Τη φωτό του συνεργάτη της εφημερίδας μας Αντώνη Κολιάτσου, είδαμε να φιγουράρει στην πρώτη σελίδα της καθημερινής εφημερίδας των Ιωαννίνων «ΠΡΩΪΝΟΣ ΛΟΓΟΣ» (σ.σ στο φύλλο της περασμένης Πέμπτης 15/6/2017 ), πάνω από το ιδιαίτερου ενδιαφέροντος και ανάλογης επικαιρότητας άρθρο του, με τίτλο: «ΛΥΣΗ ΧΡΕΟΥΣ…ΓΙΟΚ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ EUROGROUP». Στο εν λόγω άρθρο- που σημειωτέον πολλά σημεία του είχε προ-δημοσιεύσει ο «Μ», ο Αρτινός αρθρογράφος με ισχυρή επιχειρηματολογία, δομημένο λόγο και βαθιά γνώση του θέματος, προέβλεψε όχι μόνο την απόφαση του πρόσφατου «Eurogroup» να μη δοθεί στην Ελλάδα η πολυπόθητη λύση στο χρέος, αλλά το κυριότερο, εξήγησε το γιατί οι δανειστές, με προεξάρχοντες τους Γερμανούς και το ΔΝΤ, θα αναβάλλουν την κρίσιμη αυτή απόφαση, όσο τους παίρνει.

Και αυτό, κατά τον κ. Κολιάτσο: «…γιατί τα μνημονιακά δάνεια τα οποία οι ευρωπαίοι εταίροι χορήγησαν στην Ελλάδα από την αρχή της κρίσης, δεν χορηγήθηκαν στην Ελλάδα από εταιρική αλληλεγγύη ή γαλαντομία των ευρωπαίων δανειστών, αλλά από μία άκρως ιδιοτελή σκοπιμότητα, που απέβλεπε στη διάσωση των γαλλογερμανικών τραπεζών, οι οποίες από τις αρχές του 2009, ως συνιστώσες του παγκόσμιο-ποιημένου χρηματοπιστωτικού συστήματος που η δομή του ακολουθεί λειτουργικά την μαθηματική θεωρία του χάους κινδύνεψαν με κατάρρευση[…]. Συγκεκριμένα όταν τα στοιχήματα στα παράγωγα χρέους της Γουόλ Στριτ που είχαν ποντάρει, χανόντουσαν το ένα μετά το άλλο, και διαιστώνονταν ότι μόνο οι γερμανικές τράπεζες σε χρόνο «dt» έπρεπε να εξεύρουν 400 δισ. ευρώ, ώστε να συνεχίσουν να λειτουργούν τα ΑΤΜ τους. Και περισσότερο όταν, μήνες αργότερ, που το πατατράκ του Αμερικάνικου χρηματοπιστωτικού συστήματος(σ. σ, κατάρρευση της Lehman Brothers, στις 15/9/2008) εξάγονταν με ραγδαίους ρυθμούς στο αντίστοιχο ευρωπαϊκό και πάλι διαπιστώνονταν ότι οι γαλλογερμανικές τράπεζες που εν τω μεταξύ είχαν δανείσει σε χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας το ιλιγγιώδες ποσό των 477 δισ ευρώ (σ. σ, τα 102 δις. στην Ελλάδα), ήταν έτοιμες να καταρρεύσουν…».

Εκείνο όμως που έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την ανάλυση του κ. Κολιάτσου, και είναι άξιο υπενθύμισης, είναι η λογική και μαθηματικά τεκμηριωμένη διαπίστωση:

Αφ΄ ενός «…ότι, μία απόφαση των Μέρκελ και Σόϊμπλε για κούρεμα του ελληνικού χρέους, που από ειδική μελέτη του διεθνούς οίκου θα στοίχιζε στον γερμανικό κρατικό προϋπολογισμό πολλά επί πλέον των 400 δις ευρώ της προαναφερθείσας πρώτης, θα ισοδυναμούσε με ομολογία τους ενώπιον του Γερμανικού κοινοβουλίου-και μάλιστα εν όψει των εκλογών του προσεχούς Σεπτεμβρίου- ότι επί τόσα χρόνια έλεγαν ψέματα στους γερμανούς βουλευτές, ότι το τεράστιο δάνειο προς την Ελλάδα είχε αποτέλεσμα. Όπως θα ήταν ομολογία ψευδούς διαβεβαίωσης των Λαγκάρντ-Τόμψεν στο ΔΣ του ΔΝΤ ότι η επιτυχία του προγράμματος διάσωσης της Ελλάδα με χρήματα του Ταμείου, ήταν εξασφαλισμένη.

Αφ’ ετέρου, μια τέτοια απόφαση(κούρεμα του χρέους), θα απεκάλυπτε και την ατιμία των πιο πάνω: ότι τα χρέη των γερμανικών τραπεζών, που οι ίδιοι φόρτωσαν στα εθνικά κράτη τους ως και τις απώλειες από ένα κούρεμα του χρέους, θα καλούνταν να πληρώσουν οι ίδιοι οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι -και μεταξύ αυτών και οι οικονομικά ασθενέστεροι…».

Εν τούτοις μια ευρύτερη συζήτηση του «Μ» με τον κ. Κολιάτσο στη βάση της λογικής του άρθρου του στη «Γ» σε συνδυασμό και με τις αποφάσεις του Eurogroup της περασμένης Πέμπτης, είναι εξ’ ίσου ενδιαφέρουσα. Για αυτό πιο κάτω παραθέτουμε τα κύρια συμπεράσματα που αποκομίσαμε από αυτή τη συζήτηση..

Κατ’ αρχήν ο ίδιος, υπεραμυνόμενος της συλλογιστικής του, δικαιολογεί γιατί μια τυχόν ρύθμιση του χρέους, τώρα, θα απεκάλυπτε πως το τεράστιο ποσό του σωρευθέντος δημόσιου χρέους της χρεοκοπημένης Ελλάδος δεν θα μπορούσε να επιστραφεί στους δυστυχείς ευρωπαίους φορολογούμενους(και πλέον δανειστές της) αν προηγουμένως δεν έχει υποστεί γενναίο κούρεμα και πως οι απώλειες των εκατοντάδων δις από ένα κούρεμα, και πάλι θα έπεφταν στις πλάτες τους(των ευρωπαίων πολιτών). Ενώ, στη συνέχεια του άρθρου ο αρθρογράφος, προβάλλοντας ισχυρή επιχειρηματολογία, εξηγεί γιατί οι δανειστές:

- θα κωλυσιεργούν τις αξιολογήσεις, απαιτώντας νέα μέτρα, θα δηλώνουν ήξεις αφίξεις κατά τις ατέρμονες διαπραγματεύσεις με τις ελληνικές κυβερνήσεις και θα εμπαίζουν και εκβιάζουν τον ελληνικό λα.ό

- ΘΑ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΚΟΥΡΕΨΟΥΝ ΤΟ ΧΡΕΟΣ και με μπροστάρη τον σκληρό Σόϊμπλε «θα το τραβήξουν όσο τους πάρει»(σ. σ, ακόμη και μετά τις γερμανικές εκλογές δεν θα δώσουν λύση), εφευρίσκοντας κάθε τόσο νέες αιτιάσεις προκειμένου να «αυτό-δικαιολογούνται» για τη… μη απόφαση για το χρέος

-θα αδιαφορούν, αν κάθε επόμενη αναβολή, διαλύει την Ελλάδα, κρατάει σε ομηρία τον περήφανο λαό της, και παράλληλα εξ’ αιτίας της(σ. σ, με κατάλληλα δημοσιεύματα αργυρώνητων διεθνών και εγχώριων ΜΜΕ, αντιφατικές δηλώσεις εκπροσώπων των θεσμών, βαθμολογήσεις φερεγγυότητας ύποπτων οίκων αξιολόγησης κ.ά) επιβάλλει εκβιαστικά την πώληση, κυριολεκτικά μπιρ παρά, της ατομικής περιουσίας του όσο και του υπέργειου και υπόγειου πλούτου της χώρας του.

-θα επαναλαμβάνουν τις δήθεν μυστικές διαβουλεύσεις ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ-ΔΝΤ, και τα αλλεπάλληλα σούρτα-φέρτα εκπροσώπων τους, αφού οι εν λόγω, όντας συνένοχοι στο έγκλημα κατά του ελληνικού λαού και της διαπραχθείσας ατιμίας εις βάρος των ευρωπαίων φορολογουμένων, πρέπει να κρύβονται πίσω από την κατά τα άλλα υπαρκτή(λόγω καταστατικού του ΔΝΤ), αλλά όχι και μη θεραπεύσιμη διαφωνία τους για το ελληνικό χρέος, προκειμένου να δικαιολογήσουν μια ακόμη «μη απόφαση» για τη ρύθμισή του.

-θα πυκνώσουν τα τύπου Σόϊμπλε φτηνά επιχειρήματα (σ. σ, π.χ ότι είναι άδικο ο φτωχότερος Λετονός με σύνταξη 200- 300€/μήνα, να χρηματοδοτεί τη μεγαλύτερη σύνταξη του Έλληνα συνταξιούχου, ή ότι δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στην ελληνική κυβέρνηση γιατί δεν κάνει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, ή ότι η Ελλάδα χρειάζεται να κάνει ακόμη πιο πολλά αν θέλει να μείνει στη ζώνη του ευρώ, κ.ά), προκειμένου να εγείρουν νέα εμπόδια στις επικείμενες αξιολογήσεις(σ. σ, 3 η, 4 η κ.λ.π) ώστε να γίνεται πειστικότερη η παραπομπή στις ελληνικές καλένδες, κάθε ουσιαστικής συζήτησης για την αναδιάρθρωση του χρέους.

Το συμπέρασμα όλων αυτών, κατά τον συνομιλητή μας, είναι ότι οι κύριοι αυτοί, δυστυχώς, δεν ενδιαφέρονται ούτε για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας ούτε για την απαλλαγή της χώρας από την μέγγενη των μνημονίων ούτε για το καλό του ελληνικού λαού. Απλά με τα δάνεια πάνω στα δάνεια που του δίνουν και τα επί πλέον μέτρα που θα τα συνοδεύουν, επιδιώκουν να τον κρατάνε… ημιθανή στην εντατική, ώστε στην αδυναμία του να αντιδράσει να μπορέσουν εύκολα του τα πάρουν όλα. Πρόκειται για μια διαπίστωση που με ακραία ευρώ-σκεπτικιστική λογική θέλει τους δανειστές να αποδεικνύονται: ψεύτες, εκβιαστές και μπαμπέσηδες, την οποία όμως(διαπίστωση) φαίνεται να ενστερνίζονται όλο και περισσότεροι Έλληνες πολίτες.

Για αυτό άλλωστε, συνέχισε ο κ. Κολιάτσος, στο προχθεσινό Eurogroup, οι δανειστές δεν έδωσαν ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, όπως άλλωστε το επιστημονικά ορθό και η ισχύς του ευρωπαϊκού κεκτημένου επέτασσαν. Δεν επέτρεψαν όμως, με την γνωστή απόφασή τους, ούτε και την πολυπόθητη άμεση ένταξη της Ελλάδας στην ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ(σ. σ, το περίφημο QE του Ντράγκι), που θα ήταν το πιστοποιητικό μιας κάποιας φερεγγυότητας της χώρας, ώστε να μπορέσει να βγει στις αγορές και να δανειστεί με υποφερτά επιτόκια… Απλά οι κύριοι αυτοί, στο κρίσιμο ζήτημα του χρέους είπαν στην Ελλάδα για μία ακόμη φορά… άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.

Και η ενδιαφέρουσα συνομιλία με τον κ. Αντώνη Κολιάτσο τερματίστηκε, με τον ίδιο να επισημαίνει: «Πάρα ταύτα, για τους σκεπτόμενους πολίτες αυτής της χώρας η σωτηρία της θα είχε ήδη έρθει προ πολλού αν οι πολιτικοί της ήταν πρώτα πατριώτες και ύστερα κομματικοί… Αν είχε ηγέτες σαν εκείνους άλλων εποχών… Και αν, επί τέλους, όλοι μαζί, λαός και πολιτικό προσωπικό ήταν ενωμένοι και αποφασισμένοι, έτοιμοι να αντιτάξουν στον κάθε Σόϊμπλε, στην κάθε Μέρκελ και Λαγκάρντ ένα δυνατό συλλογικό «ΌΧΙ» στα παράλογα και συνάμα «ελλαδοκτόνα» μέτρα τους. Και κυρίως αν με τις πράξεις τους, έστελναν το ηχηρό μήνυμα στους κάθε λογής εξ’ εσπερίας ιθύνοντες, να πάψουν, πλέον, να βαυκαλίζονται με την ιδέα ότι στο μέλλον θα υπάρξει μια άλλη κυβέρνηση, περισσότερο πρόθυμη, έτοιμη να ενεργεί κατά τις διαταγές τους».