Υπερυπολογιστής της NASA προβλέπει πότε θα έρθει το «Τέλος του Κόσμου» - Είναι νωρίτερα από ότι περιμέναμε
Παρεμβάσεις Γ. Στύλιου στον Υπουργό Υγείας για το Νοσοκομείο Άρτας
ΚΛΑΡΤ: Τελευταία προβολή της χειμερινής σεζόν με την ταινία «Down by Law» του Jim Jarmusch
Spitogatos: Ανοδικά οι τιμές κατοικιών το πρώτο τρίμηνο του 2026 σε όλη τη χώρα και στα μεγάλα αστικά κέντρα
Θεσπρωτία: Συνελήφθησαν για ρευματοκλοπή
Skroutz: Αύξηση 23% στις παραγγελίες και παραδόσεις μία ημέρα ταχύτερα το φετινό Πάσχα

17 χρόνια από τον χαμό του Δημάρχου Τετραφυλίας Θανάση Γρέβια, οι συνεργάτες του διοργάνωσαν εκδήλωση μνήμης και τιμής για το έργο του. Μετά την επιμνημόσυνη δέηση στο μνήμα του, ακολούθησε η κεντρική εκδήλωση στην πλατεία της Γρέβιας, που φέρει το όνομά του. Εκεί μίλησαν ο μετέπειτα Δήμαρχος Μιχάλης Γκούζιας και ο αδελφός του Τάκης, ενώ υπό την παρουσίαση της τότε αντιδημάρχου και μετέπειτα προέδρου του δημοτικού συμβουλίου, Τζένης Ταπραντζή, προβλήθηκε ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο του.
Στο τέλος της εκδήλωσης, το ψηφιακό υλικό παραδόθηκε στη σύζυγό του, ως εκπρόσωπο της οικογένειας. Παραβρέθηκε πλήθος κόσμου και επισήμων, τότε και τώρα, που με τη συγκινητική παρουσία τους τίμησαν τη μνήμη του.
«...κι όπως ο χρόνος κυλάει αμείλικτος, χωρίς να λογαριάζει πόσο σημαντικά ήταν αυτά που ζήσαμε, πόσο καταλυτικά για τον τόπο ήταν όσα παλέψαμε. Φτάσαμε εδώ, με τον χρόνο σταματημένο εκεί, τότε που κυνηγούσαμε να βάλουμε τον τόπο στη νέα εποχή της αυτοδιοίκησης• με τη μνήμη μας σταματημένη στο χαμόγελό του στα εύκολα και χαρούμενα, με το πάθος του και την επιμονή στα δύσκολα.
Και πόσο δύσκολο είναι να το υπερβείς και να προσαρμοστείς στο σήμερα, όταν –ανάμεσα σ’ άλλα– ακόμη κι αυτό το τιμημένο επαναστατικό λάβαρο που έγινε επίσημο έμβλημα του Δήμου μας, κι εκείνο μαζί του δεν υπάρχει πια.
Λένε πολλοί πως «ουδείς αναντικατάστατος», κι ακόμη πως η φύση και η ζωή απεχθάνονται το «κενό» κι όμως, οι εξαιρέσεις συμβαίνουν στην ιστορία απλά για να αφήνουν αναπόδεικτα ταλαιπωρημένη την επιβεβαίωση των κανόνων.
Έτσι, κι ενώ το πέπλο της λησμονιάς απειλεί όλα αυτά που κάποτε μας θύμιζαν πως δεν είναι ουτοπία να αγωνίζεσαι, έρχονται οι θύμησες απρόσκλητες, εκκωφαντικά πνιγμένες στη σιωπή, να επιβεβαιώσουν πως κάποια πρόσωπα γεμίζουν το κενό με το μοναδικό και αναντικατάστατο της απουσίας τους, στολίζοντας τη μνήμη αυτού του αιώνιου παιδιού, του φίλου, του αυτοδιοικητικού, του συνεργάτη, με ροδοπέταλα της πιο αγνής Ανθρώπινης ανάμνησης.
Έστω κι έτσι, παρά το παντοτινό ταξίδι, φωτίζει ακόμη περισσότερο η αλήθεια, πως τελικά τίποτε δεν πάει χαμένο!
Σας ευχαριστούμε όλους για την παρουσία σας. Καλή δύναμη σε όλους μας και ιδιαίτερα στην οικογένειά του...».
