Το 2025 ξεκίνησε σχεδόν όπως έκλεισε το 2024, δηλαδή με προβλήματα στο Νοσοκομείο Άρτας, όπως μαρτυρούν και οι διαστάσεις που πήρε το θέμα της αδυναμίας εφημερίας της Παθολογικής Κλινικής. Προβλήματα που υποδηλώνουν την άμεση ανάγκη για ενίσχυση του Νοσοκομείου με προσωπικό όχι σήμερα ή αύριο, αλλά ...χθες. Δυστυχώς, όμως, δεν είναι αυτό το μοναδικό πρόβλημα που έχει φέρει μαζί του το νέο έτος για τον Νομό μας. Προφανώς και επειδή είναι θέμα υγείας, πρόκειται για το σημαντικότερο, αλλά πρόκειται για την κορυφή ενός παγόβουνου, το οποίο αντί να ...λιώνει, χρόνο με τον χρόνο, γίνεται όλο και πιο μεγάλο και αν δεν τρέξουμε να προλάβουμε, τότε ίσως να πέσουμε πάνω του.

Το 2025 μας φέρνει αβεβαιότητες ως προς την Αντιπλημμυρική θωράκιση της Άρτας, καθώς το αρμόδιο Υπουργείο, μετά και τη νέα παράταση που έδωσε στη διαδικασία εκπόνησης των μελετών, ουσιαστικά παίζει με τον ...χρόνο για την εξασφάλιση των χρημάτων των απαραίτητων έργων. Αντιπλημμυρική θωράκιση σημαίνει αίσθημα ασφάλειας για όλους και αυτό είναι κάτι το οποίο δεν χωρά εκπτώσεις και ολιγωρίες. Δέκα χρόνια μετά το 2015 και τις καταστροφικές πλημμύρες και ακόμη είμαστε στα ...ευχολόγια.

Παράλληλα, θα πρέπει να παραδεχθούμε, όσο και αν αυτό μας θλίβει, ότι στο θέμα της Ανώτατης Εκπαίδευσης η πορεία του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και των τμημάτων της Άρτας μόνο εχέγγυα δεν παρουσιάζει. Και το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι εκ μέρους της Κυβέρνησης δεν γίνονται οι απαραίτητες ενέργειες για να αρθούν οι όποιες ανησυχίες και προβληματισμοί. Δεν χρειάζεται, φυσικά, να αναλύσουμε σε βάθος το τι σημαίνει για την οικονομία της Άρτας μία περαιτέρω υποβάθμιση των Σχολών που εδρεύουν εδώ…

Μιλώντας για υποβάθμιση θα πρέπει να σταθούμε σε δύο σημεία: Αφενός στο θέμα του Αμβρακικού Κόλπου, που ενώ έχει ανάγκη ακόμη περισσότερη προστασία, φαίνεται πως για κάποιους είναι ένας χώρος για να βγάλουν κέρδος, αν τελικά προχωρήσει το θέμα της δημιουργίας πλωτού Φωτοβολταϊκού Πάρκου μέσα στον Αμβρακικό. Το να δοθεί βαρύτητα στην προστασία ενός οικοσυστήματος που προστατεύεται από τις συνθήκες Νατούρα και Ραμσάρ δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη και προτεραιότητα. Αφετέρου, στην, καθώς φαίνεται, ειλημμένη απόφαση να κλείσει το Στρατόπεδο ΒΕΡΣΗ και να ...αξιοποιηθεί κατά έναν τρόπο που κανείς έως τώρα δεν γνωρίζει. Το κλείσιμο του Στρατοπέδου συνεπάγεται οικονομική ζημιά (μεγάλη ζημιά) για την περιοχή, αλλά καθώς φαίνεται, για κάποιους αυτά είναι ψιλά γράμματα…