Το περασμένο Σάββατο (14/6) πραγματοποιήθηκαν στην πλατεία Σκουφά της Άρτας τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Άρη Βελουχιώτη, στο πλαίσιο των τριήμερων επετειακών δράσεων που διοργάνωσε η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ για τα 80 χρόνια από τον θάνατό του.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκε ο Γενικός Γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, ο οποίος κατέθεσε στεφάνι εκ μέρους του Κόμματος. Στεφάνια κατέθεσαν επίσης ο Γρηγόρης Μακρής, γραμματέας της Οργάνωσης Περιοχής Ηπείρου – Κέρκυρας – Λευκάδας της ΚΝΕ και μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου, καθώς και η Τούλα Μητσέα, πρόεδρος της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ.

Στην ομιλία του, ο Δ. Κουτσούμπας μίλησε με πάθος για τον Άρη, χαρακτηρίζοντάς τον «σταυραετό του επαναστατικού αγώνα», και τόνισε πως η παρακαταθήκη του παραμένει ζωντανή και επίκαιρη, εμπνέοντας τους σημερινούς αγώνες για μια κοινωνία απαλλαγμένη από κάθε μορφή εκμετάλλευσης.

«Ήταν και είναι ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, που με αδάμαστη θέληση και στρατηγική ευφυΐα οδήγησε τον λαό μας σε σκληρούς αγώνες ενάντια στον ναζιστικό ζυγό», σημείωσε, αναδεικνύοντας παράλληλα τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Θανάσης Κλάρας, το πραγματικό όνομα του Άρη, από τη νεότητα του έως τις σκληρές φυλακές της Αίγινας και της Κέρκυρας.

Με ιδιαίτερη έμφαση στη δράση του Άρη στην Ήπειρο, ο ΓΓ του ΚΚΕ αναφέρθηκε στις συγκρούσεις του ΕΛΑΣ με τον ΕΔΕΣ, όπου η αποφασιστικότητα και η στρατηγική του Άρη έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στην απώθηση των δυνάμεων του ΕΔΕΣ, κυρίως κατά τον Οκτώβρη και τα Δεκεμβριανά του 1943.

Η τοποθέτηση της προτομής στο κέντρο της Άρτας σφραγίζει, όπως τόνισε, «ένα ιστορικό χρέος απέναντι στον κομμουνιστή και λαϊκό ηγέτη που αφιέρωσε τη ζωή του στον δίκαιο αγώνα του λαού μας».

«Χιλιάδες Αρτινοί ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό», υπογράμμισε ο Δημήτρης Κουτσούμπας, προσθέτοντας πως πολλοί εξέφρασαν ότι αυτή η τιμή «έπρεπε να γίνει», αναγνωρίζοντας τη σημασία της μνήμης και της συνεχούς έμπνευσης από τη ζωή και τον αγώνα του Άρη.

Τόνισε επίσης πόσο κρίσιμη ήταν η στάση του Άρη αμέσως μετά την απελευθέρωση: Αντιτάχθηκε στη Συμφωνία της Βάρκιζας, θεωρώντας την λανθασμένη, ενώ είχε επισημάνει τον ρόλο των Άγγλων στη διαμόρφωση της κατάστασης. Θύμισε την ομιλία του Άρη στη Λαμία το 1944, όπου είχε ξεκαθαρίσει πως ο αγώνας δεν ήταν μόνο ενάντια στον κατακτητή, αλλά και για τη «διπλή λευτεριά», την απελευθέρωση και τη λαοκρατία.

Επισήμανε πως ο Άρης, παρά τις αντιφάσεις, είχε δίκιο να υποστηρίζει τη συνέχιση του ένοπλου αγώνα και προσπάθησε να συγκροτήσει νέο αντάρτικο, ακόμη και με δική του πρωτοβουλία, παρά την αντίθεση του κόμματος. Αναφέρθηκε στην τελική σύγκρουση και στην αυτοκτονία του, ως πράξη αξιοπρέπειας απέναντι στην παράδοση.

Παράλληλα, υπογράμμισε την επίσημη αποκατάσταση του Άρη από το ΚΚΕ, σημειώνοντας πως η ατομική απειθαρχία δεν είναι μέθοδος πίεσης στο κόμμα και ότι οι ευθύνες βαραίνουν και τα συλλογικά όργανα που δεν λειτούργησαν όπως έπρεπε εκείνη την κρίσιμη περίοδο.

Τέλος, ο Δ. Κουτσούμπας έκλεισε λέγοντας πως το παράδειγμα του Άρη είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, καλώντας τον κόσμο «να μην υποτάσσεται στον αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων και να αγωνίζεται για την ανατροπή».