Γράφει ο Αντώνης Κολιάτσος
(e-mail akoliatsos@gmail.com)

Ένα από τα φοβερότερα ανοσιουργήματα στο χώρο της Ιστορίας-αυτόχρημα αναιρετικό της ιστορικής επιστήμης – είναι η ιδεολογική και ωφελιμιστική ερμηνεία ως η και χρήση ιστορικών ντοκουμέντων της. Τότε ο Ιστορικός δεν κάνει επιστήμη, δηλαδή απροκατάληπτη και ελεύθερη έρευνα, αλλά μικροπολιτική. Ένα δε από τα ιστορικά γεγονότα, πρωταρχικής για τον Ελληνισμό σημασίας, που «δεινοπαθεί» ιδιαίτερα από την «ιδεολογικό-ποιημένη» ιστορία, είναι το 1821. Η μεγάλη Επανάσταση του Ελληνικού Γένους/Έθνους και ο αληθινός χαρακτήρας της. Γιατί το 21 σηματοδοτεί την αρχή του Ελληνικού Κράτους και γι’ αυτό όλες οι ιδεολογίες και οι κάθε λογής σκοπιμότητες θέλουν να το βλέπουν μόνο με τη δική τους οπτική και να ζηλούν τη δόξα του.

Πως μια ιστορική ανακρίβεια, μετεξελίχτηκε σε «θέσφατη αλήθεια»

Δυστυχώς μέσα από μια τέτοια θεώρηση, μια ομάδα, «νεο-ερευνητών», θα τους αποκαλούσαμε ευθέως κατ’ επίφαση ερευνητές, φαίνεται πως από πολλού και συστηματικά εργάζονται προκειμένου να οριοθετήσουν ιστορικά τον τόπο γεννήσεως του Αρχιστράτηγου της Ρούμελης Γεωρ. Καραϊσκάκη, με διάθεση όμως απόρριψης της «άλλης», της «καθαρής» και αδιαφιλονίκητα αληθινής άποψης.

Προς τούτο, από καιρού εις καιρόν, σε μεγάλης κυκλοφορίας έντυπα των Αθηνών που «φιλοξένησαν» την ιστορική διαδρομή του ήρωα της επανάστασης του 1821, Γεωρ. Καραϊσκάκη, ακόμη και σε κλασική εικονογραφημένη μορφή(σ.σ εφ. «Το Βήμα» της 27/03/09 και συγκεκριμένα στην εισαγωγή του με αρ 1268 περιοδικού της σειράς «Κλασσικά Εικονογραφημένα, εγκυκλοπαίδεια «Αμερικάνα», το «Παπυράκι του Larousse», το «Βήμα – ιστορία», ομιλία του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στη Βουλή για τον Καραϊσκάκη, σχετικές ανακοινώσεις της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης ν. Καρδίτσας, «Ε-Ιστορικά», της Ελευθεροτυπίας, δεκάδες blogs στο διαδίκτυο κ.ά.), είδαμε να καταγράφεται ως γενέτειρά του το Μαυρομμάτι νομού Καρδίτσας.

Βέβαια, θα πούνε κάποιοι, περισσότερο ψαγμένοι! Δεν είναι η πρώτη φορά που η Σκουληκαριά νομού Άρτας απετέλεσε «σημείο αντιλεγόμενο»(Λουκ. 2,3,4), στην προσπάθεια κάποιων να τη διαγράψουν από… «Καραϊσκο-γέννα» γή.

Έχουν ήδη προηγηθεί πολλές, πάμπολλες σχετικές αναφορές στο παρελθόν, που η τοπικιστική ιδιωφέλεια μαζί και η πολιτική σκοπιμότητα επιστράτευσε προκειμένου να «ξαναγραφεί» η ιστορία της καταγωγής του Αρτινού Στρατάρχη της Ρούμελης και ταυτόχρονα να καταδειχθεί πως μια «ιστορική ανακρίβεια», ως ευρύτερα δημοσιοποιημένη «αναιρετική της ιστορικής επιστήμης» άποψη, μπορεί να μετεξελιχθεί σε θέσφατη ιστορική αλήθεια.

Τα ιστορικά ντοκουμέντα, που η σκοπιμότητα… προσπερνά

Ερευνώντας, λοιπόν κανείς περισσότερο διεξοδικά το όλο ζήτημα, διαπιστώνει ότι περί τα τέλη της 10-ετίας του 20 ( Μάρτιος του 1927), η τότε πνευματική, θρησκευτική, πολιτική και δημοσιογραφική «φιλο-Καρδιτσιώτικη» ελίτ του κράτους των Αθηνών (σ.σ Γ. Βλαχογιάννης διορισμένος από τον αείμνηστο Στρατηγό Ν. Πλαστήρα Δ/ντής των αρχείων του κράτους, Κ. Ράδος, πρόεδρος της ιστορικής Εθνολογικής Εταιρίας, Σουμερλής και Ν. Βέης, κατά βάση όλοι «αντιγραφείς» του Χριστοφ. Περαιβού, διατηρούντος συγγενικό δεσμό με τον Αλεξ. Μαυροκορδάτο, ΓΝΩΣΤΟ ΟΡΚΙΣΜΕΝΟ ΕΧΘΡΟ ΤΟΥ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ, Σ. Ταλιαδούρος, Χ. Αλαμανής βουλευτές Καρδίτσας κ.ά), ήταν εκείνη που πρώτη έριξε το σπόρο της ιστορικής στρέβλωσης, ο οποίος φύτρωσε, ευδοκίμησε και με την διαχρονικά προσφερόμενη αρωγή της, τελικά καρποφόρησε.... Μόνιμος στόχος των κατά καιρούς «αγωνιζομένων», είναι να «πολιτογραφηθεί» από γεννήσεώς του ο Γεωρ Καραϊσκάκης «Καρδιτσιώτης».

Πραγματικά, η από τον τότε Υπουργό Εσωτερικών Π. Τσαλδάρη συγκροτούμενη 30-μελής επιτροπή εορτασμού των 100 χρόνων από τον θάνατο του Γεωρ. Καραϊσκάκη, αποτελούμενη από τρεις βουλευτές του ν. Καρδίτσας (σ.σ Σ. Ταλιαδούρος, Αριστ. Ψαρράς, Χ. Αλαμανής) και με ΠΑΝΤΕΛΗ ΑΠΟΥΣΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΑΠΟ ΤΟ Ν. ΆΡΤΑΣ, συνεδριάζει στο σπίτι του τότε προέδρου της, Ν.Δ Λεβίδη (σ.σ πολιτευτής Αθηνών, υπουργός και συγγραφέας)- και όχι στο Υπουργείο Εσωτερικών- και χωρίς καν να μνημονεύσει τη Σκουληκαριά Άρτας, αποφασίζει ως τόπο εορτασμού των 100 χρόνων από τον θάνατο του Γεωρ. Καραϊσκάκη το Μαυρομμάτι Καρδίτσας. Ενώ, κατά παράβαση κάθε ίχνους ερευνητικής δεοντολογίας, ηθικής τάξης και ιστορικής κανονικότητας, συνομολογεί για την « αποσιώπηση» κάθε άλλου ιστορικού ντοκουμέντου, μηδέ της ζώσας αφηγηματικής ιστορικής αλήθειας εξαιρουμένης, όπως για παράδειγμα:

▪ της κληροδοτούμενης αλήθειας ότι η Σκουληκαριά Άρτας είναι ο τόπος γέννησής του Αρχιστράτηγου της Ρούμελης, που γονείς παππούδες και προ-παππούδες την μετέφεραν στους νεότερους: υπερήλικες συντοπίτες και πλέον έγκυροι αφηγητές της ζωντανής ιστορίας του, ώστε να την κατοχυρώνουν κατά τρόπο αυθεντικό και συνάμα αποδεικτικά αδιαφιλονίκητο.

▪ της αδιαφιλονίκητα αποδεδειγμένης γέννησης του ήρωα στο θολωτό «Μπουντρούμι», δίπλα στο μοναστήρι της Παναγιάς στη Σκουληκαριά Άρτας.

▪ του ιστορικά επιβεβαιωμένου γεγονότος ότι ο πραγματικός πατέρα του Γεωρ. Καραϊσκάκη, ήτα, ο Νικ. Πλακιάς.

▪ του απόηχου της δραματικής πορείας της λεχώνας μάνας του Ζωίτσας Ντιμισκή από το μοναστήρι του ηγούμενου Καλλίνικου,σε εκείνο του Άη Γιώργη στο Μαυρομμάτι Καρδίτσας, όπου( ο ήρωας) και βαφτίστηκε.

▪ της δολοφονίας του πατέρα του, στο «Καρτέρι του Πλακιά» από τα δυο αδέλφια της μάνας του, τους Ντιμισκαίους.

▪ του ιστορικού των πρώτων χρόνων της ζωής του, στο αρχοντικό του θείου του Δημητράκη Ίσκου στην Τούνιστα (Σταθά) του Βάλτου.

▪ της εξήγησης του πρώτου υποκοριστικού «Ισκάκης», που του έδωσαν οι συγχωριανοί του, εξ’ αιτίας του μικρού το δέμας παιδιού και της αδύναμης κράσης του.

▪ της αφήγησης των συγχωριανών του, για τον 12-χρονο(Γεωρ. Καραϊσκάκη), ως νεροκουβαλητή των Τούρκων στο «Καρακόλι» του Αη Λιά.

▪ της μαρτυρίας για το συβόδιασμα (σ.σ τον σκοτωμό) του Τούρκου συνοδού του, όταν ο τελευταίος του επετέθη με ανήθικες διαθέσεις.

▪ της έγκυρα διατυπωμένης επεξήγησης, για το πρόθεμα «Καρά» στο «Ισκάκης», λόγω του έντονα μελαχρινού χρώματος του δέρματος.

▪ της καταπληκτικής ομοιότητας του Γεωρ Καραϊσκάκη, με τους «Σκουληκαριώτες» απογόνους του Ν. Πλακιά και πατέρα του.

▪ του περιεχομένου της «διαθήκης» του ήρωα και της παράδοσής της στον γιό του Σπύρο (φυλάσσεται στο Μουσείο Μπενάκη).

▪ της ζωντανής μαρτυρίας του τελευταίου, που βεβαιώνει ότι ο Γεωρ. Καραϊσκάκης και πατέρας του είναι από τη Σκουληκαριά Άρτας.

▪ των όσων διαφορετικών παραθέτουν οι πρώτοι «βιογράφοι» του ήρωα, όπως ο γραμματέας του Γαζής, ο συμπολεμιστής του Δ. Αινιάν, ο Εθνικός μας ιστορικός Κων. Παπαρηγόπουλος, ο Γάλλος φιλέλληνας, ιστορικός και Πρεσβευτής της Γαλλίας στην Αυλή του Αλή Πασσά, Φ. Πουκεβίλ, ο Γερμανός ιστορικός Μ. Μπαρθόλντυ, ο Γάλλος ιστορικός Αύγουστος Φαμπέρ και κυρίως ο Ιταλός δημοσιογράφος Γκιουζέπε Πέκιο, στον οποίο, ο ίδιος ο Καραϊσκάκης σε συνέντευξή του, δήλωσε ότι γεννήθηκε στην Άρτα και πως είναι Ηπειρώτης.

Τα δύο φοβερά ντοκουμέντα που αποδεικνύουν την Αρτινή καταγωγή του ήρωα

Ωστόσο, πέρα και πάνω από όλα αυτά τα δύο πιο κάτω «φοβερά ιστορικά ντοκουμέντα», επισκιάζουν κάθε άλλη σχετική επιχειρηματολογία και αναντίρρητα έρχονται να επιβεβαιώσουν, με τον πλέον επίσημο και κατηγορηματικό τρόπο, ότι ο Γεωρ. Καραϊσκάκης είναι γέννημα και θρέμμα της Σκουληκαριάς Άρτας.

Το πρώτο(ντοκουμέντο), αφορά στο επίγραμμα «ο Γεωρ. Καραϊσκάκης Γεννηθής Εν Άρτη και διαπρέψας εις πολλάς μάχας έπεσεν ενδόξως εν τη Ακροπόλει των Αθηνών την 22 Απριλίου 1827», που οι συμπολεμιστές του έγραψαν στον τάφο του στη Σαλαμίνα.

Το δεύτερο είναι το περιεχόμενο της ενεπίγραφης πλάκας, που ήταν εντοιχισμένη στο θολωτό «μπουντρούμι», δίπλα στο μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου», στη Σκουληκαριά Άρτας,που έλεγε: «1781 Μαρτίου… εις Ναόν Κοιμήσεως… ούτος ο διάσημος αγωνιστής του 1821». Μάλιστα η εν λόγω πλάκα, τον Απρίλιο του 1962, παραδόθηκε για φύλαξη στο Μουσείο Παρηγορήτριας Άρτας, από τον Δάσκαλο Ν. Ντασκαγιάννη, συγγραφέα περισπούδαστου πονήματος με τίτλο «Καραϊσκάκης, γενέτειρα, αλήθεια και ψέμα».

(Συνεχίζεται)