Γράφει ο Αντώνης Κολιάτσος
(e-mail akoliatsos@gmail.com)

Επανερχόμενοι στα της πιο πάνω 30-μελούς μικτής επιτροπής επισημαίνουμε ότι τα από εμφανή σκοπιμότητα ενεργούντα μέλη της, δεν αρκέστηκαν στα προαναφερθέντα ιστορικά …προσπεράσματα. Αντίθετα, στην προσπάθεια των ιδίων- αλλά και των νεώτερων συμπατριωτών τους, να επικοινωνήσουν το εφεύρημα: «ο Καραϊσκάκης είναι Καρδιτσιώτης» - τους είδαμε και τους βλέπουμε να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να το νομιμοποιήσουν και με τη βούλα της «Αθηνοκεντρικής πολιτείας.

ΠΩΣ Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ… ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ «ΚΑΡΔΙΤΣΙΩΤΗ»

Η προσπάθεια, ειδικότερα, από τους μεταγενέστερους των προμνησθέντων πρώτων «αγωνισαμένων» Καρδιτσιωτών, αναθεωρητών της ιστορικής αλήθειας, συνεχίστηκε με αμείωτη ένταση. Έτσι τον Ιούνιο του 1966, ένα απλό υπόμνημα του Προέδρου της κοινότητας Μαυρομματίου του ν. Καρδίτσας προς το Υπουργείο Εσωτερικών- που σημειωτέον στηριζόταν σε μια μονομερή, αυθαίρετη και ασθενή επιχειρηματολογία, και το περιεχόμενό του αντλούνταν κυρίως από το βιβλίο «Τα Καραϊσκάκεια» του Καρδιτσιώτη συγγραφέα Ν. Δ Κωνσταντή- έχοντας την ομόθυμη προώθηση του συνόλου των φορέων της Καρδίτσας και με την ιδιαίτερα καθοριστική συμβολή του τότε Υπουργού Παιδείας και βουλευτή Καρδίτσας Στέλιου Αλαμανή, τελικά…έπεισε την Ακαδημία Αθηνών να… αποφανθεί ότι η γενέτειρα του Γεωρ Καραϊσκάκη είναι το χωριό Μαυρομμάτι του ν. Καρδίτσας.

Το αποτέλεσμα όμως της συντονισμένης αυτής «Καρδιτσιώτικης» κίνησης – η οποία εκδηλώθηκε αμέσως μετά τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Γεωρ Καραϊσκάκη στη Σκουληκαριά Άρτας στις 12 Σεπτεμβρίου του 1965 – αποτέλεσε την αιτία να επισπευσθεί η έκδοση του υπ’ αρ 712/16/9/66 Β.Δ(Βασιλικού Διατάγματος), με το οποίο «…απεφασίσθη και… διετάχθη ότι η 23η Απριλίου, επέτειος του θανάτου του Γεωργίου Καραϊσκάκη, θα εορτάζητε ως τοπική εορτή εις Μαυρομάτιον Καρδίτσης, γενέτειραν αυτού…».

Αυτό, λοιπόν το διάταγμα, εν μια νυκτί, «διέγραψε τη Σκουληκαριά Άρτας, ως τόπο γεννήσεως του ήρωα της Επανάστασης 1821 Γεωρ. Καραϊσκάκη, και έριξε στο έρεβος της ιστορικής αμφισβήτησης, τα αντιθέτως υποστηριζόμενα από πλειάδα παλαιότερων και νεώτερων ιστορικών, περιωπής, όπως: τον συμπολεμιστή του ήρωα στη μάχη της Άρτας και ιστορικό στρατηγό Γιάννη Μακρυγιάννη, τον γραμματέα του Γαζή, τον επίσης συμπολεμιστή του Δ. Αινιάν, τον Εθνικό μας ιστορικό Κων. Παπαρηγόπουλο, τον Γάλλο φιλέλληνα ιστορικό και Πρεσβευτή της Γαλλίας στην Αυλή του Αλή Πασσά, Φ. Πουκεβίλ, τον Γάλλο ιστορικό Αύγουστο Φαμπέρ, τον Γερμανό ιστορικό Μ. Μπαρθόλντυ, τους Ν. Κασομύλη, Λ. Κουτσονίκα, Γ. Τσαγρή, τους διακεκριμένους νεώτερους ιστορικούς Π. Κανελλόπουλο, Σπ. Μαρκεζίνη, Λ. Μάλαμα και κυρίως τον Ιταλό δημοσιογράφο Γκιουζέπε Πέκιο, στον οποίο, ο ίδιος ο Καραϊσκάκης σε συνέντευξή του, δήλωσε ότι γεννήθηκε στην Άρτα και πως είναι Ηπειρώτης κ.ά.

Ήταν δε τόσο εμφανής η ελαφρότητα και προχειρότητα της έκδοσης του εν λόγω διατάγματος και τόσο «ιστορικά αμφιλεγόμενο» το περιεχόμενό του, ώστε στην έντονη αντίδραση των Αρτινών «διαμαρτυρομένων», ο αείμνηστος Ηλίας Ηλιού, τότε πρόεδρος της ΕΔΑ, ενημερώνοντας την κοινότητα Σκουληκαριάς, σε σχετική επιστολή του, σημείωνε: «…κατέθεσα επερώτηση στη Βουλή με την οποία ζήτησα την απόσυρσή του(του επίμαχου ΒΔ) …».

Όμως τα δύο πιο πάνω επιτεύγματα των γειτόνων, ήταν αρκετά για να «μεγαλουργήσει», η κακώς εννοούμενη πολιτική παρέμβαση των ταγών του γειτονικού νομού και να «θριαμβεύσει» η φτηνή ομώνυμη σκοπιμότητα που την διείπε. Πραγματικά, έκτοτε, αργά αλλά σταθερά και πολύ μεθοδικά, οι «Καρδιτσιώτες» έχουν αποδυθεί σε έναν αγώνα κατίσχυσης της εκδοχής ότι ο Γεωρ Καραϊσκάκης είναι εκ γενετής συντοπίτης τους. Και από τον Μάρτιο του 1927 μέχρι σήμερα οι πολιτικοί, αυτό-διοικητικοί, πολιτιστικοί κ.ά εκπρόσωποί τους ενωμένοι, μαχητικοί και κυρίως πείσμονες δεν έπαψαν να μάχονται για την επίτευξη του στόχου τους.

Αλλά τι συγκεκριμένα έχουν κάνει και τι συνεχίζουν να κάνουν οι «Καρδιτσιώτες», σχετικά με το μείζον αυτό θέμα; Απλά, ενεργώντας στην αρχή με έναν καταιγισμό «αντί-δημοσιεύσεων» (σ.σ άρθρα, βιβλία, πρακτικά ημερίδων κ.ά) μπόρεσαν σχεδόν να διαγράψουν τις αδιαμφισβήτητες σχετικές αναφορές των πιο πάνω αναφερθέντων εγκύρων ιστορικών, ιστοριογράφων και βιογράφων του μεγάλου Καραϊσκάκη, που επιβεβαιώνουν ότι η Σκουληκαρία είναι ο γενέθλιος τόπος του.

Παράλληλα μεθοδεύοντας μια μακρόχρονη αλλά αριστοτεχνικά σχεδιασμένη επιχείρηση «πειθούς», κατάφεραν να «προσεταιρισθούν» επώνυμους πνευματικούς, κυβερνητικούς και πολιτειακούς παράγοντες, προκειμένου να νομιμοποιήσουν ιστορικά, επιστημονικά, νομικά και ηθικά την προκατασκευασμένη αλήθεια τους.

Δυστυχώς για την Αρτινή πλευρά, δεν άργησαν να φανούν τα αποτελέσματα αυτής της διαχρονικής προσπάθειας, που διαλαμβάνει μια σειρά επί μέρους, ορισμένες των οποίων συνοπτικά πιο κάτω τα παραθέτουμε:

1) Την διάτρητη σύνθεση της 30-μελούς επιτροπής του Υπουργείου Εσωτερικών τον Μάρτιο του 1927 για τον εορτασμό των 100 χρόνων από τον θάνατο του ήρωα, την ακολουθούσα απόφαση εξπρές της Ακαδημίας Αθηνών, που αποφαινόταν ότι το Μαυρομάτι ήταν η γενέτειρα του Γεωρ Καραϊσκάκη, ως και το περιβόητο υπ’ αριθμ 712/16/9/66 Βασιλικό Διάταγμα το οποίο καθιέρωνε σαν επέτειο του θανάτου του την 23η Απριλίου εορταζομένη στο Μαυρομμάτι Καρδίτσας, γενέτειρα αυτού, ήταν οι πρώτες κινήσεις των γειτόνων, που συνέβαλλαν καθοριστικά στην επιτυχία των επόμενων πρωτοβουλιών της «Καρδιτσιώτικης» πολιτείας.

2) Την έκτοτε και μέχρι σήμερα συνεχιζόμενη έκδοση σχετικών βιβλίων, που μιλάνε για την «Καρδιτσιώτικη» καταγωγή του Καρα;ϊσκάκη, τη δημοσίευση άρθρων και ρεπορτάζ σε έντυπα και ηλεκτρονικά Μ.Μ.Ε με παρεμφερές περιεχόμενο, τη δημιουργία τηλεοπτικών, ενημερωτικών εκπομπών και καταχωρήσεων στο διαδίκτυο κ.ά, που σηματοδοτούν τη συνέχεια της επίμαχης ιστορικής στρέβλωσης.

3) Την ετήσια καθιέρωση του Διεθνούς Φεστιβάλ Πολιτισμού, «Καραϊσκάκεια», που από το 1995 πραγματοποιείται (σ.σ από την Ένωση Πολιτιστικών Συλλόγων νομού Καρδίτσας, σε συνεργασία την Αντί-Περιφέρεια το Δήμο Καρδίτσας – ΔΕΤΑΚ και την ΤΕΔΚ)- στο Μαυρομμάτι Καρδίτσας, με τη συμμετοχή μουσικών, χορευτικών, Αθλητικών συγκροτημάτων κ.ά από την Ελλάδα και το εξωτερικό, μέσα από το οποίο οι διοργανωτές έχουν την ευκαιρία να μιλούν για τον ιστορικό θεσμό, να ξεδιπλώνουν την ιστορία του «Καραϊσκάκη τους» και να αναδεικνύουν το Μαυρομμάτι, ως τόπο γέννησής του.

4) Την ευρεία δημοσιότητα των εκδηλώσεων, που οι διοργανωτές φροντίζουν να τους προσδίδουν (σ σ, εκπομπές ΕΡΤ – οπτικό-ακουστικό αρχείο, είναι χαρακτηριστικές), με την παρουσία εκεί των ταγών τους Ελληνικού κράτους και την μαζική λαϊκή συμμετοχή που οι διοργανωτές επιτυγχάνουν, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα η ιστορική «αναλήθεια», περί του τόπου γέννησης του ήρωα της Επανάστασης του 1821 να διαχέεται ευκολότερα σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ελληνικής Επικράτειας αλλά και να εμπεδώνεται, με ό, τι κακό για την διαφορετική, την πραγματική ιστορική αλήθεια, αυτό συνεπάγεται

5) «…Το Μαυρομάτι δεν ξεχνά τον ήρωα Γεωρ Καραϊσκάκη. Με ιδιαίτερη λαμπρότητα γιορτάζονται κάθε χρόνο τα «Καραϊσκάκεια» στη μνήμη του ήρωα της επανάστασης του 1821 Γεωρ Καραϊσκάκη, στη «γενέτειρά» του(το Μαυρομάτι). Οι εκδηλώσεις ξεκινούν από το πρωί με τη Δοξολογία στον Ι.Ν του Αγίου Νικολάου, στη συνέχεια με την παρουσία των επισήμων και πλήθους λαού στην πλατεία του χωριού πραγματοποιείται επιμνημόσυνη δέηση, ακολούθως εκφωνείται ο πανηγυρικός της ημέρας και η κατάθεση στεφάνων στον Ανδριάντα του ήρωα Γεωρ Καραϊσκάκη, ενώ η εκδήλωση κλείνει με παραδοσιακούς χορούς(σ. σ, σημειώνεται ειδικότερα ότι η εν λόγω εκδήλωση επιδιώκεται να λάβει πανηγυρικό χαρακτήρα με την παρουσία υψηλά ιστάμενων προσωπικοτήτων της εκάστοτε πολιτικής, πνευματικής, πολιτιστικής, δικαστικής, στρατιωτικής ηγεσίας της χώρας, όπως κυβερνητικοί αξιωματούχοι, Αρχηγοί κομμάτων, ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί, άνθρωποι του πνεύματος και του πολιτισμού, με προεξάρχοντες βέβαια τους εκάστοτε «Καρδιτσιώτες» πολιτικούς. Μάλιστα σε παλαιότερες εκδηλώσεις, για παράδειγμα, παρευρίσκονταν ανελλιπώς οι «Καρδιτσιώτες πολιτικοί κκ. Δημήτρης Σιούφας, πρώην Πρόεδρος της Βουλής και Σπύρος Ταλιαδούρος, πρώην Υφυπουργός Παιδείας, ως εκπρόσωπος της τότε Κυβερνήσεως κ.ά)[…]..

6) …Το πιεστικό αίτημα των εκπροσώπων του Μαυρομματίου προς τους κκ Δ.. Σιούφα και Σ. Ταλιαδούρου(στον πρώτο με την ιδιότητα του τότε Γεν Γραμματέα της κοινοβουλευτικής ομάδας της Ν.Δ και μετέπειτα του προέδρου της Βουλής και στον δεύτερο του υφυπουργού Παιδείας ), από το 2003, για την επιστροφή των οστών του Καραϊσκάκη από το Φάληρο στη γενέτειρά του, καθώς και για την ίδρυση Εθνικού Ιδρύματος Ιστορικών Μελετών «Γ. Καραϊσκάκης, που είχε σαν αποτέλεσμα να προωθηθεί στη Βουλή σχέδιο νόμου, σχετικό με τα δύο αυτά ζητήματα. Επρόκειτο για πάγιο, πλέον, αίτημα των κατοίκων του Μαυρομματίου, οι οποίοι δεν ξεχνούν τον ήρωα της επανάστασης του 1821[…], αλλά και δεν αφήνουν αδιάφορους τους κατά καιρούς «Καρδιτσιώτες» ιθύνοντες[…].

7) …συνάντηση μ’ όλους τους φορείς του Μαυροματίου είχε ο Υφυπουργός Παιδείας κ. Ταλιαδούρος στο γραφείο του στο Υπουργείο Παιδείας, παρουσία του Δημάρχου Μουζακίου κ. Κωτσού. Η συνάντηση προκλήθηκε από τον κ. Υφυπουργό μετά τη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Μαυροματιανών στην Αθήνα, στην οποία εκτός του κ. Σπ. Ταλιαδούρου, συμμετείχαν ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου κ. Γκινής, ο πρόεδρος του Συλλόγου Μαυρομματίου κ. Νάσιος, ο πρόεδρος του Συλλόγου των Μαυρομματιανών της Αθήνας κ. Ζούμπος, ο Στρατηγός Ε.Α κ. Τσίντζος, ο Καθηγητής κ. Νίκος Βλάχος, ο Αξιωματικός Ε.Α της Αστυνομίας κ. Βαλαώρας, ο εγγονός του Γεωργίου Καραϊσκάκη κ. Λεωνίδας Καραϊσκάκης και η καθηγήτρια Πανεπιστημίου κ. Κωνσταντοπούλου. Στην αρχή ο Δήμαρχος Μουζακίου κ. Κωτσός έκανε μία σύντομη ενημέρωση σ’ όλους για τα έργα που έχουν ολοκληρωθεί ή βρίσκονται σε εξέλιξη στο Μαυρομμάτι, όπως ο δρόμος προς Σπηλιά Καραϊσκάκη (670.000 €), ανακαίνιση καθολικού Μοναστηριού Καραϊσκάκη (100.000€), υδροδότηση Μοναστηριού Καραϊσκάκη (30.000€), ανάπλαση Σπηλιάς Καραϊσκάκη (400.000€, εντάχθηκε στο ΠΙΝΔΟΣ, ολοκληρώνεται η μελέτη), ανάπλαση κελιών Μοναστηριού Γ. Καραϊσκάκη (350.000€, εντάχθηκε στο ΠΙΝΔΟΣ ολοκληρώθηκε η μελέτη και αναμένεται η δημοπράτησή του), συντήρηση Ι.Μ Καραϊσκάκη (υπάρχει μελέτη 500.000€ και προτείνεται από την αρμόδια εφορεία αρχαιοτήτων για χρηματοδότηση στο ΕΣΠΑ)…».

Αντιγράψαμε τις πιο πάνω γραμμές(5, 6 & 7), από την ηλεκτρονική διεύθυνση «fatsimare.gr», σε ανύποπτο χρόνο. Και το κάναμε αφ’ ενός για να καταδείξουμε τον ζήλο με τον οποίο οι γείτονες Καρδιτσιώτες προωθούν τον πάγιο στόχο της εκ γενετής «πολιτογράφησης» του Γεωρ. Καραϊσκάκη, ως «Μαυροματιανού», που συνάμα σηματοδοτούν τον οργασμό των συλλογικών δραστηριοτήτων των φορέων του Μαυρομματίου, του Δήμου Μουζακίου και της πολιτικής ηγεσίας του ν. Καρδίτσας, για την επιτυχία του προαναφερθέντος στόχου. Και αφ’ ετέρου για να εκφράσουμε τα ανάμεικτα αισθήματα θαυμασμού και… απογοήτευσης που αισθανθήκαμε από την ανάγνωσή τους….

Του θαυμασμού για την βαθειά πίστη των ταγών και των πολιτών του γειτονικού νομού στην προσπάθεια που έχουν αναλάβει για «να περάσουν» στην Ελλαδική κοινή γνώμη «το Μαυρομμάτι», ως γενέτειρα του Καραϊσκάκη. Αλλά και της απογοήτευσης για τα όσα εμείς οι Αρτινοί δεν κάνουμε προκειμένου να ακυρώσουμε την μεγάλη ιστορική αυτή αναλήθεια

(*)(σ. σ, σε επόμενο φύλλο του «Μ», το Γ΄ και τελευταίο μέρος)