Ιδιαίτερα αγαπητός στην κοινωνία της Άρτας, μουσικός και τραγουδιστής, είχε έναν μοναδικό τρόπο να κερδίζει τους γύρω του. Όχι με μεγάλα λόγια, αλλά με την καλοσύνη, την απλότητα, την αυθεντικότητά του και, πάνω απ’ όλα, με εκείνο το χαμόγελο που σχεδόν ποτέ δεν έλειπε από το πρόσωπό του.

Ένα χαμόγελο αληθινό, καθαρό, ζεστό. Από εκείνα που σε κάνουν να αισθάνεσαι καλύτερα μόνο και μόνο επειδή έχεις απέναντί σου έναν καλό άνθρωπο.

Για χρόνια υπήρξαμε γείτονες στην οδό Γ. Μάτσου, τότε που ο Δημήτρης είχε το κατάστημά του με τα μουσικά όργανα. Ήταν μια εποχή γεμάτη καθημερινές συναντήσεις, κουβέντες, πειράγματα και μικρές στιγμές που τότε έμοιαζαν αυτονόητες, αλλά σήμερα αποκτούν άλλη αξία.

Ο Δημήτρης είχε την ικανότητα να σε κάνει να νιώθεις οικεία μαζί του από την πρώτη στιγμή. Δεν χρειαζόταν να προσπαθήσει. Ήταν απλώς ο εαυτός του. Ζεστός, δοτικός, χαμογελαστός, αυθεντικός.

Η μουσική ήταν μεγάλο κομμάτι της ζωής του. Μέσα από τη μουσική, το τραγούδι και τις αμέτρητες στιγμές που μοιράστηκε με φίλους και ανθρώπους της Άρτας, άφησε το δικό του ξεχωριστό στίγμα στην πόλη.

Όμως όσοι τον γνώρισαν θα θυμούνται πάνω απ’ όλα τον καλό φίλο. Εκείνον που είχε πάντα μια καλή κουβέντα, έναν τρόπο να σε κάνει να ξεχνάς για λίγο ό,τι σε βάραινε.

Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο αποτύπωμα που μπορεί να αφήσει κάποιος πίσω του.

Για τον «Μ», ο Δημήτρης Παπαχρήστος ήταν ένας αγαπημένος φίλος που στάθηκε πάντα με αγάπη και εκτίμηση δίπλα μας.

Γι’ αυτό και σήμερα τα λόγια μοιάζουν φτωχά.

Όσο κι αν προσπαθείς να περιγράψεις κάποιον που αγάπησες και εκτίμησες, πάντα αισθάνεσαι πως κάτι λείπει. Ίσως γιατί για κάποιους δεν χρειάζονται πολλά λόγια.

Αρκεί να πεις: Ήταν ένας απίστευτα καλός άνθρωπος.

Και αυτό τα λέει όλα.

Η Άρτα αποχαιρετά σήμερα έναν δικό της άνθρωπο. Έναν άνθρωπο που έζησε στην κοινωνία της, εργάστηκε, δίδαξε, δημιούργησε, τραγούδησε, αγαπήθηκε και άφησε πίσω του όμορφες αναμνήσεις.

Κι εμείς αποχαιρετούμε έναν φίλο που θα θυμόμαστε όχι μόνο για τη μουσική του, αλλά κυρίως για τον χαρακτήρα του, την καλοσύνη του και εκείνο το χαμόγελο που ήταν πάντα εκεί.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο όμορφο που μπορεί να μείνει από κάποιον όταν φεύγει.

Το χαμόγελό του στις αναμνήσεις μας.

Καλό ταξίδι, Μητσάρα!

Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.