναι ποιητής, δηλαδή δημιουργός όλου του κόσμου, ορατού κι αοράτου. «Αυτός είπε και εγενήθησαν, αυτός ενετείλατο και εκτίσθησαν». . Έναν λόγο μόνον είπε ο Θεός κι όλα έγιναν αυτομάτως κι απ’ το μηδέν. Αυτός που είναι ο απόλυτα κυρίαρχος, έδωσε αμετάκλητη εντολή κι αμέσως με το πρόσταγμά Του, δημιουργήθηκαν τα πάντα (Ψαλμ λβ΄9).

Αυτό δεν αποτελεί αυθαίρετο αξίωμα, ούτε ανεξήγητο δόγμα, ούτε είναι πρόταση που διατυπώνεται για πρώτη φορά στο Σύμβολο Πίστεως. Αυτή την αλήθεια για την Δημιουργία του σύμπαντος, μας την διδάσκει η Αγία Γραφή, ήδη από το πρώτο Βιβλίο της, τη Γένεση και μάλιστα στις πρώτες λέξεις της:

«Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην» (Γέν α΄ 1). Είναι χαρακτηριστικό ότι η γενικώς παραδεκτή θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης, στην ουσία επιβεβαιώνει τα λόγια του Βιβλίου της Παλαιάς Διαθήκης, την Γένεση, στην πίστη της Εκκλησίας μας ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε από το μηδέν («εκ του μηδενός») και κλιμακωτά, όπως αναλυτικά αναγράφεται στην διάρκεια των έξη ημερών Δημιουργίας του κόσμου, δηλαδή τις έξη μεγάλες χρονικές περιόδους που αναφέρει η Γένεση.

Στη Μεγάλη Έκρηξη, γεννήθηκαν μαζί, ο χρόνος (εν αρχή) ο χώρος (ουρανός), η ύλη-ενέργεια, στοιχειώδη σωμάτια κι αρχικοί πυρήνες (γη). Πραγματικά, οι επιστήμονες, ύστερα από μακρές έρευνες, κατόρθωσαν να διατρέξουν όλον τον μακρύ δρόμο, μέχρι τις πρώτες απειροελάχιστες στιγμές της ζωής του κόσμου και να φτάσουν σε απόσταση αναπνοής από τη στιγμή της Δημιουργίας.

Η Δημιουργία αρχίζει με υψηλές τιμές θερμοκρασίας, πυκνότητας ύλης και ταχύτητας διαστολής, τεράστιες, οι οποία έκλιναν προς μία μαλακή προς ρευστή κατάσταση. Αυτή η αρχή δημιουργεί τα στοιχειώδη σωμάτια, τους πυρήνες, τα άτομα, ενώ συγχρόνως ένα εκτυφλωτικό φως κατακλύζει τα πάντα.

Ύστερα δημιουργούνται αστέρες, οι γαλαξίες, ένας πιο φωτεινός μετρίου μεγέθους και όχι ακριβώς στο κέντρο του γαλαξία μας, ο ήλιος, και η γη πάνω στην οποία δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες συνθήκες για ύπαρξη ζωής και συγκεκριμένα οι ανάλογες προϋποθέσεις κι εφαλτήρια για να ζήσει και να αναπτυχθεί πολλαπλώς και πολυμερώς ο άνθρωπος.. Έτσι και με μεγαλύτερη ανάλυση κι επεξήγηση κάνει ο Αρχιμανδρίτης Αστέριος Χατζηνικολάου στο σύγγραμμά του: «Αρχή και τέλος της Δημιουργίας του κόσμου-Κοσμολογία και Αγία Γραφή».

Δεν μπορεί όλα αυτά να έγιναν τυχαία και κατά σύμπτωση, καθώς ο σκοπός μιας στόχευσης ή ενός αποτελέσματος δεν εξυπηρετείται με την αλλόκοτη συσσώρευση δομικών στοιχείων. Εξάλλου κι η αφάνταστη αρμονία και τάξη της λειτουργίας του Σύμπαντος, παρά του υπέρογκου μεγέθους και πολυπλοκότητάς του. Κάποιος πρέπει να θέσπισε αυτούς τους νόμους θαυμαστής ακρίβειας.

Στο σημείο αυτό, η επιστήμη σταματά, γιατί δεν μπορεί να δώσει ικανοποιητική απάντηση, καθώς δεν έχει τρόπο για να συλλάβει τον απρόσιτο κι ακατάληπτο Θεό. , όμως δεν έχει κι αποδείξεις για να πείσει ότι αυτά όλα δημιουργήθηκαν αυτόματα ή τυχαία.

Ο γνωστός σύγχρονος Γενετιστής Francus S. Colhns, επικεφαλής του Σχεδίου Ανθρώπινου Γονιδιώματος (DNA), ομολογεί: «Το Big bang κραυγάζει για μια θεία εξήγηση. Επιβάλλει το συμπέρασμα ότι η φύση είχε μια ορισμένη αρχή, αν και δεν μπορώ να δω τον τρόπο με τον οποίο η φύση θα μπορούσε να δημιουργήσει τον εαυτό της. Μόνον μια υπερφυσική δύναμη που είναι έξω από το χώρο και το χρόνο, έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει αυτό», όπως εκτίθεται στο σύγγραμμα «Η γλώσσα του Θεού» στη σελ 68.

Πραγματικά, τι άραγε είναι πιο λογικός Να πιστέψουμε ότι όλα αυτά έγιναν στην τύχη ή από ή από κάποιον εξαιρετικό και προσοντούχο Δημιουργό; Ο διάσημος φυσικός A. Kastler επισημαίνει: «Ας υποθέσουμε ότι ανακαλύπτουμε στη σελήνη, ένα αυτόματο εργοστάσιο παραγωγής αλουμινίου. Άραγε θα ήταν σωστό και λογικό να σκεφτούμε ότι η τύχη μάζεψε τα εξαρτήματα και τα συναρμολόγησε με ακρίβεια κι επιδεξιότητα, ώστε να κτιστεί και να λειτουργήσει το εργοστάσιο». Αυτά περιέχονται στη συγγραφή: «Δημιουργός η τύχη» του Β. Νικολόπουλου.

Το συμπέρασμα λοιπόν, είναι αυτό που γράφει ο θεόπνευστος απόστολος Παύλος: Πας οίκος κατασκευάζεται υπό τινός, ο δε τα πάντα κατασκευάσας Θεός». (Εβρ γ 4) Αυτόν τον Δημιουργό Θεό, ομολογούμε στο Σύμβολο της πίστεως.

Τον Θεό Πατέρα, που δημιούργησε τον κόσμο διά του Υιού εν Αγίω Πνεύματι. Τον προαιώνιο Θεό, ο Οποίος δημιούργησε σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή όλον τον ορατό και τον αόρατο κόσμο, από υπερβολική αγάπη για τον άνθρωπο, στην εξουσία του οποίου τον έθεσε.

Για άλλη μια φορά, λοιπόν ας θαυμάσουμε τον κόσμο, που μας περιβάλλει, τον ουρανό και την γη κι ας αναζητούμε στην υπέροχη πλάση τη σφραγίδα του Παντοκράτορα, του Πανσόφου και Πανάγαθου Θεού μας. Όσο για τον αόρατο κόσμο, αναφερθήκαμε σε προηγούμενο άρθρο.