Γράφει ο Ηλίας Αθ. Καραθάνος

Μπορεί η πληροφορία να γίνει ισχυρό πολεμικό όπλο, κύριο αντικείμενο του παρόντος πονήματος, που εκπληρώνει περίτρανα την προϋπόθεση της επικεφαλίδας. Οι εκπρόσωποι της Διεθνούς Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, που επιθεωρούσαν την εγκατάσταση του εμπλουτισμού ουραίου στο Νατάζ του Ιρά, κατά του Ιανουάριο του έτους 2010, έγιναν μάρτυρες ενός πρωτοφανούς γεγονότος

Οι φυγόκεντροι εμπλουτισμού ουρανίου χαλούσαν η μία μετά την άλλη, χωρίς προφανή αιτία! Πέντε μήνες αργότερα, μια σειρά από υπολογιστές στο Ιράν, άρχισαν να καταρρέουν ο ένας μετά τον άλλο. Και τα δυο αυτά γεγονότα που ήδη έχουν περιγραφεί παραπάνω. Έμοιαζαν με ανεξήγητο μυστήριο, μέχρι που οι ειδικοί, εντόπισαν έναν καινούριο ιό, που είχε μολύνει, τόσο και τους τελευταίος υπολογιστές, όσο και τους υπολογιστές στο Νατάζ.

Είχαν μόλις ανακαλύψει το πρώτο ψηφιακό πολεμικό όπλο, που χρησιμοποίησε η ανθρωπότητα. Αυτός ο ιός ονομάστηκε: Stuxnet, για την πληθώρα των συγκρουσιακών απωλειών που προξενούσε, γιατί ήταν σχεδιασμένος να προκαλεί καταστροφές Πιστεύεται ότι η δεδομένη έννοια αναπτύχθηκε με συνεργασία Αμερικανών κι Ισραηλινών επιστημόνων, για να σαμποτάρουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Η τεχνολογία της πληροφορικής αποδεικνύει ότι να προκαλέσει υλικές ζημιές εξ αποστάσεως, χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση, χρησιμοποιώντας ένα άυλο μέσο, την πληροφορία, υπό τη νέα μορφή ειδικού λογισμικού, σ’ αυτήν την περίπτωση.

Πέρα από την παραπάνω πρόκλησης αρνητικών αποτελεσμάτων,, με αυτόν τον ιό-λογισμικό, προκαλούνται κι εντυπωσιακές ευκολίες. Αλήθεια, ποιος θα είχε επιφυλάξεις, για μια τεχνολογία που φέρνει έναν ασύλληπτο όγκο πληροφορίας σε ελάχιστη απόσταση ενός κλικ από τον χρήστη, που κάνει τη γνώση κοινό αγαθό και την επικοινωνία των ανθρώπων, αμεσότερη παρά ποτέ.

Πρόκειται για μια τεχνολογία που δίνει απίστευτες δυνατότητες στην επιστήμη και παρέχει πολύτιμα εργαλεία στους ανθρώπους, που διευκολύνονται αφάνταστα στις ιδιωτικές και δημόσιες συναλλαγές κι υπόσχεται εντυπωσιακές περιηγήσεις σε κόσμους πραγματικούς κι εικονικούς.

Ασφαλώς κανείς δεν μπορεί να αντικαταστήσει την δωρεάν παροχή διάφορων κοινωνικών υπηρεσιών, με τον παραπάνω τρόπο. Πολύ περισσότερο εξάλλου, όταν σε όλα αυτά δεν καταλογίζεται κάποιο σχεδόν οικονομικό κόστος. Σε αυτά ας υπολογιστεί το γεγονός κατά το οποίο όλα τα ψηφιακά μηχανήματα πωλούνται σε πολύ χαμηλές τιμές, σαν κράχτες, προσφέροντας συνάμα εκπληκτικές εφαρμογές του διαδικτύου. Τέτοια είναι το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, οι «μηχανές» αναζήτησης, οι χάρτες της Google, υπηρεσίες επαγγελματικής δικτύωσης κι αμέτρητες άλλες.

Βέβαια με αυτές τις «πλατφόρμες», τεχνικές και προπαντός με το facebook, επέρχεται εξιδανίκευση μιας εικονικής κατάστασης, χωρίς να υπάρχει προσγείωση στην απτή πραγματικότητα, εισάγοντας θεωρητικές και δεοντολογικές έννοιες, που ισοδυναμούν με τα «έπεα πτερόεντα» του Ομήρου. Εξάλλου το κυριότερο είναι ότι αποκλείουν την αμεσότητα της επαφής και τον δημοκρατικό διάλογο, χωρίς ψυχολογικές έννοιες, οι οποίες προκύπτουν από την εκτίμηση της προσωπικότητας εκ της εμφανίσεως, λεκτικό ιδίωμα, μορφασμούς, χειρονομίες, βουβή ομιλία.

Γι’ αυτό ακριβώς αυτές οι παρόμοιες πρακτικές, ως παραπλανητικές, καταδικάζονται κι απ’ την φιλοσοφία του Σωκράτη, όσο αφορά το είδος της διδασκαλίας, προφορικής ή γραπτής. Όμως ως δέλεαρ της προκείμενης «προσφοράς;» είναι η δωρεάν παροχή των υπηρεσιών στον χρήστη, ως δώρο της Νέας Εποχής, των Λεσχών, της Παγκοσμιοποίησης, της Οικουμενιστικής αντίληψης. Το παράδοξο είναι ότι με αυτή την φανταστική τακτική, τα κέρδη των παρόχων αυτών των δωρεάν υπηρεσιών, έχουν μια τέτοια τροχιά διαρκείας, ώστε

Οι δυσμενείς επιπτώσεις στην πεζή καθημερινότητά μας των χρήσεων των υπολογιστών απλώνονται στις μαμούθ πληροφοριακές εταιρείες μονοπωλιακής αγοράς, στην διαβλητότητα των αυστηρά απόρρητων προσωπικών δεδομένων, που αυτά και τα δύο στοιχεία αποτελούν φιλότιμη (;) προσφορά της άγριας Δύσης που είναι εμπνευστής της υπόθεσης σκοπιμότητας και θηρίας με τους υπολογιστές.

Οι πάροχοι των ψηφιακών υπηρεσιών βγάζουν, δυστυχώς νόμιμα υπερκέρδη με τη βούλα της εξουσίας, εμπορευόμενοι απόρρητα ιδιωτικά και προσωπικά δεδομένα των χρηστών, τα οποία εκμαιεύουν από το περιεχόμενο των επικοινωνιών κι αναζητήσεών τους στο διαδίκτυο (!), πράξη που κανονικά θεωρείται διεθνές αδίκημα κατά της ανθρωπότητας, η οποία φυσικά υπό άλλες συνθήκες, διεθνούς νομιμότητας, απαγορεύεται.

Οι πληροφορίες των χρηστών αποτελούν βασικό εμπόρευμα στον ψηφιακό κόσμο, ανεξάρτητα από το είδος, τη μορφή και τη διαβάθμισή τους. Κάθε βελτιωμένη ψηφιακή ευκολία, κάνει παράλληλα πιο εύκολη την πρόσβαση των παρόχων στα προσωπικά μας δεδομένα. Για παράδειγμα, με την αποθήκευση δεδομένων στο cloud, που επιτρέπει πρόσβαση του χρήστη στα αρχεία του, απ’ όπου κι αν βρεθεί, δεδομένα του χρήστη καταλήγουν σε κάποιο άγνωστο υπολογιστή, υπόκεινται έτσι πιθανόν σε διαφορετική νομοθεσία από το κράτος του και σε πιθανή πρόσβαση από μυστικές υπηρεσίες, με ανάλογη εκμετάλλευση, κατά περίπτωση.

Έπειτα εγείρονται βασικά νομικά ερωτήματα, ως προς την πνευματική ιδιοκτησία, ιδιαίτερα των δεδομένων που δημιουργήθηκαν με λογισμικό του παρόχου. Πολλές πρακτικές των παρόχων είναι εντελώς ηθικά και νομικά απαράδεκτες, όπως και προηγουμένως έχει τονιστεί, χάρη καλύτερης κατανόησης.

Όμως, η ψηφιακή τεχνολογία, έχει τέτοιο εκπληκτικό ρυθμό, με συνέπειες την αλλοίωση του υγιούς περιβάλλοντος, ώστε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις, για την ανάλογη νομοθεσία. Η ανάπτυξή της θυμίζει λίγο, όπως είπε και κάποιος, την Άγρια Δύση, όπου οι κανόνες ευρυθμίας προσαρμόζονται εκ των υστέρων. Γι’ αυτό ας ελπίσουμε στην αποκατάσταση κάθε παρανομίας κι ανηθικότητας.

Μέσω των υπολογιστών, εισχωρούν οι μυστικές υπηρεσίες των διαφόρων χωρών μέσα στην ιδιωτική μας ζωή, που για τον καθένα φυλάσσεται στο παρασκήνιο, ασφαλής κι απόρρητη, ως κόρη οφθαλμού, με πρακτικές δικαιολογημένης μυστικοπάθειας, καθώς «τα εν οίκω μη εν δήμω».

Όταν ο Σνόουντεν αποκάλυπτε τις πρακτικές της Υπηρεσίας Εθνικής Άμυνας των ΗΠΑ, NSA, τον Ιούνιο του έτους 2013, κανείς δεν υποψιαζόταν την έκταση που έχει λάβει η ηλεκτρονική παρακολούθηση. Η ΝSΑ έχει θεσπισμένη πρόσβαση με διεθνείς διατάξεις κατοχυρωμένη, στα δεδομένα Google και της yahoo και πολλών εταιρειών τηλεπικοινωνιών, κατόπιν διμερών συμβάσεων, οι οποίες ανάγονται στο διεθνές δίκαιο.

Παράλληλα υποκλέπτει από υποθαλάσσια καλώδια πολύτιμες πληροφορίες για εκατοντάδες εκατομμύρια χρήστες. Στο έργο της συνεπικουρείται από μυστικές υπηρεσίες άλλων χωρών, αξιόλογου βεληνεκούς και μάλιστα των ομοϊδεατών της, της Αγγλίας, του Καναδά και της Αυστραλίας.

Στόχος της NSA είναι η συλλογή πληροφοριών για καθημερινή εφαρμογή οποιασδήποτε στιγμής, που αφορούν τον καθέναν ξεχωριστά και κατά συνεκδοχή ερμηνεία για ομάδες, εθνότητες, φυλές, συλλόγους που απαρτίζουν αυτοί, ανεξάρτητα από τον τόπο που βρίσκονται.

Η αποθήκευση είναι τόσο φθηνή δεδομένων, που οι μυστικές υπηρεσίες, μπορούν άνετα να εκμεταλλευτούν τις διαρροές και να επιδοθούν κιόλας σε υποκλοπές ο,τιδήποτε κι αποθηκεύουν τα δεδομένα για τον καιρό των «ισχνών αγελάδων» που η ανάγκη της χρησιμοποίησης θα είναι μεγαλύτερη.

Βέβαια, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι υπάρχει ιδιωτική ζωή, της οποίας το απαραβίαστο και μη προσβάσιμο, αρμόζει να σεβόμαστε. Το περιοδικό Time της Νέας Υόρκης έγραφε ότι η ιδιωτική ζωή είναι ως επί το πλείστον αυταπάτη, αναφέροντας συνάμα και το εξής: «Όταν είχαν εκραγεί οι δύο βόμβες στον Μαραθώνιο της Βοστώνης (Απρίλιος του έτους 2013), παρά το χάος που επικράτησε, μέσα σε λίγες ώρες, ο κόσμος έβλεπε το πρόσωπο των βομβιστών στις οθόνες. Κάθε κίνηση που είχαν κάνει, είχε καταγραφεί με ευκρίνεια, από τις κάμερες ασφαλείας. Η γρήγορη σύλληψή τους υπήρξε θρίαμβος για τις διωκτικές αρχές, αλλά άφησε και μία ανησυχητική διαπίστωση:».

Και το κυριότερο σημείο αυτής της περιγραφής του εν λόγω περιοδικού κύρους κι ευρείας μερίδας αναγνωστών, ανά τον κόσμο, εντοπίζεται σ’ αυτήν την συνέχεια: «Όχι μόνον οι κινήσεις των τρομοκρατών, αλλά και οι κινήσεις κάθε άλλου είχαν καταγραφεί και αποθηκευτεί… Στην πραγματικότητα, η παρακολούθηση των πολιτών πάει πολύ μακρύτερα… Κάθε τηλεφωνική κλήση, κάθε επίσκεψη σε οποιαδήποτε ιστοσελίδα, (…) δισεκατομμύρια και τρισεκατομμύρια προσωπικά δεδομένα καταγράφονται και αποθηκεύονται καθημερινά από την κυβέρνηση των ΗΠΑ». Αυτό το δημοσίευμα αποτέλεσε το έναυσμα της συνέχισης αυτής της τακτικής.

Δεν χρειάζεται και πολύ φαντασία για να αγναντέψει κανείς διεφθαρμένους γραφειοκράτες ή πολιτικούς ή το χειρότερο στυγνούς δικτάτορες να χρησιμοποιούν προσωπικά δεδομένα ανυποψίαστων πολιτών στο μέλλον για τα σκοτεινά σχέδιά τους.

Η τεχνολογία της πληροφορίας, ένα εντυπωσιακό δημιούργημα της ανθρώπινης νοημοσύνης, τελεί από τις ευλογίες του Θεού, εφόσον η χρήση είναι λελογισμένη κι ούτε γίνεται κατάχρηση, ανήθικη, βιαία, παράνομη, αντιδημοκρατική κι ούτε προκαλεί ρύπανση στο περιβάλλον, ούτε την αντίδραση με την παραβίαση των φυσικών νόμων της ισορροπίας, δηλαδή προϋποθέσεις που τις έθεσε ο Δημιουργός-Θεός από καταβολής κόσμου.

Αυτή η τεχνολογία αποτελεί ένα μέσο, που θα μπορούσε να οδηγήσει στην ενότητα και πρόοδο της ανθρωπότητας,, αλλά ολισθαίνει σ’ έναν επικίνδυνο κατήφορο. Σαν κάποιος να κινεί αόρατα νήματα με απέραντη μαεστρία προς μία κατεύθυνση απ’ όπου δεν υπάρχει διαφυγή ούτε οπισθοδρόμηση ή υποχώρηση, αλλά σταδιακό δέσιμο χειροπόδαρα κι υποδούλωση εσχάτης τροπής.

Απ’ τη μια μεριά, οι εκπληκτικές δυνατότητες της νέας τεχνολογίας, καθώς κι η δωρεάν πρόσβαση, μας παρασύρουν αδήριτα σε πλήρη εξάρτηση απ’ αυτήν κι απερίσκεπτη έκθεση των προσωπικών μας δεδομένων.

Απ’ την άλλη μεριά, η άνευ προηγουμένου έξαρση της τρομοκρατίας ανά τον κόσμο από διάφορες υπόγειες πηγές και τώρα με τους τζιχαντιστές κι οι Ισλαμιστές-Μωαμεθανοί-Μουσουλμάνοι γενικά, οι οποίοι έχουν εισχωρήσει κρυφά σαν οικονομικοί μετανάστες και πρόσφυγες.

Αυτή η τελευταία έκρηξη λοιπόν, μας ωθεί στο να αποδεχόμαστε πρόθυμα κι αναγκαστικά, τις πρακτικές των μυστικών υπηρεσιών, παρόλο τη συνειδησιακή μας διαμαρτυρία. Το σχέδιο είναι πολύ μεγαλειώδες και πολύπλοκο, μεγαλοφυές και μακρόπνοο, για να αποτελεί ανθρώπινη επινόηση.

Μήπως χρησιμοποιούμε τις δυνατότητες που μας παρέχει ο Δημιουργός μας ασυλλόγιστα κι εγωκεντρικά, χωρίς να ζητούμε την ευλογία και προστασία Του; Μήπως δώσαμε πολλά δικαιώματα στους «κοσμοκράτορες του σκότους του αιώνος τούτου» (Εφες στ΄ 12).

Αυτός ο Κύριος και Ποιητής του παντός, ουρανίου κι υπόγειου, είναι ο Μόνος που μπορεί να διασκεδάσει τα κακόβουλα σχέδια των ισχυρών της γης (Ψαλμ 32 10), που είναι οικονομικοί και πολιτικοί παράγοντες.

Ας σημειωθεί ότι η λέξη «πληροφορία» στο παρόν πόνημα έχει την ευρύτερη έννοια, που της δίνει η τεχνολογία της πληροφορίας. Επίσης χάρη πληρέστερης κατανόησης, διευκρινίζεται εδώ ότι η γαλλική αρχή για την προστασία προσωπικών δεδομένων ανακοίνωσε πως με την έκδοση, την οποία η Microsoft προώθησε επίμονα και δωρεάν στους πελάτες της, η εταιρεία συγκεντρώνει υπερβολικά πολλά στοιχεία για τις συνήθειες των χρηστών, τα οποία μεταφέρει στις ΗΠΑ, παρά την απαγόρευση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, το οποίο φαίνεται πως βοά σε πόρτα μη ακουόντων. Δυστυχώς δεν υπήρξε, καθ’ όσον γνωρίζουμε, ενημέρωση από τις ελληνικές αρχές.

Τέλος, όπως δημοσιεύτηκε σε Wikipedia ότι ταλαντούχος χειριστής των υπολογιστών, πρώην συνεργάτης της NSA. Μετά τις εκτεταμένες αποκαλύψεις του και την καταδίκη του από τις ΗΠΑ, κατέφυγε στη Ρωσία, όπου και ζει με πολιτικό άσυλο. Κι αυτό το τρανταχτό γεγονός μαρτυρεί την «απόκοσμη πορεία» του τόσο κοσμικού διαδικτύου από τις ανθρώπινες επεμβάσεις και καταχρήσεις.